De Pensioenparadox

De pensioenparadox. Ik weet niet of je deze kent, of dat het wellicht een volledig nieuwe term is die ik zelf heb verzonnen.
Maar het komt voort uit een gesprek wat ik ooit (inmiddels 15 jaar geleden) met een collega voerde. Althans, hij voerde een discussie met iemand, en ik luisterde. Het ging over pensioenen. Hij vond pensioenen niet interessant en vond het maar belachelijk dat we verplicht mee moesten doen aan een pensioen.
Dit speelde allemaal in het licht van de kredietcrisis, toen we werkten voor een bedrijf waar geen pensioenen waren geregeld en waar een overname speelde. Daardoor zou (met terugwerkende kracht!) het pensioen voor ons geregeld worden.

De collega in kwestie was een jong persoon (midden 20), net als ik destijds. Een leeftijd waar netto inkomen schijnbaar veel meer waard is dan je toekomstig pensioen inkomen. Daar ben je simpelweg nog niet mee bezig. Terwijl het juist de jonge jaren zijn waarin je geld het meeste oplevert. Dit ben ik de “pensioenparadox” gaan noemen.

Zelfde inkomen, zelfde pensioen?

Ik maak het allemaal expres even eenvoudig. Er zijn allerlei pensioenregelingen, maar de waarheid is dat ik daar geen expert in ben. Middelloonregelingen, eindloonregelingen, pensioenverzekeringen: geen idee.
Dus ik hou het simpel: 2 mensen die een bepaald inkomen hebben en daarvoor geld op zij zetten voor hun pensioen.
Geen ingewikkelde belastingconstructies of oplopende pensioenpremies tijdens het leven. Gewoon, simpel sparen in een van belasting vrijgesteld fonds.

Persoon 1, ik noem hem Pietje, begint met werken en krijgt 4000 EUR per maand als startsalaris. Na 45 jaar gaat hij met pensioen. Hij is zijn hele leven lang hetzelfde blijven doen en heeft geen promotie gemaakt. Het is puur door jaarlijkse verhogingen dat zijn salaris is gestegen tot 6.000 EUR per maand na 45 jaar.

Clarabella, persoon 2, eindigt haar carriere na 45 jaar met een salaris van 8653 EUR met een flinke bonus in het laatste jaar. Maar, ze heeft aanvankelijk een lager salaris en na 12 jaar gaat ze wat minder werken voor 4 jaar op een rij. Hierdoor blijft haar inkomen stilstaan. Haar startsalaris was 2000 EUR.

Beiden eindigen hun carriere met een gemiddeld inkomen van 4978 EUR per maand. En beiden hebben ze in totaal 268849 EUR aan premies betaald.

Echter: Clarabella krijgt 25% minder pensioen dan Pietje. Ondanks haar veel hogere salaris bij het pensioen.

Bovenstaande is een zeer simpele benadering van een middelloonregeling.

“Hoe kan hij dat nou betalen”

En dat doet me denken aan iets wat ik wel eens van mijn schoonouders hoor. Hoe kan Pietje, die zijn leven lang op de vrachtwagen heeft gezeten nu méér pensioen krijgen dan Clarabella, de leidinggevende van dezelfde toko?
Welkom in de pensioenparadox: Pietje is begonnen met meer pensioenpremie omdat hij op jongere leeftijd veel geld verdiende. En dat heeft stevig gerendeerd.

Aanvankelijk lijkt het verschil in opgebouwd pensioen wel mee te vallen. Maar dat verschil wordt steeds groter en nooit meer ingelopen door de hogere premie die Clarabella betaald.

In werkelijkheid is de situatie wellicht nog schrijnender. Stel je nu voor dat Clarabella geen 45 jaar werkt? Stel je voor dat ze lekker bij de roeivereniging heeft gezeten, met een bestuursjaar en “levenservaring” die ze heeft opgedaan.

Ze eindigt haar carriere na 39 jaar werken met een inkomen van 15.000 EUR per maand. Haar gemiddelde inkomen in deze 39 jaar is geen 4978 EUR, maar meer dan 8600 EUR. Gemiddeld, per maand! Ze heeft meer dan 400.000 EUR aan pensioenpremies betaald.

