Non-functionele vrouwenkleding

Laten we 1 ding voorop stellen, voordat je verder leest: mijn vrouw, aka Lieftallige Echtgenote, is fantastisch. Bloedmooi, lief, slim en soms zelfs grappig. Ze voldoet ook niet aan de meeste clichés; het is niet zo dat ze een gat in haar hand heeft of geld uitgeeft als water. Het is geen luxe-poppetje, maar een hardwerkende zelfstandige vrouw.

Maar ze heeft wel een tic. Een tic die alle vrouwen hebben die ik ken, en die ze allemaal zelf in stand houden. Namelijk het kopen van non-functionele kleding (van haar eigen geld, gelukkig). We kennen natuurlijk allemaal de kleding met gaten overal, en soms zelfs gaten met kleding er omheen.

Daar doen wij niet aan, ook al heb ik wel zgn. “klusbroeken” die vaak met jaloerse blikken gevolgd worden door de GenZ-gastjes die in de bouwmarkt werken. Je ziet ze denken: waar koopt die gozer die broeken met die gaten, die verfvlekken! En dat stucwerk er in! Fantastisch, wat een artistieke vrijheid!

Maar Lieftallige Echtgenote had laatst iets anders. En ik snap er helemaal niets van. Ik lag op de grond van het lachen, ik kwam niet meer bij. Niet zozeer van het kledingstuk op zichzelf. Maar de uitleg eromheen.

Ze had een jas gekocht. Een korte jas, omdat die makkelijker uit te trekken is in de auto. Want ze heeft nu een lange jas, maar dat is toch wel onhandig. Huh? Maar lieverd, dan doe je de jas toch uit voordat je in de auto stapt? Aan het eind van de straat is de auto warm!
Maar nee, dat was geen valide argument. Wat ik er van vond. Nou, het staat best aardig. Past goed bij de Foute Party, of leuk voor carnaval. Hmmz. Ze ging nog wel een vriendin vragen voor een second opinion.
Prima schat…
Een dag later. Ze heeft ‘m weer aan. Loopt rond. Ja, het zit wel lekker. Maar ik zeg: wat heb je nu aan een dikke jas, die kort is? Serieus: een dikke jas, daar kan ik me wat bij voorstellen (al loop ik vrijwel altijd zonder jas). Maar als de jas zó kort is dat de koude er zo onderdoor komt, dan kan de jas net zo goed dun zijn. Of afwezig. Het moet natuurlijk wel een beetje aansluiten, althans om functioneel te zijn.

Na de Second Opinion heeft ze besloten de jas toch terug te brengen. Ook al was deze afgeprijsd van 139 EUR naar 49 EUR. Ik heb er in ieder geval veel plezier van gehad, al was het maar kort…

Mijn ultieme “Moneysaver” gaat kapot

Och jongens toch. En meisjes. En alle anderen in het alfabet. Het is verschrikkelijk. Werkelijk. Langzaam maar zeker begint onze grootste moneysaver het te begeven. Het trilt, het rammelt en het piept. Nouja, dat laatste niet letterlijk gelukkig.

Maar echt. Vreselijk! Waar ik het over heb? De tondeuse natuurlijk!
Ooit uit nood geboren, maar inmiddels volledig ingeburgerd. Tijdens de corona-periode waren de kappers natuurlijk gedurende lange tijd dicht. Maar onze haren hielden daar geen rekening mee. Het bleef maar groeien en groeien en groeien.

Er móest iets gebeuren. En Lieftallige Echtgenote ging aan de slag met wat youtube-filmpjes. Onze haren (van mij en Oudste Zoon) zijn sindsdien geknipt door onze eigenste thuiskappert. Vrouwlief! Ik had nog nooit zo’n leuke kapster gehad. En hier kon ik tenminste nog schunnige grapjes tegen maken, zonder té kaal te eindigen of met een hashtag-metootje te komen.

