Keuken is besteld

Zo, het was nogal een avontuur en een hele bevalling…Het uitzoeken van de nieuwe keuken. We hebben een tijdje overwogen om het uit te stellen in verband met de start van mijn nieuwe avontuur. Maar door de constructie waarbij ik voorlopig in deeltijd blijf werken hebben we besloten om het toch door te zetten. De oude keuken voldeed niet meer: het is te laag, de kastjes zijn te oud, het werkblad is spuuglelijk en de kitranden zijn vergaan.

Afgelopen week hebben we de keuken dan ook besteld. We hebben diverse keukenzaken bezocht, en uiteindelijk hier in het dorp besteld. We hebben de keuken elders een keer goedkoper aangeboden gekregen, maar we kregen dan niet éxact wat we wilden. Zo zit er onder de spoelbak een Quooker, en die kon bij een andere zaak alleen maar in een kastje met een deur. Gezien we verder alleen maar lades hebben aan die kant is dat geen optie – esthetisch onverantwoord.

De kookplaat is een Bora Xpure geworden. Een vrij dure kookplaat met kookplaatafzuiging – mede door de hoogte (namelijk niet langs je hoofd!) is deze wel vrij stil. Het werkblad is een composiet geworden in een grijze kleur. De schapjes die je ziet maak ik zelf. In de twee hoge kasten zitten 2 Carbon Black ovens: één combi-oven en één gewone oven. Onder de oven zit de koelkast.

Een vaatwasser zit er niet in: in de bijkeuken staat een zeer stille vaatwasser en die hoeft dus niet in de keuken te staan. Nu vraag je je wellicht af: wat kost zo’n keuken nu?

15.000 EUR is het antwoord, inclusief plaatsing en montage. Het slopen van de oude keuken doe ik zelf (met liefde en grof geweld). De stucadoor heeft zijn offerte al gemaakt en die kost me 860 EUR. Verder moeten er nog 2 groepen bijgemaakt worden: 1 kookgroep voor de inductieplaat (waar ik gelukkig in de meterkast al rekening heb gehouden) en nog 1 voor de extra oven. Leuke grap, wat veel mensen zich wellicht niet beseffen: als ik straks op vol vermogen kook verbruik ik bijna het gehele vermogen van mijn elektra-aansluiting…

De ovens hebben samen een vermogen van 6.6KW, de kookplaat 7.4KW. Samen is dat dus 14KW. Ik heb een aansluiting van 3x25A en kan *dus* 17.250W maximaal aan vermogen verbruiken in huis (75A * 230V = 17.250 W). Met een frituurpan er bij aan zit je boven het maximum…
Maar goed: ik kan me niet voorstellen dat als ik aan het koken ben met 2 ovens, dat ik ook het maximale vermogen van de kookplaat verbruik en “en passant” naar buiten loop om de dubbele frituurpan aan te zetten…!

Met de hand afwassen of de vaatwasser: wat is goedkoper (& zuiniger)?

Speciaal voor de mensheid en mezelf heb ik een onderzoekje gedaan. Gewoon omdat het kan en omdat ik nieuwsgierig was. Wat is energiezuiniger? Met de hand afwassen, of met de vaatwasser? Ik heb een vergelijkbare afwas gedaan op beide methodes en dankzij mijn absurd nauwkeurige uitleescapaciteit en cijfernerderigheid kan ik het vrij zeker bepalen!

De vaatwasser in dit onderzoek is een Bosch Serie6 SilencePlus, op het programma “Eco”. De vergelijking wordt aangegaan met de handwas. De CV-ketel die zorgt voor het warmwater is een Remeha Calenta 40C. De afstand tussen de ketel en het tappunt is 5,5 meter.

De vergelijking wordt gemaakt op 2 punten: totaal energieverbruik in kwh en in euro’s. Het totale energieverbruik is een rekensom: het betreft de hoeveelheid gas, vermenigvuldigt met de energieinhoud van een kuub gas. 1 kuub gas levert bij verbranding 9,8kwh aan warmte op.

