Buitenschilderwerk: zal ik het uitbesteden?

Casa Geldsnor is een fijn huis zoals ik al vaker heb gesteld. Maar er moet wel geschilderd worden aan de buitenzijde, en ook aan de binnenkant hebben we nog wel wat deuren die een likje verdienen. Maar, ons huis heeft op de benedenverdieping 10 ramen & kozijnen, een voordeur, een achterdeur en een dubbele openslaande tuindeur.

En dat is nog niet het ergste: al deze ramen & kozijnen zijn voorzien van een vakverdeling: ieder raam is opgedeeld in 4 kleinere ruitjes. Héél veel schilderwerk dus. De bovenverdieping heeft 7 ramen met een soortgelijke verdeling. En we hebben overal houten boeiboorden. En daarbij komt óók nog eens de garage met 2 deuren (met vakverdeling!) en nog 2 ramen (met vakverdeling). Binnenshuis hebben we 14 massieve houten deuren in aluminiumkozijnen.

En nu moet je weten: Geldsnor is best wel reuzehandig. Waterleidingen, gas, elektra, tussenwandjes: ik doe het allemaal. Schilderen kán ik ook best aardig met een zeer vaste hand. Ik heb nog nooit iets afgeplakt, want het is niet nodig. Maar ik heb me er toch een ongelooflijke bloedhekel aan…! We hebben dus een lokale schilder gezocht om langs te komen om een offerte te maken. Op basis daarvan ga ik bepalen of ik het zelf ga doen, of ga laten doen. Lieftallige Echtgenote heeft haar keuze al gemaakt, maar het doet mij wel wat pijn, afhankelijk van de kosten uiteraard.

Welk werk besteed jij uit?

Koffie of thee: waar word je rijker mee?

Toegegeven, een “cheesy” titel voor een blog. Want beiden kosten natuurlijk geld. En beiden zijn nauwelijks significant te noemen.
Maar een dergelijke afweging maken is een onderdeel van iets groters. Een “million dollar mindset”, zo je wil. Genieten van de dingen die je hebt en doet, maar dan iets goedkoper. Het gaat er niet per se om dat het ene nét iets goedkoper is dan het andere. Het gaat er om dat je “goedkoper leven” een onderdeel van je leven kunt maken, zonder ook maar iets op te offeren.

Ik heb eerder al berekend dat mijn koffie ongeveer 14 cent per kopje kost. De koffie van Geldnerd is veel duurder met ongeveer 36 cent per kopje. Deze kosten worden echter enigszins geflatteerd: ik zet er meestal 4 tegelijk. Dat is dus 56 cent per keer.

Tegenwoordig drink ik steeds vaker thee. Dure thee (Twinings) kost 8 cent per kopje. AH eigen merk kost ongeveer 5 cent per zakje. En daar maak ik 2 kopjes mee. De concrete besparing? 50 cent per keer (de kosten van de waterkoker en elektricteit zijn écht verwaarloosbaar en zet ik op 1 cent per keer). Hmmz. Da’s toch bijna 100 EUR per jaar (aangenomen dat ik 200 dagen werk).

100 EUR per jaar is wel significant. Zou ik vaker thee kunnen drinken? Ik vind het niet minder lekker dan koffie, alleen iets minder “er bij passen”. Kan ik nog meer “besparingen” bedenken die óók 100 EUR per jaar opleveren? Want dan gaat het stiekem best hard met bezuinigen.

Hier zijn er twee:
1. Minder frisdrank drinken. Momenteel gaat er 1 fles cola per week doorheen. Per jaar: 34 EUR. Helemaal geen cola meer drinken is niet volledig haalbaar in de praktijk. Levert ook nauwelijks nog iets op. Overigens was ik al naar huismerk overgestapt vanaf Pepsi. Dat scheelde op zichzelf al 75 cent per fles. En ik dronk eerder 3 flessen per week. 65 cent per week of 2.25 per week scheelt al gauw 80 EUR per jaar!