Ideaal! Het apparaatje kostte destijds bijna niets: met 1 knipbeurt van alleen mij was deze al terugverdiend (het apparaat kostte nog geen 24 EUR). En dat was voordat de inflatie en de noodzaak om geld terug te verdienen hun intrede deden! Inmiddels heeft het apparaat zijn geld ruim opgebracht. Met 2 knipbeurten (immers 2 personen) per 8 weken is het na bijna 3 jaar dus een goede zet geweest. Al 13x heeft ze ons geknipt op deze manier. Totale besparing? Van juistum! Een dikke 650 EUR! Hoeveel apparaten kun je bedenken waar je nog meer geld mee kunt besparen?

Maar het goedkope kreng (de tondeuse, voor alle duidelijkheid!) begint het te begeven. Na een flinke knipbeurt hebben de handen zo hard getrilt dat ze niets meer waard zijn. Slapende handen heeft ze dan, en dat duurt best een tijdje. Er zal binnenkort dus een keer een nieuwe komen. Maar pas op zijn vroegst volgend jaar, want dit jaar hoeven we niet meer geknipt te worden. Ik denk zelfs pas vlak voor de carnaval.

Het zal dit keer denk ik een iets duurdere worden. Het apparaat moet langer dan 3 jaar mee kunnen gaan en meer dan 13(x2) knipbeurten fatsoenlijk overleven. Ik hoef geen modieuze trimmers of andere baardrotzooi. Sorry mede-kerels, maar laten we zeggen dat ik “iets vind” van baarden en snorren.

Alles piept en kraakt, zelfs mijn dakraam is van binnen bevroren

Het is koud buiten. Het is een mini-wintertje. Op het moment van schrijven, zijnde maandagochtend om 8:55 is het buiten iets meer dan 5 graden onder nul. En het is natuurlijk al langer aan de frisse kant. Akelig.
Het is dan ook fors afgekoeld in de woning. Beneden houden we de temperatuur tussen de 16 en 18 graden. Het mág best verder afkoelen ’s nachts, maar dat doet het nauwelijks. Boven, op de eerste verdieping, is het al een stukje frisser: tussen de 12 en de 14 graden.
De slaapkamerdeur van Oudste Dochter klemt, de andere deuren piepen en kraken een beetje. Het piepen en kraken komt van de slechtere passing van de scharnierpennen in de scharnieren: het ronde ijzer van de scharnieren krimpt iets verder dan de pin die er in valt.

Het klemmen van de deur van mijn dochter komt doordat we stalen kozijnen hebben. Die krimpen aanzienlijk meer bij lage temperaturen dan de massieve houten deur die er in hangt. Dit is overigens een jaarlijks terugkerend fenomeen. En bovendien iets waarvan ik iedere keer weer denk: met mijn bandschuurmachine is het zó opgelost.

Op de badkamer is het ongeveer 16 graden; daar is 1x per dag de elektrische verwarming aan. De vloerverwarming daar (elektrisch) hebben we uitgeschakeld. Dat is écht een energieslurper, en dat voor een zeer beperkt tijdsbestek. Doen we voorlopig dus niet meer.

Op zolder: daar is het écht koud. Dat is het slaapvertrek van Oudste Zoon, en mijn kantoor. Gescheiden door een hal en een deur (nouja, 2 deuren dus). Op zijn kamer schat ik het nu een graadje of 11. Hij heeft triple glas in zijn dakramen. Op mijn kantoor was het vanochtend…9.2°C! Inmiddels is het iets opgewarmd tot 9.5°C. Maar ik geef me nog niet gewonnen. Ik wil geen verwarming aanzetten. Zeker niet nu het zo koud is buiten: het kost gewoon teveel energie (die bovendien schrikbarend duur is op het moment). Liever wacht ik tot de zon op komt en de buitentemperatuur begint op te lopen.

Ook heb ik een “oud” Velux-dakraam op mijn kantoor. Die stamt uit de originele bouw van 1995 en is derhalve 27 jaar oud. Het is simpel dubbelglas. En geheel tot mijn verbazing bleek deze vanochtend bevroren te zijn. Van binnenuit. Dát had ik niet verwacht en laat meteen een belangrijk mankement zien in onze isolerende schil. De positieve noot is óók dat deze van buiten bevroren is. Met andere woorden: er is niet zó veel warmte verloren dat het raam niet meer bevriest. Meevallertje.

