Corekees; 40 bomen reeds, wat levert het op?

Ik ben lekker vrij en de kinderen zijn op BSO / kinderopvang. Ik ben dus heerlijk de hele dag bezig geweest met weinig. Honden uitlaten, beetje stofzuigen, wat blogs klaarzetten en wat dingen uitzoeken voor mijn nieuwe avontuur. Maar ik heb ook flink in de tuin gewerkt. En toen dacht ik opeens aan “mijn boompjes in Paraguay”.

Al vanaf november investeer ik in obligaties van Corekees. Het principe is vrij simpel: ze planten bomen (in Paraguay, op land wat niet recent ontbost is maar al tientallen jaren geleden). De Paraguyaanse overheid voert grootschalige herbebossingscampagnes uit, en veel boeren werken daar aan mee. Corekees verkoopt obligaties (1 obligatie = 1 boom) en plant die bomen bij veeboeren in de grond.

De boeren hebben een belang om de bomen te laten staan: ze leveren geld op. Er groeien noten aan en die noten leveren olie. En wat er overblijft van de noten is krachtvoer voor het vee. Mooi circulair.

Maar inmiddels zit ik dus op 40 bomen. Helemaal niet slecht! Zeker niet als je bedenkt dat ik er 5 heb “gekregen” doordat iemand anders mijn referral code heeft opgegeven (CRKS_REF_0299_27549). En daar ben ik blij mee!

Wat levert dit nu op?

Ten eerste levert het een aanzienlijke CO2-reductie op. De bomen groeien en schijnen gemiddeld 44kg per jaar aan CO2 op te nemen. Laat dit een 10% er naast zitten, dan komen we op 40kg. Per jaar. Mijn 40 bomen compenseren dus reeds 1600kg CO2 per jaar. Dat is een aardige hoeveelheid: ongeveer 40% van de CO2 uitstoot van ons huishouden in 2020 voor de categoriën elektriciteit, verwarming en mobiliteit.

Maar natuurlijk ook geld. En laten we er geen doekjes om winden: als het geen geld opleverde had ik het niet gedaan. Zo simpel is het. En dat hebben ze bij Corekees dan ook goed begrepen.

Bron: Corekees’ obligatievoorwaarden

Als ik bovenstaande tabel in een grafiekje plot, dan zie je een mooie piek ontstaan. Ik kies er voor (in deze grafiek) om 20 jaar lang in te leggen in de bomen. Door het uitbetalingsschema in bovenstaande tabel ligt de piek in 2042 met 3970 USD op jaarbasis. Daarna loopt het iets terug, want de eerste obligaties zijn dan inmiddels verlopen.

Maar er is ook geld geïnvesteerd uiteraard. Dus hebben we meer nodig om een duidelijk beeld te krijgen: de cumulatieve betalingen & de cumulatieve inleg. Voor die gelegenheid heb ik een grafiek met 2 assen gemaakt en is de jaarlijkse uitbetaling in kolommen weergegeven:

Vanaf 2038 is de totale uitbetaling groter dan de totale inleg. Vanaf 2030 echter is de jaarlijkse uitbetaling groter dan de jaarlijkse inleg. En dat vind ik een vrij overzichtelijk resultaat. Op deze manier heb ik een passief inkomen vanaf 2030 welke groter is dan 1200 EUR per jaar (en wat gelijk is aan de inleg) en dat groeit. Vanaf 2040 stopt de inleg (in dit scenario) en bedragen de jaarlijkse betalingen meerdere duizenden dollars per jaar tot het jaar 2060. Dit is allemaal niet geheel toevallig: in 2040 ben ik 55 en dan vind ik dit een mooie passieve inkomstenbron.

Ik vind het een mooi initiatief en ik hoop er iets aan over te houden. Ik zie geen alarmbelletjes rondom het hele gebeuren en wat ik er van kan nagaan vind ik een knap staaltje “derisken”. Doe mee, als je wilt. Of niet, als je niet wilt. Als je wel wil: vergeet m’n referral code niet :-).