Is dat dan genoeg? Welnee: zelfs nu heeft ze nog steeds iets minder ingelegd dan de vroege pensioenspaarder.

Dit geeft enigzins een beeld van het enorme voordeel van “time in the market”: belegd zijn. De eerste jaren tellen keihard door naar het eind. Het geeft ook een aardig beeld hoeveel méér je opzij zou moeten leggen als je later start.
Of waarom het sparen voor de kinderen zelfs met lage bedragen nog zoveel op kan leveren.

Vakantie geboekt en budgetten rond

Helaas ligt mijn laptop op de zaak, dus een berichtje via mijn telefoon.

Vandaag hebben we onze vakantie geboekt. Een tweetal weken in de Franse Alpen, net als dit jaar en eigenlijk vrijwel altijd (maar meestal wel op verschillende plekken).

Een belangrijk moment, want vrij bepalend voor onze budgetten. Kinderopvang, toeslagen en loon zijn grotendeels bekend. Al zitten er forse onzekerheden in. Zo is de marktsituatie op mijn werk dusdanig dat de CAO verhoging van januari wordt uitgesteld en ook individuele loonsverhogingen geen doorgang vinden.

Dat scheelt flink, maar met mijn salaris zal ik alsnog geen recht tot klagen hebben. En Lieftallige Echtgenote gaat er fors op vooruit middels 2 loonsverhogingen van 5 procent plus een periodiek.

Ook het nettoloon lijkt iets hoger uit te pakken en de energierekening fors lager. Immers, energie is goedkoper geworden en daarmee ook de btw tarieven die ik daarover betaal. Zelfs de energiebelasting op elektriciteit gaat naar beneden, terwijl die van gas juist stijgt.

De zorgverzekering zal ook goedkoper zijn. Dit jaar had ik aanvullende pakketten, maar aankomend jaar slechts de basis.

Wel zullen we fors investeren: dik 37.000euro aan warmtepomp en triple glas. Autsj, maar wel sterk gewenst.

Hoe ziet jouw budget er uit?

Alternatieve investeringen

Recentelijk las ik een blogpost van één van mijn favoriete bloggers over alternatieve investeringen en kwam zodoende ook terecht bij één van mijn andere favoriete bloggers over Recyclix. Hilarisch, doch tragisch.

Zelf vind ik niet dat ik veel alternatieve beleggingen doe. Het is vooral saaiheid: sparen, beleggen, aflossen en dat soort dingen.
Een deel van mijn beleggingen is wel anders dan bij veel andere bloggers. Zo doe ik niet aan index-beleggen. Ik selecteer zelf mijn aandelen, en die koop ik. Soms verkoop ik iets, om winst te verzilveren en tot een andere spreiding te komen.

Maar er is ook een tweetal “alternatieve” beleggingen. Namelijk via Lendahand (wat geen onverdeeld succes is) en Corekees. Die laatste moet zich nog bewijzen: de bomen zijn nog niet oud genoeg om geld te genereren. En eerlijk gezegd zou ik best wat vaker updates willen ontvangen van Corekees: hoe gaat het nu met mijn boompjes? Ik zit tegen de 100 bomen aan, dus het is best substantieel.

Het lijkt zelfs een leuk verdienmodel te zijn over een aantal jaar: de jaarlijkse betaling is al opgelopen tot meer dan 340 EUR en ik blijf nog even bezig met het investeren in 24 bomen per jaar (2 per maand).

Het verschil: écht alternatief is het niet. Er zijn geen gouden bergen beloofd. Het zijn geen overduidelijke Ponzi-schemes. In het geval van Lendahand gaat het om crowdfunding in 2e/3e wereldlanden. Als het daar mis gaat, dan is het in ieder geval nog een ondersteuning geweest voor de lokale economie. Ontwikkelingshulp dus. Da’s niet erg.
In het geval van Corekees: de oprichters zijn actief en ook actief met andere vormen van duurzame investeringen. De tijd zal het leren of het iets opbrengt – maar ik heb geen reden om aan te nemen dat het niet zo is.