Enfin: er piept en kraakt meer in het huis. Alle deuren. Maar vooral de achterdeur. Vreselijk irritant. Maar weinig aan te doen. Uiteraard heb ik WD-40 in huis en zou dit het probleem tijdelijk verhelpen. Zo lang ik dit soort chemicaliën niet hoef te gebruiken, doe ik dat liever niet. Wellicht wordt het na aankomend weekend weer een stuk zachter en is het probleem opgelost. We zullen het zien.

Hoe vergaat het jullie met de kou? Effecten te zien aan de woning?

Wát een topmaand was november weer!

Voor de derde maand op rij heb ik het gepresteerd. En ja, daar ben ik een béétje trots op! Méér dan 20.000 bezoekers op dit blog! Sterker nog: met ruim 23.000 bezoekers was het de absolute recordmaand.
Tot nu toe dit jaar heb ik reeds 165.000 bezoekers mogen verwelkomen die heel dik in de 200.000 pagina’s gelezen hebben.

En dat vind ik leuk. De interacties, maar ook het vorm kunnen geven van mijn eigen gedachten en daar weer commentaar op krijgen. Ik geniet er wel van. Kost het veel tijd? Zeker weten! 90% vindt tegenwoordig plaats in de avonduren of in de ochtenduren, mooi om het reguliere werk heen.

Ondertussen is er nog geen sprake van opdrogende inspiratie, er staan al zeker 10 blogposts klaar in “concept” om uit te werken.

Maar ook op een ander vlak was het een topmaand: het energieverbruik. Onvermijdelijk wellicht op mijn blog. Maar nog nooit hebben wij zo weinig energie verbruikt in de maand november. Minder dan 1000kwh. Is dat veel? Ja, natuurlijk is dat veel! Maar het is wel 519(!)kwh minder dan vorig jaar.

Hierin zit het gros van de autokilometers én de verwarming. Die heeft grotendeels uit gestaan overigens. Vandaar de besparing. We hebben ook aanzienlijk minder gas verstookt. Vorig jaar verstookten we nog 45m3 gas, dit jaar iets minder dan 30m3. In 2019 was dit nog 164m3 en 1028kwh!

Dit alles heeft ook een flink effect op de energierekening. In december zal het voorschot van januari (~710 EUR) verrekend worden met de afrekening van november (-410!). In totaal dus 190 EUR. Maar daar kom ik nog op terug, want er is nog meer goed nieuws te melden daarover. Daarvoor wacht ik echter op de definitieve factuur (die komt over een kleine 2 weken), in plaats van mijn eigen berekeningen.

Ook op persoonlijk vlak was november een topmaand. Tweederde van alle kinderen in ons huishouden was jarig, en de rest deed het ook goed. We hebben geen ruzie gemaakt en toch veel goedgemaakt ;-). Man, wat hou ik van november!

Laat de winter maar komen!

De droger is gerepareerd

Onze wasdroger was kapot. Die deed het simpelweg niet meer. Dat wil zeggen: het element (de warmtepomp) werd weliswaar warm, maar het vocht werd niet afgevoerd.
Dat is problematisch bij een droger, want als het vocht niet afgevoerd wordt is het natuurlijk nog steeds vochtig. Of zeiknat.

Dus hebben we de reparatiediensten getracht te contacteren. Een lokale witgoedreparateur, die nooit de telefoon opnam. Zelfs de AEG-service verlening (die zo achterlijk duur was dat ik het liever oneindig op zou blijven hangen) en de lokale Expert-winkel.

Nul op rekest. Nothing. Noppes. Niente. Nada. De rien. Helemaal niets. Geen mens die de moeite neemt de telefoon op te nemen, terug te bellen, op mails te reageren, contactformulieren te verwerken of zelfs de live chat te beantwoorden. Niets!

Het resultaat was dat we maandenlang een kapotte droger hebben (maar ik vind het heerlijk om de was op te hangen). Tot het magische moment kwam.

Lieftallige Echtgenote pakte de telefoon!

Lieftallige Echtgenote was de harde handdoeken zat, en het ophangen van alle sokken. Dus ze pakte de telefoon van de lokale witgoedreparateur. Ze kreeg de voicemail. Ze sprak de voicemail in, enigzins moedeloos.