2. Minder chips. We hebben er een beetje een gewoonte van gemaakt om (met de noemer “zwangerschap”) 3-5 zakken chips per week te eten. Da’s veel! Maar wel de realiteit. Daar gaan we per nu sowieso acuut mee stoppen. Niet alleen vanwege de kosten, maar vanwege de gezondheid. 1 zak per week moet voldoende zijn. Scheelt 150 EUR per jaar!

Beiden zijn niet écht een opoffering, wel een aanpassing. Aanpassingen doen geen pijn, het is alleen even wennen. Het is als het aantrekken van een trui als je het koud hebt, in plaats van de verwarming hoger zetten.

Ik zal langzaam op zoek gaan naar nog meer besparinkjes die ik kan vinden. Veel micro-besparinkjes maken vele eurocenten. En vele eurocenten maken euro’s. En als ik daar gezonder van wordt én meer geld overhoudt, zonder iets wezenlijks in te leveren, dan ben ik weer geslaagd in mijn “sport” van goedko(o)p(er) leven.

Consumentisme: zonder dat is het geen leven

Een kleine 2 weken geleden schreef ik een blog over de stresstest voor de (aflossingsvrije) hypotheek. Tsjonge, dat werd gelezen zeg. In totaal al bijna 10.000 keer.

Het bracht ook nogal wat uiteenlopende reacties teweeg. Ik quote er hier 1 van Ronald:
“Het is o.a. om die redenen, dat ik reeds lang geleden (bijna 40 jaar geleden) heb besloten een volledig aflossingsvrije hypotheek af te sluiten. En die heb ik nog steeds. Een paar jaar geleden opnieuw afgesloten met een rentevaste periode van 30 jaar.
In de tussentijd maximaal geconsumeerd (geleefd). Eventuele financiële ruimte die ik had niet gebruikt voor aflossingen, maar om te beleggen.”

Een interessante quote. Vooral de geïmpliceerde conclusie dat je niet leeft als je niet consumeert. Kijk, ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat we én kunnen sparen, én af kunnen lossen en we alles kunnen kopen wat we willen.

Dit is niet zozeer arrogant of luxe, alswel een keuze. Ik heb me nog nooit ongelukkig gevoeld omdat ik iets niet kon kopen en dit dus “mis”. Het simpele feit is dat ik geniet van de kleine dingen om me heen en die zijn meestal gratis. Hardlopen, fietsen, met de kinderen het bos in, in de tuin werken, klussen. Niet altijd gratis, maar altijd goedkoper dan uitbesteden.

Is het consumentisme hetzelfde als “leven” en betekent minder consumeren dan ook minder leven? Leef ik niet, omdat ik plezier beleef aan het spelen van potje Catan met vrienden (pré-corona) ipv. naar een festival te gaan? Is mijn wildkampeertocht door Noorwegen, door weer en wind niet hét bewijs van leven? Of “leef” ik pas als ik een all-inclusive op de Malediven boek, omdat dit veel duurder is?

En als ik een Blue-Movement-Bosch-tweedehands-witgoed-abonnement neem, wat me een rib uit het lijf kost. Leef ik dan méér dan wanneer ik een Zanussi koop die goedkoper is? Of, omdat ik dan geld overhou, kan ik dan nóg een apparaat kopen zodat ik dan meer leef?

Of is het zo, dat als ik geld overhou dat ik dan een schoonmaakster in kan huren om het huishouden te doen en ik zelf Netflix kan kijken op de bank? Even los van het feit dat ik nu ook een schoonmaakster in zou kunnen huren maar simpelweg geen vreemde in mijn huis duld, en ik geen Netflix heb en mijn tijd niet spendeer aan bankhangen.

Zelf zie ik het als toppunt van leven om (letterlijk) met mijn poten in de klei te staan. Dingen zelf te bouwen, zelf te maken en zelf te onderhouden. Genieten van weer & wind, tijd doorbrengen met mijn gezin. Consumeren hoort hier niet bij, althans niet als onderdeel van het gelukkiger zijn of ergens van te genieten.