Verder doe ik niet aan dingen die niets produceren. Ik beleg niet in klompen goud of zilver, niet in whisky (dat drink ik liever), kunst, of verzonnen certificaten voor digitale kunst. En uiteraard ook niet aan bitcoin of welke andere alternative “coin” dan ook. Met 1 uitzondering: van die muntjes op de kermis waar je mee kunt schuiven. Dan krijg je in ieder geval nog íets.

Geldsnor is volle bak aan het sparen

Ja, je leest het goed: ik ben volle bak aan het sparen. Sparen? Ja, sparen… Echt waar!
Waarom? Nou, ten eerste omdat we een aantal grote (voorspelbare) uitgaves hebben: we gaan midden volgend jaar de rest van de kozijnen vervangen naar Triple Glas. Dat kost geld – vrij veel zelfs. En in 2025 willen we met het gezin een grotere reis maken. Ook dat kost dus geld, wat we maandelijks reserveren. En dat zetten we apart in deposito’s.

Daar zit wel een methodologie achter: iedere maand zetten we een potje in de deposito, voor een periode van 6 tot 9 maanden. Daarmee voorkomen we risico’s met betrekking tot stijgende rentes (waar je niet van profiteert als het vaststaat) en met een gebrek aan liquiditeit omdat het te lang vast zit.

De rentepercentages zijn prima, dankzij de recente stijgingen. We hebben deposito’s voor periodes van zoals gezegd maximaal 9 maanden. En de hoogste rente is 3.95%, de laagste 3.75%.
Dat bevalt prima en er zit geen geld opgesloten voor écht lange tijd. De rentepercentages stijgen overigens ook nauwelijks voor het langer vastzetten. En heeft dus geen zin (maar wel risico’s).

Natuurlijk gaan we ook door met de andere onderdelen van onze financiële plannen. Ons huis nóg energieneutraler maken bijvoorbeeld, maar ook het aflossen (annuiteit, dus gaat automatisch) van de hypotheek en het zo langzaam mogelijk aflossen van de studieschuld (waar óók geld voor opzij wordt gezet, op een deposito en zodra de rentevaste periode van 0.00% afloopt, lossen we die in 1x af).

Al met al zijn we “lekker bezig!”, al zeg ik het zelf.

Geldsnor heeft promotie gemaakt

Het is alweer een tijdje geleden dat ik ben begonnen bij een nieuwe werkgever. Een dik half jaar.
Dit bevalt me bijzonder goed, ondanks het flinke woon-werkverkeer en het regelmatige reizen. Maar het hoort er bij.

Al snel, na enkele weken, bleek dat een collega voornemes was te vertrekken. Het was een “no-brainer” dat ik zijn functie over zou nemen: die sloot feitelijk veel beter aan bij mijn ervaring en interesses. Moet je nagaan hoeveel lol ik sindsdien heb gehad. Dit was nóg leuker!

Maar: enkele weken voor de vakantie liet mijn leidinggevende weten dat ook hij ging vertrekken. Soms komt het toevallig zo uit. Na een hoop onderhandelingen en gesprekken (geintje, het was 10 minuten) is ook dat beklonken: ik heb zijn functie overgenomen.

Nu mag ik mij (wederom) toevoegen aan het rijtje “managers”. Met flinke uitdagingen op zowel economisch als personeel vlak. Het was en is een bijzonder drukke tijd met héél veel onderwerpen waar ik mee bezig ben. Ook omdat ik binnen het bedrijf waar ik werk nog niet zoveel ervaring heb en ook daar lerende ben.

Maar goed: de ballen zijn nog steeds in de lucht en de collega’s waren erg opgelucht toen we ze vertelden dat ik hun manager zou worden.

Uiteraard legt het ook geen windeieren: het brutoloon stijgt een kleine 18% dit jaar en nog eens 15% volgend jaar, los van eventuele CAO-verhogingen.

Memorabel: de spaarrente is nu hoger dan mijn hypotheekrente

Het is zover. Vanaf 1 augustus gaan we een memorabele tijd in: vanaf dat moment is de spaarrente die ik krijg op onze spaarrekening hoger dan de netto rente die ik betaal op mijn hypotheek.