En paf! Binnen 10 minuten ging de telefoon, en een dag later stond meneer op de stoep. Noem het toeval, noem het #metoo. Maar hij was er!

Het was hilarisch. En confronterend. Kijk, het is niet zo dat ons huis smetteloos is. We hebben geen schoonmaakhulp, en wel drie kinderen en een vrij druk bestaan. Het was me een partijtje vies onder het apparaat! Niet te doen.

Anyway; hij kwam binnen met een kist gereedschap. En begon natuurlijk meteen te blaten over de superioriteit van bepaalde Duitse merken, die wij niet hadden. Daar kan hij best gelijk in hebben, maar daar ben je hier niet voor vriend.
Enfin, we hebben hem zijn gang laten gaan. En hij zag het al snel. Het filter was vies. Serieus?

Ja, blijkbaar. In een warmtepomp-droger zitten filters. Op andere ook overigens. Maar deze filters vangen de pluisjes op, zodat deze niet op de heat sinks van de warmtepomp komt.
Want zo werkt het: de warmtepomp in de machine verwarmt de lucht. Deze blaast hij door de trommel, en wordt via het filter over “heat sinks” geblazen. Deze zorgen er voor dat de lucht afkoelt en dus condenseert. Daardoor wordt het vocht uit de lucht gehaald. De lucht wordt steeds droger, totdat een sensor bepaald dat deze droog genoeg is.

Als het pluizenfilter verstopt zit, dan is er geen circulatie meer en houdt het vrij snel op. Althans, er is geen sensor die dit kan zien, dus het houdt niet op. Het gaat eeuwig door en verspilt bakken met energie.
Dit filter maken wij wel degelijk schoon na iedere droogbeurt. Want de pluisjes vallen nogal op.
Maar het filter moet schijnbaar ook wekelijks worden uitgespoeld. Althans, volgens hem; want het staat met geen letter in ons instructieboekje!

Vervolgens ging de beste man kijken of het warmtepomp-deel het nog deed. Met een trucje liet hij de machine draaien met de deur open. Daardoor begint de pomp te blazen (of te pompen, dat hangt er vanaf aan welke kant je staat). En er kwamen bákken vol met pluisjes uit het warmtepomp deel.

Het leek net kerst. Kerst uit een boekje van een Russische chemische stad, het lag overal vol met grijze pluisjes. Heerlijk! Hij draaide zich om en zag er uit als een boef uit de film. Alleen de pek ontbrak, de veren waren overal. Fantastisch. We hebben met een zeer grote lach op ons gezicht de 50 EUR afgerekend die hij vroeg.

Momenteel draait de wasdroger, om te testen of dit inderdaad het euvel was. Als dit niet het euvel is, dan zit het ergens waar hij niet bij kan en het volgens hem niet meer de moeite is om het te laten repareren. Dan doe ik het zelf wel, want dan kan er niets méér aan kapot gaan.

Waarom juist in de winter het zinvol is om de was buiten te drogen

Noot: dit is een aangepaste “re-post” van een andere post van november vorig jaar. Maar gezien we alleen maar dieper in de energiecrisis zitten, en mijn bereik nu veel groter is dan vorig jaar, post ik het opnieuw, met wat aanpassingen.

Zo zoetjes aan is het alweer bijna midden-november. Nog 30 dagen tot de kortste dag, en daarmee dus al behoorlijk kort dag. Doordat het korter licht is en er dus minder zonlicht de aarde bereikt, wordt het kouder. Dit wordt nog enigszins gedempt door de nabijheid van de zee en de overwegende (zuid)westelijke stroming. Maar het valt niet te ontkennen: november is een maand die moeilijk als “zacht” te bestempelen valt. Gemiddeld is het in november een graadje of 7 (10-11 overdag, 3-4 ’s nachts met uitschieters naar boven en naar onder). In de meeste huizen is het niet meer warm te krijgen zonder verwarming.