(en nee, dit is géén advertorial! De eerste substantiële uitbetaling van de obligaties verwacht ik in 2026 (iets meer dan 300 USD in dat jaar). Mocht er iets geks gebeuren dan (of in de tussentijd), dan zal ik het melden)

“Goed met geld: sparen of beleggen”

Bovenstaande kop staat boven een artikel van Nu.nl. Nu.nl heeft een doorgaans zeer goede redactie. Dat bepaal ik aan de hand van onderwerpen waar ik veel van af weet en te kijken in hoeverre hun artikelen stroken met mijn vak-inhoudelijke kennis. En dat levert een prima score op. In dit geval vind ik het genoemde artikel wat “dubieus”. Er staan namelijk een aantal dingen in waar ik méér dan vraagtekens bij heb.

Nummer 1: de Buffer

Ten eerste heeft men het over een buffer: je moet eerst een buffer hebben, voordat je begint met beleggen. Dat is een zeer verstandig advies al zou het ze sieren om uit te leggen wáárom je een buffer nodig hebt. En de belangrijkste reden daarvoor is dat je niet acuut aandelen hoeft te verkopen op een moment dat voor jou ongewenst is. Dit doorkruist je beleggingsstrategie. Maar ik heb wel een probleem met de hoogte van de buffer. Zoals een collegablogger al omschrijft meet je een buffer niet in euro’s maar in maanden dat je vooruit kunt. De hoogte van een buffer hangt af van hoe hoog je lasten zijn en wat je risicoprofiel is. In ons geval hebben we allebei een baan, een relatief goedkope woning (tov. ons inkomen), een lang arbeidsverleden en een goede gezondheid. Allebei een baan hebben is al een goede diversificatie, want de kans dat je beiden tegelijkertijd werkloos raakt is klein(er). Zeker als dat in ons geval in 2 totaal verschillende branches is. Een goedkope woning scheelt, omdat je lasten lager zijn. Een lang arbeidsverleden vergroot de maximale duur van een eventuele uitkering.

En daar zit ook een groot deel van de crux: er voor zorgen dat je lasten dermate laag zijn dat je ze ook op je minimale inkomsten (bijvoorbeeld 2x een 70% WW-uitkering) kunt betalen. Uiteraard loop je nog altijd het risico op faillissement van je werkgever en dat je enkele maanden niet betaald krijgt, en daar heb je zéker de buffer voor nodig. Maar vergeet ook niet dat je, wanneer je werkloos raakt, zo snel mogelijk je lasten naar beneden moet zien te krijgen. In ons geval zou het kunnen betekenen dat we geen kinderopvang meer zouden gebruiken: een post die veel hoger is dan de hypotheek, auto of zelfs de combinatie daarvan.

Nummer 2: beleggen voor pensioen of niet

“Kroonbergs: “Stel, je bouwt geen pensioen op en je ontvangt straks minder AOW door verblijf in het buitenland, dan is het opbouwen van een toekomstvoorziening echt noodzakelijk.” Met andere woorden: al je cash in aandelen investeren is niet de veiligste optie. “Maar als je een wereldreis wil maken en zelf de lengte van die reis kunt bepalen, dan kan je meer risico nemen.”

Wat de ef…? Los van het feit dat AL je cash in aandelen investeren niet verstandig is, neem ik aan dat men hier bedoelt dat je niet via aandelen spaart voor je pensioen. Terwijl dat bij uitstek het doel is om voor te sparen. Je hebt namelijk een hele lange horizon om te beleggen en je kunt eventuele tegenvallers dus nog wegwerken. Op het moment dat je ouder wordt kun je kiezen voor een minder hoog risico-profiel. Maar een pensioen leent zich écht beter om voor te beleggen dan een wereldreis die je waarschijnlijk niet over 20 jaar wil maken, maar binnen een afzienbare tijd.

Nummer 3: beleg met een tracker

Toegegeven, dat is best een goed advies. Zelf doe ik het niet, maar noem dat eigenwijzigheid. Maar wat mij in dit stukje stoort, is het volgende:
“Hoge kosten kunnen het rendement opeten, vooral als je met weinig geld belegt. Als het over beleggingsfondsen gaat heeft Kroonbergs een vuistregel: “Alles boven de 1 procent is eigenlijk een duur fonds en daar zou ik dus mee oppassen.”