Tot op heden hebben wij elke maand een stukje extra afgelost op de hypotheek. Dit zorgt meteen voor lagere lasten en past bij de gedachte om snel hypotheek vrij te zijn. Natuurlijk heb ik al diverse keren geschreven hierover, en ook waarom ik aflos en dit geld niet extra beleg in aandelen. Ook al is het rekenkundige rendement op aandelen groter: een stukje zekerheid is ook erg lekker.

Maar nu stoppen we dus met aflossen. Sparen is immers risico-vrij (tot 100.000 EUR) en op het moment dat de rentevaste periode afloopt op onze hypotheek mogen we boetevrij aflossen. Deze rentevaste periode eindigt in augustus 2029: een kleine 6 jaar.
Natuurlijk bestaat de kans dat de rentestanden op de bankrekening weer lager worden. Dan gaan we simpelweg weer aflossen. Maximale flexibiliteit en voorspelbaarheid.

Immers, op een korte periode (6 jaar) ga ik niet uit van een groter rendement op mijn beleggingen (oei, doe ik de uitleg gedeeltelijk toch nog een keer).

Overigens vind ik het sowieso ontzettend bevredigend om iedere maand een stukje rente bijgeschreven te zien worden. Het is toch een paar honderd EUR per jaar. En da’s mooi meegenomen. Dat doet me wel meteen denken: is dat meegerekend in de koopkrachtplaatjes van mensen? Dat je nu weer rente krijgt en dit gedeeltelijk het koopkracht verliest compenseert (als je al koopkracht verliest).

Wat denk jij?

Inflatie voor je laten werken: de erosie van schulden

Het valt niet te ontkennen: we leven in tijden van hoge inflatie. Ongeacht het exacte percentage, wordt het leven duurder. Energie, boodschappen, brandstof en allerhande diensten. Vrijwel alles wordt duurder.
Volgens traditionele economische modellen is dat gunstig voor mensen die schulden hebben, en ongunstig voor mensen die geld hebben uitgeleend. In deze blogpost probeer ik op een rijtje te zetten hoe je gebruik kunt maken van de positieve kanten van de inflatie.

Netto-contante waarde in het kort

Dat heeft alles te maken met de gedachte (of het feit) dat geld nú meer waard is dan in de toekomst. Dit is een menselijk verschijnsel. Zeg nu zelf: wil je nu 100 euro in de hand, of volgende week? Het antwoord zal voor de meesten “nu” zijn. De vervolgvraag is: hoeveel moet er geboden worden om vólgende week geld te krijgen? 103? 105? Dat hangt van veel factoren af. Bijvoorbeeld het risico dat de persoon die jou volgende week 100 EUR wil betalen, er nog wel is. Of dan het geld nog wel heeft om die 10x euro aan jou te betalen.

Je wilt dus meer: en daaruit vloeit het begrip “rente” voort, en een afgeleide is de “netto contante waarde”.

Inflatie leidt tot hogere rente

Doorgaans leidt inflatie tot een hogere rente. Inflatie is immers het gevolg van teveel geld in de economie, waardoor producten duurder worden. De kans dat je volgende week net zo veel kunt kopen als nu, is een risico. En daardoor wil je in de toekomst méér geld om dit risico af te dekken.
Bovendien maakt een hogere rente het duurder om geld te lenen. Hierdoor is het minder aantrekkelijk om bijvoorbeeld te investeren en is het aantrekkelijker om het geld te sparen.
Uiteindelijk wordt er minder geconsumeerd of meer geproduceerd (tegen hogere prijzen), net zo lang tot alles in balans is.

Inflatie is echter niet overal gelijk

Inflatie is op sommige plekken in de wereld groter dan elders. En vice versa. Maar ook worden niet alle producten even zwaar getroffen. Een accijnsverhoging op tabak, alcohol en benzine heeft bijvoorbeeld een inflatie-opdrijvend effect. Maar voor mensen die niet roken, geen alcohol drinken en elektrisch rijden hebben hier niets mee te maken.
Idem dito voor een hypotheek. Een woning kan wel duurder of goedkoper worden. En de rente stijgen of dalen. Maar je aflossing blijft gelijk en de te betalen rente blijft gelijk zo lang als dat rente vast staat.