Met de korte dagen en de lagere temperaturen komt er ook meer vocht in de lucht. Doordat de temperatuur lager is, is de gemiddelde luchtvochtigheid hoger buiten. Binnen is de luchtvochtigheid daarentegen weer stukken lager dan in de zomer. Dit komt omdat de vochtige, maar koude lucht van buiten wordt verwarmd en daarbij uitdroogt. Het is immers relatieve luchtvochtigheid en het relatieve slaat hier op “verzadiging van de lucht”. Warmere lucht is minder snel verzadigd en is dus droger bij dezelfde absolute hoeveelheid vocht.
Het is overigens nonsens dat het méér energie kost om vochtige lucht te verwarmen.

Hieruit valt af te leiden dat het wasgoed binnen prima droogt: het vocht verdampt simpelweg in de warme binnenlucht. Maar buiten droogt het wasgoed aanzienlijk minder goed. En dat bracht mij tot de vraag:

Heeft het zin om in de herfst en winter de was buiten te hangen?

Dit is geen makkelijke vraag om te beantwoorden. Een aantal scenario’s kunnen we kort over zijn: het heeft géén zin om de was buiten te hangen als het regent (en er geen afdak boven de was zit). En ook niet als het mistig is.

Maar wat nu als het droog en zonnig is? Dat verandert de zaak!
Momenteel (deze alinea is geschreven in november 2021, maar het verhaal blijft hetzelfde) is de relatieve luchtvochtigheid hier buiten ongeveer 80%. Dit betekent dat er een verdampingspotentieel is: er kan nog vocht opgenomen worden in de atmosfeer voordat deze verzadigd is. Door de lage temperatuur gaat dit niet zo snel. Actueel is het 9.9C buiten, de zon schijnt hier volop en de wind is zeer zwak (2bft uit het ZW). De wind is een belangrijke factor, omdat deze de vochtige lucht afvoert.

Wat gebeurt er nu met een stuk wasgoed als je het buiten hangt?
1. De zon warmt het wasgoed op. Dit is afhankelijk van de kleur.
2. Er vindt verdamping plaats. Het vochtige wasgoed raakt zijn vocht kwijt. Hierdoor koelt het kledingstuk overigens ook weer af, want verdamping onttrekt warmte.
3. De lucht raakt direct rondom de was verzadigd met vocht.
4. Eventuele wind (of convectieve luchtstromen door warmte) voert de vochtige lucht af en voert drogere lucht aan.

Om een en ander te kwantificeren heb ik net de was buiten gehangen en een groot stuk wasgoed gewogen: een dekbedovertrek. Het dekbedovertrek is 2-persoons, donkergroen en weegt direct uit de wasmachine 2160 gram. Dit is nadat er gecentrifugeerd is op 1400 toeren.

Dit stuk heb ik dus buiten gehangen, aan een wasmolen. Dit heb ik gedaan op 10 november om 12:20 uur.

Belangrijk: haal de was op tijd binnen

Het belangrijkste vandaag gaat zijn om de was op tijd binnen te halen. Zodra de lucht verzadigd is zal er geen verdamping meer plaatsvinden. Maar nog iets: katoen is van nature hydrofiel. Ofwel: het houdt vocht goed vast. Katoen kan tot 25 maal zijn eigen gewicht aan water opnemen. Dit in tegenstelling tot nylon, wat slechts 10x zijn eigen gewicht aan water kan bevatten. Hierdoor komt het droger uit de wasmachine, maar is het ook een belangrijke stof voor sportkleding. En zijn handdoeken doorgaans van katoen en drogen die ultra-sporthanddoekjes je nauwelijks af. Dit terzijde (zijde is overigens stukken minder hydrofiel).

Op het moment dat het ’s avonds vochtiger wordt zal het katoen dat buitenhangt en al droog is, mogelijk opnieuw water opnemen uit de atmosfeer. Dit is de klamme stof die je dan voelt. Op tijd naar binnen dus, vóórdat de atmosfeer verzadigd is.

Het resultaat

Na 30 minuten buiten hangen woog het dekbedovertrek 2000 gram. Dat vind ik spectaculair: je voelt het verschil in vocht nog helemaal niet, maar er is maar liefst 160 gram water verdampt uit dit stuk stof. In een half uur, in november!

Na 2 uur buiten hangen woog het dekbedovertrek 1720 gram. Dat is nog eens 280 gram vocht dat verdampt is in anderhalf uur.