Begrijp me niet verkeerd: ik heb soms dingen nodig. Ik hou van kamperen en het maken van trektochten. Ik heb dus dure lichtgewicht tenten, benzine-branders, matjes, ultra-lichtgewicht haringen en stoeltjes, Gore-tex kleding etc. In dát geval draagt het kopen van die spullen iets bij aan het doel: het opdoen van ervaringen, die ik op de bank niet kan beleven.
Hetzelfde geldt voor klussen: ik heb alle apparatuur in huis, zodat ik het ook zelf uit kan voeren. Maar ook hier dient het consumeren een hoger doel: zonder deze spullen kan ik sommige dingen eenvoudigweg niet doen.

Maar verder? Nee, het consumentisme maakt me onpasselijk. Elke 2 weken leg ik 2 zakken met plasticafval (PMD) aan de straat. Ik verbruik enorme hoeveelheden energie om ons leven te leiden. Minder dan de gemiddelde mens wellicht. Maar ik word er niet vrolijk van. Recentelijk heb ik tegen wil en dank een nieuwe telefoon moeten kopen. Werd ik daar gelukkig van? Absoluut niet. Ik baalde als een stekker. Ik had nog wel jaren met mijn oude telefoon willen doen, maar een batterij wisselen ging niet handig in mijn afgelegen locatie tijdens de coronacrisis. En zonder telefoon is ivm. werk en zwangerschap van Echtgenote gewoon geen oplossing.
Ik stel zoveel mogelijk aankopen uit. Wat ik nodig heb, heb ik nodig en wordt gekocht. Maar consumeren als synoniem voor leven? Nee, ik pas ervoor.

Winkelen bij de boerenwinkel: 40% goedkoper

Vandaag ben ik naar het boerenwinkeltje hier in het dorp gegaan. De oogst? 10 eieren, 5kg aardappelen, 1.2kg moesappels (Boskoop), 700 gr prei (3 stuks), netje uien (1kg), 2 conference peren, spitskool en 2 paprika’s. Totale kosten? 11.90 EUR!

Bij mijn favoriete grootgrutter zou hetzelfde mandje het volgende hebben gekost:
Aardappels: 3.29 EUR
Eieren: 2.99 EUR(10st scharreleieren).
Moesappels: 3 EUR (feitelijk 4.20 EUR voor een zak van 1.5kg)
Prei: 1.77 EUR
Uien: 1.29 EUR
Peren: 1.15 EUR (2.29 voor 4 st)
Paprika’s: 1.78 EUR (0.89 per st)
Spitskool: 1.39 per st.
Totaal: 16.66 EUR.

Dat is een verschil van 40%. Maar hier komt nog het een en ander bij aan voordelen: ik ben weer op de hoogte van het dorpsnieuws (een belangrijk onderdeel van de sociale cohesie). Bovendien hebben zij er meer aan verdiend dan wanneer ik het via de supermarkt had gekost, was er méér vervuiling aan te pas gekomen door een langere en grotere logistieke keten. Het zou minder vers zijn geweest en in véél meer plastic verpakt zijn.

Hier komt nog 1 laatste voordeel bij: de boerderijwinkel is een stuk dichterbij dan de plaatselijke supermarkt. Vooruit, nog 1: het is minder druk, omdat er maar 1 persoon tegelijk naar binnen mag.

Leven op het platteland is heerlijk!

Nieuwe besparingen in 2021: einde friettent & goedkopere Ziggo

Onlangs hebben we met z’n tweeën (Lieftallige Echtgenote en ik) een beetje zitten rekenen. Het viel met op dat we inmiddels op ongeveer 14 EUR per keer zitten dat we naar de friettent gaan voor ons gezin van 4. Enkele jaren geleden (geen kinderen, en natuurlijk is de snackbar niet goedkoper geworden) was dit 8 of 9 EUR. We begonnen een overleg of we wellicht een AirFryer zouden kopen. Uiteindelijk hebben we dit afgeschoten, want het biedt nauwelijks enig voordeel ten opzichte van de ovenfriet en het is zeker meer schoonmaakwerk & sterkere geur.

Ovenfriet wordt het dus, maar ook ovensnacks. Het is nog even kijken welke ovenfriet het beste is (de snacks zijn we al uit). Vandaag waren we 4,50 EUR kwijt voor 4 personen. Da’s een besparing van een kleine 10 EUR per keer, en gemiddeld zitten we op 1x per week. Da’s dus 500 EUR per jaar. Lekker bezig!