Het percentage kosten wat niet beïnvloed wordt door de inflatie is per huishouden verschillend. Hieronder in blauw het percentage uitgaven in mijn huishouden wat niet onderhevig is aan inflatie (39%) en het percentage wat wel onderhevig is aan inflatie, de resterende 61%.

Het idee leeft bij velen dat “alles veel duurder wordt” als de inflatie bijvoorbeeld 10% is. Maar hoe groot is nu wérkelijk de impact als de kosten met 10% stijgen? Het effect is opvallend klein. De inflatie-gevoelige uitgaven stijgen tot 63%, en de inflatie-ongevoelige uitgaven dalen tot 37%. Dat zegt nog weinig over het inflatie-niveau binnen jouw huishouden. Echter, in dit rekenvoorbeeld bedraagt de “persoonlijke inflatie” 6.06%

Hoe gaan we de inflatie nu laten werken vóór ons?

Laat het duidelijk zijn: schulden worden natuurlijk niet kleiner van inflatie. Sterker nog: als je inkomen niet meestijgt kun je simpelweg in de problemen. Ongeacht of de netto contante waarde laat zien dat het “reëele bedrag” lager is geworden.
Inflatie eet de schulden niet weg, in weerwil van wat bijvoorbeeld mijn eigen notaris denkt en ook een hypotheekadviseur me wel eens heeft verteld. Het is je nonsens.

Maar je kunt wel degelijk iets doen hiermee. Namelijk je inkomstenstijging meenemen.
Met een beetje mazzel houden de inkomstenstijgingen gemakkelijk gelijke tred met de werkelijke (persoonlijke) inflatie.

Stel je geeft 50.000 EUR per jaar uit. De uitgaven die niet door inflatie worden beïnvloedt bedragen nu 19692 EUR. De overige uitgaven zijn gezamenlijk 30308 EUR.
Bij een 10% kostenstijging nemen de uitgaven toe tot 19692+ 33.338,80 EUR. In totaal dus 53.030,80 EUR: de eerder genoemde 6%.

Stel je nu voor dat je een inkomen hebt (netto) van 64.930 EUR per jaar. Inclusief toeslagen en de hele rambam van teruggaves etcetera. Dit inkomen laten we nu stijgen met de genoemde 6%.
Het netto-inkomen stijgt nu tot 68.866 EUR: 3936 EUR meer dan hiervoor.
Een inkomstenstijging van “slechts” 6% leidt dus al tot een inkomstenstijging die 29.6% hoger is dan de inflatie in absolute cijfers.

Deze inkomstenstijging kun je gebruiken om je schulden af te lossen en gebruik te maken van de inflatie.
(Leuke noot: door het aflossen van je schulden wordt je in relatieve zin afhankelijker van de inflatie, omdat met name de schulden op langere termijnen zijn vastgesteld).

Zie daar ook de loonspiraal van Klaas Knot

Er is de afgelopen tijd best wat ophef geweest over uitspraken van de voorzittern van De Nederlandsche Bank (DNB), dhr. Klaas Knot. Meneer Knot snapt bovenstaande natuurlijk zeer goed, en dat is precies waar hij voor waarschuwt. Vrijwel niemand in de bevolking wordt getroffen door het volledige effect van de inflatie. De werkelijk ervaren inflatie is vrijwel altijd lager dan de berekende inflatie.

Een loonstijging van 10% zoals door velen gevraagd (immers, de inflatie is ook 10%) leidt tot een inkomstenstijging (in dit voorbeeld) van bijna 6500 EUR. De inflatie is dus met meer dan 100% gecorrigeerd. De koopkracht stijgt enorm en er wordt méér geld uitgegeven.

Debunqed: voor het eerst in mijn leven gephished

Ik weet niet of gephished de correcte vervoeging is van “phishing”. Maar het is me voor het eerst in mijn leven overkomen: een echte phishing. En dan bedoel ik niet de slechte Nigeriaanse Prinsverhalen of iets dergelijks. Neenee, een echte “fatsoenlijke” poging.