Na 3 uur buiten woog het nog 1680 gram. Geen spectaculair verschil meer dus in dit uur en het is dan ook niet te verwachten dat het nog veel droger zal gaan worden in de komende uren. Na 3 uur (het is nu ook half vier ’s middags bijna) haal ik de was er dus af.

Uiteraard is dit ook te plotten in een grafiekje:

Conclusie: Heeft het zin om het wasgoed buiten te hangen?

Mits het buiten droog genoeg is, heeft het zeker zin om het wasgoed buiten te hangen en daarna eventueel in de droger te stoppen. Zie de resultaten uit het vorige paragraaf. Na 3 uur was er 22% van het oorspronkelijke gewicht aan vocht verloren. Ook al was het daarna nog flink vochtig, is er toch een aanzienlijk deel verdampt.
Ik heb het beddegoed alsnog in de droger gedaan, maar het is een “slimme droger”. Deze voelt de vochtigheid van de was en stopt als het droog genoeg is. Hierdoor is er uiteindelijk toch minder energie verbruikt om de was te drogen, terwijl het mij weinig moeite heeft gekost. Tenzij je het buitenhangen van grote stukken wasgoed veel werk vind.

Hoeveel energie dit bespaart heeft? Best wel veel. Water heeft een verdampingswarmte van 2256 kj per kg. Dat betekent dat er 2256 kilojoule energie nodig is om 1 kg te laten verdampen, ofwel 2,256kj per gram.

1 (één) kwh bevat 3600 kilojoule energie en is dus goed voor het verdampen van 1596 gram water. Ter vergelijking: om dezelfde hoeveelheid water aan het koken te krijgen heb je 535 kj nodig. Ofwel 150Wh. Dit kun je gevoelsmatig terugrekenen: een liter waterkoken in een waterkoker zal ongeveer 4 minuten kosten (afhankelijk van het vermogen, uiteraard). Klopt aardig!

Omdat de verdampingswarmte véél groter is dan de benodigde energie om water op te warmen is dit ook de reden waarom een droger véél meer energie gebruikt dan een wasmachine. En dat terwijl de wasmachine veel meer water verwarmd dan dat de droger moet drogen.

Mijn beddegoed is 480 gram gedroogd in een paar uur tijd. Dit betreft alleen het dekbedovertrek. Maar ik was natuurlijk niet alleen het dekbedovertrek maar ook de molton, hoeslaken, kussenslopen en het beddegoed van oudste zoon. Dit hing allemaal buiten. Ons dekbedovertrek is wel het grootste stuk. Het totale wasgoed woog 5640g toen het van de waslijn kwam. Hiervan was 29,8% het dekbedovertrek.

In totaal is er dus 1610 gram water verdampt (immers, 480 gram is 29,8% en we gaan uit van gelijkmatige verdamping), wat betekent dat we ongeveer 1 kWh thermische energie hebben bespaard. Ik zeg bewust thermische energie, want onze droger is een warmtepompdroger. Deze heeft een zogenaamde COP die rond de 4 ligt, ofwel er wordt per kwh elektrische energie 4 maal de hoeveelheid thermische energie opgewekt.

De besparing in elektrische energie is derhalve 0,25kwh. Niet spectaculair, slechts een paar cent of ongeveer 100 gram CO2. Maar het heeft me vrijwel nul moeite gekost, behalve een beetje ophangen.

Eerlijk gezegd is er véél meer water verdampt dan ik verwacht had. In de toekomst zal ik derhalve vaker de was eerst een paar uur buiten hangen (als ik de tijd heb en het droog is) voordat ik het in de droger doe (of verder binnen ophang). Nadat het uit de droger kwam woog de was 4800 gram, dus er is nog 840 gram door de droger er uit gehaald.

Waarom is het nu juist in de winterperiode gunstig om buiten te drogen?

Dit is de toevoeging in 2022: waarom het juist nu gunstig is om de was buiten te hangen.
Ik heb al eerder geconstateerd dat het nonsens is dat het meer energie kost om vochtige lucht te verwarmen dan droge lucht. Het scheelt maar een paar gram in absolute zin. Dat verschil ga je niet kunnen meten.