De Vaatwasser

Zoals gezegd betreft het hier een Bosch Serie6 SilencePlus. Wij wassen de vaat altijd met het Eco-programma en krijgen daar eigenlijk alles mee schoon. Pannen doen we vaak met de hand, omdat ze lomp en groot zijn en dus niet zo goed passen. Maar ook praktisch: anders is de vaatwasser behoorlijk snel vol na het koken en dan moeten we de vaat laten staan tot de rest klaar is. En ik hou van een opgeruimde keuken.

Het gemeten verbruik over de wascyclus is 0,98kwh. De hoeveelheid verbruikt water is bij benadering 11 liter.
De kosten bedragen daarmee ongeveer 22 cent (0.226 EUR per kwh, dagtarief) voor de stroom en het water kost ongeveer een cent. Vergeef me de onnauwkeurigheid. In CO2 gemeten is 0,98 kwh ongeveer 0,4kg CO2.

Uiteraard is de hoeveelheid energie die je apparaat sterk afhankelijk van het apparaat en welk wasprogramma je kiest. Een hogere temperatuur leidt tot een hoger verbruik, ook al is de cyclus korter.

De Handwas

De hoeveelheid energie die je verbruikt met afwassen met de hand is vooral afhankelijk van hoeveel warm water je verbruikt (uiteraard) en hoe groot de afstand is tussen de CV-ketel en je tappunt. Immers, bij een afstand van 20 meter hebben we een verlies van warm water van ongeveer 5 liter.

Ik heb heel wat water verbruikt, maar helaas ging er ook iemand naar de WC tijdens de test…De hoeveelheid water heb ik dus NIET betrouwbaar kunnen aflezen. Maar, de hoeveelheid gas was 0,12m3.
0,12m3 gas levert 1,18 kwh verbruik op. In CO2 gemeten

Gas heeft echter een heel andere kostenpost dan elektriciteit: een m3 gas kost mij 0,778 EUR. De kosten bedragen derhalve 0,09 EUR. De CO2 uitstoot is 227 gram.

Conclusie: met de hand afwassen is goedkoper en zuiniger

Het afwassen met de hand is goedkoper dan met de vaatwasser. Het scheelt ongeveer 13 cent per keer, bijna 50 EUR per jaar. Dit met de kanttekening dat de afstand tussen mijn ketel en keuken zeer klein is: de ketel hangt in de bijkeuken naast de keuken. Als de ketel op zolder had gehangen zou er ongeveer 0,1m3 gas bij gekomen zijn: een quasi-verdubbeling.

Het was voor mij een verrassende uitkomst – ik had verwacht dat de vaatwasser met vlag en wimpel zou winnen. Maar dit is dus niet het geval. Evengoed gaan wij voor 5 tientjes per jaar niet met de hand afwassen…

Noot: ik reken met de hoge prijs van de dagstroom. Met de nachtstroom scheelt het 1 cent. Echter, de Geldsnor heeft een grote hoeveelheid zonnestroom. Mijn eigen kosten zijn feitelijk slechts 0.11 EUR per kwh, dus voor ons is de vaatwasser tóch voordeliger.

Het vlees is zwak: we hebben een frituurpan gekocht (maar wát een investering!)

Wij zijn behoorlijk van het gezonde eten. Maar het vlees is zwak: af en toe eten we fastfood. Eerder gingen we daarvoor naar de snackbar, en we hebben pogingen gedaan om ovenfriet & snacks te maken. Maar dat is tóch minder lekker.

Maar met de groei van ons gezin lopen de kosten voor de snackbar ook behoorlijk op. In 2018 (het eerste jaar waarin we konden pinnen in de snackbar, het is tenslotte de 21e eeuw…) besteedden we gemiddeld iets minder dan 10 EUR per keer in de snackbar. Dat jaar zijn we er 23x geweest. De frequentie blijft vrij stabiel, maar de bestedingen lopen op tot iets boven de 16 EUR. De hoofdoorzaak? Onze kinderen eten als bootwerkers. Gelukkig ook gezonde dingen, maar ook in de frietzaak tellen ze inmiddels gewoon mee als 1 persoon. De frequentie van dit jaar is een extrapolatie: t/m week 19 waren we 9x in de snackbar geweest en dat maakt 25x op jaarbasis.