Maar ik heb ook even gebeld naar Ziggo. We zijn al jaren vaste klant, maar de kosten liepen alleen maar verder op. Inmiddels was het 53 EUR per maand. Totaal achterlijk voor iets wat we nauwelijks gebruiken. We hebben voor 9 maanden 10 EUR korting per maand gekregen. Katsjing!

Dit jaar zouden we dus een kleine 600 EUR extra overhouden.

Maar: er is méér! Mijn Lieftallige Echtgenote is met zwangerschapsverlof. Toppie: er hoeft dus niet meer getankt te worden tot de zomer.

Helaas wordt dit ook allemaal teniet gedaan, hoewel voor de best denkbare reden. Over enkele weken verwachten we ons 3e kind en zullen bepaalde kosten dus flink omhoog schieten. Maar dat zou het ook doen zonder bovenstaande feiten. Dus netto zijn we toch beter af!

Meevaller die niet meeviel, deel 2

Ik schreef al eerder over de meevaller waar we niet blij mee zijn. Maar inmiddels is het “drama” (alles relatief) nog groter geworden. Niet alleen de dakkapel vergunning wordt niet verleend. Maar het blijkt ook dat het verwijderen van de schoorsteen gruwelijk duur is: ruim 8000 EUR (het is onderdeel van de constructie van het dak, dus er zijn veel bouwkundige oplossingen nodig).

We zijn nu nieuwe plannen aan het maken. Daar waar 23.200 EUR begroot stond voor de zolderverbouwing zouden de kosten (los van het weigeren van de vergunning) inmiddels opgelopen zijn tot bijna 30.000 EUR. De nieuwe plannen kan ik vrijwel volledig zelf uitvoeren. Ik denk met 2000-3000 EUR klaar te zijn, zo op het eerste gezicht.

We maken van de nood een deugd: onze zoon zal zich langs de schoorsteen moeten wurmen (die midden op het huis staat) om bij zijn nieuwe slaapkamer te komen. De schoorsteen heeft een oppervlakte van 1.2 vierkante meter, maar we laten ‘m staan. Zijn slaapkamer krijgt nu een oppervlakte van 16m2 in plaats van dat het onze slaapkamer zou worden (van 25m2, door de vrijgevallen ruimte van de schoorsteen en andere indelingsmogelijkheden van de zolder).

Wat blijft? Mijn kantoor op zolder. En een hóóp werk. Maar gelukkig vind ik klussen leuk!

Aioli & mondkapjes

Het is de eerste keer dat ik online ben sinds oudjaarsdag: dus bij deze de beste wensen! Wat ben ik blij dat ik een goede kerst heb gehad en een fijn oud & nieuw, ondanks alle beperkingen.

En wat ben ik BLIJ dat ik nu geen aioli meer eet en daarna een mondkapje op moet. Ik ben vast niet de enige, maar dat was echt geen pretje.
Inmiddels ben ik weer aan het werk, zittend in de keuken met 2 kleine kinderen op de achtergrond en mijn hoogzwangere vrouw waggelend door het huis. Corona-lockdown nummer 2 in volle gang.

Maar 2021 wordt vast een fantastisch jaar. Ik moet vandaag nog even alle cijfers verwerken en de doelen stellen voor dit jaar. Savings rate, inkomsten, uitgaven, spaardoelen en alle niet-financiële doelen.

Ondertussen vliegen de vogels af en aan in een voederhuisje die ik gebouwd heb vorige week (schaal 1:10 tov. mijn Schaapskooi) en stroomt de Wadi regelmatig vol met water. Zoals vorige week al gesteld borrelen de ideeën voor een maatschappelijk-nuttige besteding van mijn leven op en die krijgen steeds meer vorm. Ik denk dat ik nog 5x moet hardlopen en 3x moet fietsen om deze plannen “af” te hebben in mijn hoofd, voordat ik ze uitschrijf en deel met het machtige en anonieme internet.

Belangrijk om te bedenken voor mezelf is dat ik deze ideeën wel kan uitschrijven en delen – maar dat als ik ze vervolgens ga uitvoeren, ik wel mijn anonimiteit verlies…Nouja, dat is een zorg voor later.