Nee, er is een heel ander verhaal wat hieraan ten grondslag ligt: je moet de temperatuur verhogen om dezelfde relatieve luchtvochtigheid te houden. Immers, je wilt niet dat je woning té koud is. Te koud is hierbij gedefinieerd als de temperatuur waarin de relatieve luchtvochtigheid ruim boven de 60% ligt.

Dus ofwel moet je veel meer ventileren (bij een gelijke, lage, binnentemperatuur), ofwel moet je een hogere temperatuur aanhouden. We hebben het bij het drogen van was over grote hoeveelheden water: liters per was beurt, zelfs als je op hoge toeren hebt gecentrifugeerd. Dat is heel veel, als je bedenkt dat in een woning van 400m3 inhoud op 20 graden en 50% luchtvochtigheid überhaupt maar 3,5 liter water in de lucht zit!

Bij 18C zit er 7,69 gram water in een kubieke meter lucht, mits de luchtvochtigheid 50% is. Als je in deze woning van 400m3 de was op gaat hangen, loopt de luchtvochtigheid op tot 74,5%. Om dit weer ónder de 70% te krijgen moet je de ruimte verwarmen tot 19C (of 20C voor 66%).

En dát beste mensen, is waarom het “meer energie kost om vochtige lucht te verwarmen”. En dáárom is het een bijzonder goed idee om de was buiten te laten drogen. Je hoeft minder warmte toe te voegen om dezelfde (gezonde) luchtvochtigheid te behouden.

Klok verzetten, het is weer zover

Afgelopen nacht was het weer raak. In veel landen zijn we bezig met een lijstje zinloze acties vanwege het verzetten van de klok.

En ieder jaar weer lees je allerlei blogs over hoe je hier het beste mee om kunt gaan. Ik heb zelf geen idee. We zetten de ovens goed, en de kinderen worden vanzelf wakker. En dat zal op de klok een uurtje eerder zijn, maar we gaan ook nog niet meteen anders naar bed.

We merken er doorgaans dus weinig van.

Ik ben wel blij dat tegenwoordig vrijwel alles automatisch verzet wordt. Behalve dus de ovens en mechanische tijdklokken…

De wasdroger is kapot!

Het zat er al een tijdje aan te komen, maar het lijkt tamelijk definitief: onze droogtrommel is kapot. De machine lijkt te werken, maar de was komt er nog net zo nat uit.
Nadeel: het energieverbruik van het apparaat is wel degelijk gewoon het volledige vermogen van 900W. Erg zonde dus als een apparaat 10 uur (!) draait en de was er niet of nauwelijks droog van wordt.

Het is een warmtepompdroger, die nu 7 jaar oud is. Het apparaat wordt warm, maar het vocht wordt niet weggepompt. Ja, ik heb (uiteraard) het boekje en internet er bij gehaald – schoongemaakt wat schoongemaakt kán worden. Nagekeken waar ik bij kan: maar het helpt geen barst.

Nu heb ik het opgegeven; er moet iets gebeuren. Maar het wordt je niet makkelijk gemaakt!
Het is een apparaat van AEG, en die lieverdjes willen liever niet dat je apparaten laat repareren. Hun reparatiedienst vraagt maar liefst 219 EUR. Dat is nogal iets, zonder garantie dát het gerepareerd kan worden.
Er is echter ook een lokale witgoed-reparatiedienst in de buurt. Maar die is van het type: Catch me if you can! Geen contact mee te krijgen. Niet met zijn mobiele nummer, niet met het vaste nummer, niet per e-mail en niet per contactformulier op de website. Zo wordt je vanzelf naar giganten als Coolblue gebracht.
Ik heb overwogen om een witgoedabonnement te nemen voor een nieuwe. (Never-nooit dus!)