Het was zondagavond. Ik kreeg een pushbericht op mijn telefoon, zo’n SMSje. Afzender: BunqNL. Er was geprobeerd in te loggen op mijn account, en ik kreeg de tip om details over de melding te openen in de app, met een linkje er bij.

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen: ik heb op de link geklikt. Ik was niet meteen op mijn qui-vive, pas toen ik op de link klikte dacht ik: dat is raar!
Want ik heb mijn account opgezegd bij Bunq, want ik heb nog nooit zo’n onduidelijke app gezien en het lukte ons simpelweg niet om een en/of rekening te maken (en dat is echt wel wenselijk vanuit erfrecht gezien als er iets gebeurt).

Bovendien is het raar dat een bank een link opneemt in zijn communicatie. Waarom was ik niet meteen helder? Nou: het bericht was niet hyper-alarmerend. Er was geen melding dát er was ingelogd, alleen een poging tot en de tip om het wachtwoord te wijzigen en te checken vanaf wáár men dat probeerde te doen. Door dit gebrek aan alarmering, was ik minder alert.

De website waarop ik terecht kwam was 1-op-1 een kopie. Alles klopte. Simpelweg alles. Spooky: zelfs geen melding over een foutief certificaat op de SSL. Vreemd, maar ik ben zeker geen expert waar het IT aangaat.

Er klopte slechts 2 dingetjes niet: de URL was een shortcode (ik weet niet meer wat) en de afzender was geschreven met een hoofdletter. De grap is: het echte verificatie-smsje van Bunq enkele weken geleden toen ik dingen wél probeerde te doen was anders geschreven.

Resultaat: ik heb niet proberen in te loggen, maar had dus wel op de link gedrukt. Ik hoop dat daarmee geen spyware of wat dan ook via de site stilletjes is geïnstalleerd op de telefoon, maar ik ga er vanuit dat het net niet zó geavanceerd was. In ieder geval zijn mijn overige bankrekeningen nog niet leeggehaald.

En de rekening van bunq? Die was al debunqed.

We hebben een Lijstje gemaakt

Onlangs kwamen we (Lieftallige Echtgenote en ik) er achter dat we over sommige dingen toch behoorlijk anders denken. Dat kwam naar voren vanuit het vraagstuk of ik elders zou gaan werken. Daar zijn we het over eens geworden: dat doen we niet. Maar toch blijft het een feit dat we over sommige dingen heel anders denken. Maar gelukkig lang niet over alles: anders zouden we denk ik ook niet zo lang samen zijn (een jaartje of 25 inmiddels).

We hebben gister dan ook een lijstje gemaakt. Een lijstje met dingen die we nog aan huis willen doen, in de tuin of waar we voor willen sparen. Interessant genoeg is het feit dat onze lijstjes wel degelijk vrijwel identiek waren, op wat nuance-verschillen na. Verschillen in woordkeuzes, kleine aanvullinkjes. Niets waar we het echt over oneens waren.

Onze lijstjes hebben we gecombineerd en geprioriseerd: allebei hebben we separaat onze prioriteit ingevuld en dit daarna bij elkaar opgeteld. Zo zijn we gekomen tot wat voor ons gezamenlijk het belangrijkst blijkt te zijn.

Op het lijstje staan allerhande klusjes: de tuin meer privé maken, maar ook het vervangen van kozijnen, plaatsen van warmtepomp en nog veel meer. In zijn totaliteit ongeveer 20 dingen. Na het vaststellen van de prioriteiten hebben we grofweg ingeschat wat de individuele dingen kosten. Bij elkaar een dikke 50.000 EUR. Maar: niemand heeft gezegd dat dit in 1 jaar moet (of zelfs in 2,3 of 4 jaar). Maar in ieder geval is voor nu duidelijk waarvoor gespaard wordt.

Dit lijstje is dan ook leidend voor ons spaarplan: we doen niets waarvoor niet is gespaard. Uiteraard gaan we dit ook doorvoeren in ons budget!
Hoe stem jij je wensen af met je partner?