De beste wensen, en geniet zoveel mogelijk van deze tijd!

Blue Movement: geld uit je zak kloppen met tweedehands-witgoed abonnement

Ik zat laatst in de auto en mijn boekje was afgelopen (ik luister altijd boeken). Helaas was ik hierdoor even gedwongen om naar de radio te luisteren, want tijdens het rijden kan ik geen nieuw boekje zoeken natuurlijk!

En ik hoorde een reclame van “de Blue Movement”. Onder de noemer “minder verspilling” en minder apparaten en dergelijke, verhuren zij via een abonnement huishoudelijke apparatuur. Begrijp me niet verkeerd: ik ben een grote boomknuffelaar, en doe van alles om verspilling tegen te gaan. Van materiaal, maar ook van geld.

Je kunt diverse apparaten huren. Sommige met een abonnement van 1 jaar, soms van 6 jaar. Uiteraard wordt het een stuk goedkoper van langer huren. Ik heb “gekozen” voor de apparaten die ik nodig zou hebben: een vaatwasser, een was-droogcombi, een koelkast, een vriezer, een keukenmachine en een stofzuiger. Allemaal apparaten die ik natuurlijk al heb, en regelmatig gebruik.

De maandelijkse kosten (bij het langst mogelijke abonnement) voor dit groepje bij elkaar? 97,94 EUR. Per maand! Dat is niet kinderachtig. Maar vooruit, voor 190 EUR borg (totaal) en die zeg-100-EUR per maand heb je dan ook mooie apparaten.

Tweedehands apparaten, wel te verstaan. Of “refurbished” zoals ze het noemen. Dat vind ik zéér nobel. Maar wel héél duur. Na 6 jaar kosten deze apparaten samen de lieve som van 7051 EUR.

1 van de genoemde voordelen is dat door “duurzame producten” te gebruiken, men minder reparaties nodig heeft en geen vervanging. Fair enough, kan ik in meegaan. Maar heeft iemand ooit een vaatwasser, wasmachine of droger gehad die in 6 jaar kapot ging? Om over vriezers en drogers nog maar te zwijgen?
Verder staat “goede kwaliteit” (het is allemaal Bosch-apparatuur) niet gelijk aan “duurzaam geproduceerd”.

Voor de genoemde 7051 EUR krijg je zoals gezegd Bosch-apparatuur. Ik heb dezelfde producten opgezocht op Coolblue.nl. Dezelfde producten kan ik daar kopen, nieuw, voor 3291 EUR. Dat scheelt 3760 EUR. Voor dat geld kun je zelfs overwegen om niet de voorgestelde A++ apparaten te kopen (of huren). Nee…Je kunt zelfs A+++ kopen. Of, je koopt wel de A++, maar dan de Tweedekans-varianten. Nu kost het nog slechts 2700 EUR.

Enfin: ik ben een voorstander van recycling en het slim omgaan met producten en materialen. Ik ben een voorstander van huren, voor apparaten die je zelden gebruikt. Maar apparaten die je dagelijks gebruikt huren, werkt niet. Dezelfde hoeveelheid apparaten blijft in gebruik, maar je bent er als consument wel ongelooflijk veel geld aan kwijt!

Tevens geloof ik niet zo in het duurzame verhaal wat ze ophangen. Er staat een mooie foto met voornamelijk begane en vrolijke millenials op de website. Maar het is gewoon keihard onderdeel van Bosch. Ze verkopen hun geretourneerde materialen niet met korting, maar met upselling. En wel zó veel dat het riekt naar oplichting. 114% rente in 6 jaar!

Aan dit soort gedrag moet toch gewoon een eind komen? Is dit “corporate social responsibility”?

*dit blogje kon ik even niet laten liggen. Soms heb je van die dagen dat je meer dan 1 blog schrijft…

Abonnementen

Met dank aan een (wat ouder) artikel van Geldnerd heb ik even gekeken wat onze abonnementen zijn. Ik reken energie-voorziening, hypotheek en (gemeentelijke) belastingen niet mee, evenals kinderopvang.