1 procent? 1 procent? Gelukkig is persoon in kwestie niet mijn adviseur (die heb ik sowieso niet). Maar 1 procent is wel heel hoog voor een ETF. Vanguard VWRL heeft een lopende kostenfactor van 0.22%. Van de 11.040 ETF’s in de Morningstar-databank hebben er maar liefst 7939 stuks een lopende kostenfactor onder de 0.5%. Hoe serieus kan ik iemand nemen die een vuistregel heeft dat een beleggingsfonds een kostenfactor van 1% mag hebben.

Hoe heet is jouw portfolio?

Zondagavond keek ik Tegenlicht met een (voor mij) interessante documentaire of duurzame energie en dergelijke. Al jarenlang propageer ik het gebruik en opwek van duurzame energie en is het een sport in ons huishouden om niet alleen zoveel mogelijk energie op te wekken, maar ook te zorgen dat we dit verbruiken op het moment dat het gemaakt wordt. Het is hier niet ongewoon om te zeggen: stel de was nog even uit, want straks breekt de zon door.

Niet dat dit financieel ook maar iets uitmaakt dankzij de salderingsregeling. Maar het is een sport. Dit komt voort uit de achterliggende gedachte dat bij teruglevering er een aanzienlijk percentage verloren gaat (ik meen 6%). Dat is dus gewoon zonde.

Wij proberen ons leven als moderne consument bewust invulling te geven: een goed geïsoleerd huis, zonnepanelen, elektrische auto’s, warmtepomp/airco etc. Zonder dat het oncomfortabel is, ons huis is bijzonder luxe met overal airco, vloerverwarming, grote badkamer, ruim voldoende slaapkamers en een grote tuin. In die grote tuin verbouwen we natuurlijk ook fruit: kiwi’s, frambozen, druiven, blauwe bessen, aardbeien, courgettes, komkommers, tomaten, boontjes etc. Maar ik dwaal af, merk ik.

In “Tegenlicht” had men het zondag dus over “hoe heet is jouw portfolio”, ofwel, in hoeverre draagt jouw portfolio bij aan klimaatverandering? Dit was een voor mij volledig nieuwe benaderingswijze. Ik heb mijn portfolio al wel ingedeeld in dividend/geen dividend. Liquide / niet liquide. Security vs. growth. Maar nog nooit in “hoe heet is je portfolio”.

Voor deze analyse neem ik de volgende dingen mee als onderdeel van mijn portfolio:
1. Zonnepaneleninstallatie. Dit was een investering en het levert me ieder jaar cash up. Dus het is onderdeel van mijn “assets”. De rest van het huis laat ik buiten beschouwing, want dat kost alleen geld.
2. Mixfondsen. Die bekijk ik volgens Morningstar-rating
3. Aandelen. Mijn aandelenportfolio bestaat uit:
a. Royal Dutch Shell. Hypocriet? Zéker. Maar ik heb ze wel “uitgeleend” aan activisten. De enige manier om een bedrijf de goede kant op te duwen is door het te kopen!
b. Ahold
c. Heineken
d. ING
e. Unilever
f. Vanguard Minimum Volatility -> fonds is per 23-2 geliquideerd
4. De duurzame fondsen van de 3 kinderen.
5. Obligaties in Corekees
6. Spaargeld

Ik vind het nog moeilijk om dit te visualiseren. Duidelijk is dat mijn PV-panelen een duurzame investering zijn. Ook de bomen die ik maandelijks koop via Corekees zijn duurzaam. Bij nader inzien blijkt zelfs mijn pensioen voornamelijk belegd te zijn in sustainable index-funds. Ik beleg dit pensioen in een “lifecycle” en maak niet zelf de keuzes voor de fondsen, want gek genoeg vraagt NN daar meer geld voor dan hun eigen fondsen te gebruiken.

In februari hebben we 50% van onze Shell aandelen reeds verkocht, waarmee de overige aandelen van Shell vrijwel gratis zijn. We hebben namelijk gekocht op een tientje en verkocht op 17 EUR. Dit stukje hypocrisie wordt dus steeds verder opgelost. Ook neemt het belang van Corekees in ons portfolio een steeds belangrijkere plaats in. Maar goed, we hebben het over tienden van procenten.

Het “grote geld” zit in de pensioenrekening en dit zit dus wel prima in elkaar. Als de zolderverbouwing & keuken er op zitten en we weer veel geld naar de beurs kunnen brengen zullen we er in ieder geval rekening mee gaan houden.