UWV: onnavolgbaar

Aan het begin van dit jaar was ik even werkloos. Dit viel in een complex geheel van werkzaamheden in het verleden: tot juni 2022 was ik in loondienst bij een werkgever, waar ik ontslag nam en als consultant een tijdje met ze verder ging. Dat is niet verboden, alleen word je door de belastingdienst niet gezien als ondernemer.
Geen probleem: mijn échte onderneming zat in een BV en was een startup, waar we inmiddels mee gestopt zijn. In de periode van juni t/m januari heb ik echter ook nog een contract in loondienst gehad. Dit bedrijf wilde geen ZZP ivm. de hoge tarieven en het kwam mij in de aanlooptijd eigenlijk wel goed uit voor de AOV. Daar was ik nu immers via het werk voor verzekerd.

Enfin, het bedrijf waar ik dit bij deed was ook een startup, en ze hadden niet de middelen om de arbeidsrelatie voort te zetten. Deze heeft daarmee 7 maanden geduurd, wat ook de overeengekomen tijd was. Maar het heeft me wel het recht op een WW-uitkering gegeven. Daar had ik dubbele gevoelens bij. Ik heb weliswaar mijn hele leven gewerkt (vanaf mijn 17e inmiddels ben ik fulltime aan de slag geweest), maar ik zou vast snel een nieuwe baan hebben.
Maar wat als dat niet zo zou zijn? Ik heb me dus keurig volgens de protocollen gemeld bij het UWV. En jahoor, ik had recht op een uitkering. Dat is mooi, want voor hetzelfde geld (haha!) zit je lang thuis en heb je het wel nodig. Al na 3 weken had ik een baan, en heb dit natuurlijk keurig gemeld bij het UWV.

Maar nog altijd moest ik de inkomsten doorgeven. Ik snapte (en snap) er niets van: mijn inkomen ligt ruim boven het maximumdagloon.

Ik had mijn inkomsten doorgegeven. En kreeg enkele dagen later een bericht in Mijn berichtenbox. Een betáálspecificatie en een brief. WTF?

Ik bleek nog een bruto uitkering van 1000 EUR te krijgen. Geldsnor snapte er niets van. Mijn “WW-maandloon” bedroeg het maximum van 5579 EUR. Echter, ik heb een inkomen wat hóger ligt dan dat doorgegeven aan het UWV. Er staat echter “inkomsten uit werk”: 4094.23 EUR. Huh? Hoe ik ook rekende, ik krijg het niet voor elkaar. Er is geen enkele combinatie van getallen op mijn loonstrookje die daar op uit kán komen.

Wat is er aan de hand? Bij het UWV weten ze het vast wel. Nu schijnt deze vraag niet zo vaak voor te komen, want het kostte ze 20 minuten om het te beantwoorden. Maar het zit als volgt: Je inkomen ligt hoger dan het maximum WW-maandloon. Maar het bedrag “inkomsten uit werk” wordt gemaximeerd op (bijna) 75% van dit dagloon. De inkomsten uit werk worden dus fictief verlaagd. Er wordt minder loon ingehouden dan ik verdiend heb.

Ik vind het maar gek, maar heb me op het hart laten drukken dat het wel degelijk klopt. Het is zo krom als een hoepel, maar ik blijf dus voorlopig deze uitkering krijgen. Het voelt niet lekker, ook al is het “gratis” geld. Ik heb het niet nodig. Het is te krom voor woorden dat dit zo werkt.

Nu kan ik de uitkering best stopzetten – dacht ik. Al dacht ik ook dat het automatisch zou gaan. Maar dat kan dus niet (al probeer ik het wel). Dat kan alleen als je voor hetzelfde aantal uren weer aan het werk gaat als voorheen (of wanneer dit niet meer dan 5 uur per week afwijkt). Ik ben echter van een 24-urig contract naar een 40-urig contract gegaan.

We zullen zien hoe het afloopt. Mocht je je afvragen wat ik met het geld heb gedaan? Ik heb de helft afgedragen aan de voedselbank. De andere helft staat op de spaarrekening: omdat ik niet wist dat ik überhaupt nog een uitkering zou krijgen, had ik natuurlijk geen wijziging in de loonheffingskorting toegepast.