Goede doelen: 0
Mobiele telefoon: 2 (LE & ik)
Internet & TV: 1
Spotify/netflix/videoland/andere streamingdiensten: 0
Storytel: 1
Magazines / kranten: 0
Webhosting: 1
Zwift: 1

Het totaal komt op 6, wat mij enorm meevalt. Eerder hadden we nog een abonnement op Donald Duck, Bergen Magazine, Oppad, Spotify. Die hebben wel allemaal geschrapt.

WatKosten pmper jaar
Telefoons (2)30 EUR360 EUR
Internet & TV53 EUR636 EUR
Storytel11.99 EUR143.88 EUR
Hosting + domein & SSL certificaat20 EUR240 EUR
Zwift14.99 EUR179.88
Totaal129.98 EUR1559.76 EUR

Voor onze huidige levensstijl is dit zo ongeveer het minimum. Als ik niet zou bloggen en andere online-dingetjes doen, had ik geen eigen server en domeinnaam nodig. Zwift is strikt genomen niet noodzakelijk, maar ik zie het als vervanging van de sportschool. Ik gebruik het meerdere uren per week (en de andere keren dat ik sport ga ik hardlopen en daarvoor heb ik helemaal niets nodig behalve kleding).

Storytel is een grote luxe. Natuurlijk heb je dit niet nodig, maar onderweg (en mijn vrouw is nog steeds wel dagelijks op & neer naar haar werk) luisteren wij heel veel boeken. Dit is dus gewoon veel gunstiger dan een bibliotheek, ook qua tijdindeling (lezen tijdens het rijden kan en mag immers niet).

De telefoonabonnementen zullen in aantal niet verminderen, maar wel in kosten. Mijn abonnement gaat immers aardig op de schop als de huidige periode is afgelopen, omdat ik veel minder data verbruik en nauwelijks bel.

Welke abonnementen heb je niet?

Ik zie soms (oa. in de reacties onder het artikel van Geldnerd) abonnementen op de ANWB. Betwistbaar is of onze private lease-auto een abonnement is (ik kan het niet zomaar opzeggen), maar in ieder geval zit de pechhulp daar in. Mijn zakelijke lease-auto is zeker geen abonnement, dat is gewoon een arbeidsvoorwaarde met mijn werkgever. Ergo: een ANWB abonnement hebben we niet nodig.
Tevens hebben we geen abonnement voor ketelonderhoud. Het neefje van LE is installateur en doet het onderhoud. Volgend jaar komt er een warmtepomp. Sportschool doen we niet aan (wel aan sporten). Spotify gebruik ik alleen de gratis variant van, Netflix en dergelijke weiger ik tijd voor te maken. Wat mij betreft zou zelfs het televisie-abonnement opgezegd worden en de TV de deur uit: het ding neemt alleen maar plaats in en er komt niets nuttigs uit.

Ik zou denken dat dit best “lean & mean” is voor een gezin van 2 volwassenen en 2,5 kind (vooruit, ze is 27 weken: 2,75 kind).

De duurste maand van het jaar

November is voor ons de duurste maand van het jaar. Niet alleen vanwege het hele Sinterklaas-gebeuren, maar ook omdat allebei onze kinderen jarig zijn in november.

Dit betekent dat er taarten gebakken worden en cadeautjes gekocht worden. Soms al in oktober (de cadeautjes, niet de taarten). Mijn vrouw is dol op tweedehands-winkels en dan heb je niet altijd keuze. Dus gaat ze vaak al in oktober.

Dit jaar hebben we een nieuw bed gekocht voor Dochter (125EUR, marktplaats), en nog wat dingetjes. De “schoencadeautjes” komen ook allemaal van de second hand, los van wat kleine dingetjes van de Action om de taarten te versieren.

Dit jaar lijkt het dankzij de corona-crisis echter een goedkope maand te worden: er hoeven geen extra boodschappen gedaan te worden voor bezoek, traktaties op school zijn erg beperkt en het kinderfeestje vieren we voor Zoon met 4 vriendjes & vriendinnetjes. Mogelijk dat er na de goedkope oktober maand (onze goedkoopste maand sinds lange tijd) opnieuw een goedkope maand uitrolt – ondanks de duurste maand van het jaar!