Maar uiteindelijk een afspraak gemaakt met de lokale Expert. Maar eens kijken wat zij kunnen betekenen. Ik wil eigenlijk geen nieuwe, want de oude is “pas” 7 jaar oud. Die moet nog een poosje mee kunnen. Te meer omdat we het apparaat maar sporadisch gebruiken: voor beddengoed (als 1 van de kids een ongelukje heeft gehad ’s nachts, want de voorraad beddengoed is niet oneindig) en voor sokken, ondergoed en handdoeken. Dat laatste vooral vanwege Lieftallige Echtgenote. Zelf hang ik het liefst alles op (scheelt energie & ik heb het liefst harde handdoeken), maar zij wil zachte handdoeken en soms wat gemak.

Op dit moment hebben we geen enkele keuze en moeten we voorlopig alles ophangen. We hebben een wasrek op onze slaapkamer, en er staat een kleintje beneden voor de airco. En natuurlijk eentje buiten.
Helaas is het nogal vochtig weer, en is het dus zeer moeizaam drogen op dit moment. De luchtvochtigheid in huis (waar nog niet noemenswaardig gestookt is) ligt boven de 75%. Dat droogt dus voor geen meter – en de luchtvochtigheid wordt nóg hoger.

Enfin. De wasmachine piept. Ik moet gaan hangen!

Geldsnor gaat de trap opknappen

Al enkele jaren wonen we in dit huis. We hebben al veel gedaan, maar nog niet alles.
En een klusje wat we nog moeten doen: de trap! Maar manmanman…Dat is veel werk. Het opmeten, het zagen, het lijmen, het opnieuw-zagen-met-kitresten-aan-je-handen-omdat-het-net-niet-past.

En vanochtend hoorde ik dus op de radio dat de traprenovatie-spulletjes in de aanbieding zijn t/m 30 oktober bij een grote bouwmarkt. Top! Meteen even overlegd met vrouwlief, en ja: we gaan de trap aanpakken.

Hatsekiedee, net even het schermpje gecast naar de tv zodat ze lekker mee kan kijken, en de configurator geopend. De knetter…We komen voor onze trap uit op meer dan 2000 EUR en dan moeten we de tredes zélf plaatsen.
Ik ben gekke Henkie niet! Dat doen we dus niet. We hebben gekeken naar een goedkoper alternatief. En die zijn er natuurlijk: het zelf doen. Maar dan zit je met de openingsalinea te klooien. Maar is dat zo? Waarom? Ik heb tenslotte mijn hele huis zelf verbouwd. Badkamer gemaakt, leidingen getrokken, muren gemetseld en gelijmd, lateien gelegd, geïsoleerd, afgetimmerd, tuinhuizen gebouwd en deuren geplaatst.

Een trapje moet toch wel kunnen? Bovendien: ik heb me een partij gereedschap in de schuur liggen, daar word je bang van. Ik heb voldoende gereedschap om eventuele inbrekers heel snel, heel klein te kunnen maken, zullen we maar zeggen. Een trapje is dus geen probleem.

Enfin, gekeken naar een aantal merken. De goedkoopste gaat het niet worden: te weinig kleurkeuze en lelijke trapneuzen. Die willen we niet. Het zal dus toch een iets duurder merk worden, maar we gaan ze wel zelf zagen. En lijmen, uiteraard. De kosten zullen uitkomen op ongeveer 500 EUR, en het zal me een dagje werk kosten.
Toch 1500 EUR bespaard!

Zo zie je maar: je kunt een hoop geld besparen, als je handig bent.

Het broodrooster: zo maar een eurootje bespaard op een dag!

Gisterochtend zaten we aan het ontbijt, en Lieftallige Echtgenote vertelde dat er nog wat broodzakken met resten brood lagen. “Voor de vogeltjes”, zei ze.
Nu hou ik van vogeltjes. En ik hou van mijn vrouw. Dus ik dacht: waarom niet? Ok, los van het feit dat brood wellicht wat zout is voor de vogeltjes. Maar een korstje kan toch geen kwaad?

Maar nu wil het geval dat het een paar uitgedroogde “kapjes” waren. De uiteindes van het brood dus. Maar liefst 6 stuks. Mijn hartslag ging omhoog, de ademhaling versnelde. 6 stuks! Ik ga toch geen 6 sneeën prima brood aan de vogeltjes voeren?

Ik ben toch gekke Henkie niet? De remedie was gelukkig simpel. Ik heb de

Berichtnavigatie