Maar goed: we hebben dus een frituurpan gekocht. Een dubbele frituurpan zelfs. Grappig genoeg kost deze frituurpan nú 67,95 maar vorige week toen ik ‘m kocht 59,95 EUR. Bijzonder. Het is een grote frituurpan, want we hebben een groot gezin.

We hebben de eerste basisbenodigdheden gekocht:

2,5kg friet: 1,99 EUR
4 kroketten: 1,49 EUR
6 liter frituurolie: 7,98 EUR
5 frikandellen: 1,49 EUR
20 kipnuggets: 1,99 EUR

Bovenstaande levert dus een “hit” op het boodschappenbudget op: het kostte 14,94 EUR. Maar dit moeten we nader bekijken. We eten per keer immers niet alles op en de olie gebruik je vaker. Het boekje (ja, ik heb voor het eerst in mijn leven een gebruiksaanwijzing gelezen!) laat zien dat je na 8-12x de olie moet verversen. Dat is gemiddeld dus 10x.
Maar, er gaat ook 5 liter in. Met 2,5kg friet doen we 2,5x, met kroketten 2x, frikandellen 5x en met de kipnuggets ook 5x. Een tabelletje leest makkelijker? Komt-ie dan!

Per keer frituren zijn we dus 2,902 EUR kwijt. En er moet nog elektriciteit in. Laten we aannemen dat we in totaal een half uur het volle vermogen nodig hebben. Het vermogen is 3.6KW, dus het verbruik in een half uur is 1.8kwh. Kosten: ~40 cent.

De totale kosten liggen daarmee op 3,30 EUR per keer. 13 EUR lager dan het gemiddelde van 2021 en 10 EUR lager dan het gemiddelde van 2020. De investering (59,95 EUR) is daarmee in 6x terugverdiend. Ik neem geen afschrijving mee zegt u? Dat klopt, immers met de besparing betaal ik het apparaat (die in de boekhouding al direct als kostenpost is meegenomen).

Mocht je een andere calculatiemethode willen gebruiken…Als het apparaat 5 jaar mee gaat en je frituurt 25x per jaar (zoals wij) en je gaat geen oliebollen bakken (dat doe ik dus wel), dan zijn de afschrijvingskosten 0,48 EUR per keer. Met de huidige prijs kom je op 0,54 EUR per keer aan afschrijving. En natuurlijk nog wat kosten voor het schoonmaken.

WOZ: bezwaar is gegrond verklaard

Na 3 maanden (goed werk heeft tijd nodig!) is mijn bezwaar tegen de WOZ-waarde gegrond verklaard. Feestje! Immers, midden februari heb ik te kennen gegeven aan de lokale overheid dat de waarde van mijn woning onjuist is.

En daar heb ik een beredenering aan toegevoegd. We hebben de woning in februari 2019 aangekocht voor iets meer dan 400.000 EUR. En daarna hebben we met eigen middelen de boel verbouwd. Dit betrof het verwijderen van de levensgevaarlijke houten schrootjes door de hele woning, het aanpassen van het elektranetwerk naar de 21 eeuw, het toevoegen van een auto-lader, het plaatsen van 32 zonnepanelen en een nieuwe badkamer. De overige verbouwingen hebben later plaats gevonden en zijn dus irrelevant.

Bovenstaande zou flink bij moeten dragen aan een stijging van de woningwaarde. Ten slotte heb je nu een veilig pand welke tevens energieneutraal is en volledig gemoderniseerd is naar de maatstaven van de 21e eeuw.

De omliggende woningen zijn allemaal gestegen met een ruime 6%, onze woning met bijna 20%. Dat is logisch: we hebben de woning vlak na de oude peildatum (immers januari 2019 = oude peildatum) gekocht voor een prijs die boven de WOZ-waarde lag op dat moment: namelijk 20%. Volgens de logica van de lokale overheid is onze woning van februari 2019 tot januari 2020 (11 maanden) niet in waarde gestegen.

En daar komt mijn redenering om de hoek: als mijn huis gekocht is voor 415.000 EUR in februari, dan gaat vrijwel de hele prijsstijging van 2019 over dát aankoopbedrag. De waarde ontwikkeling van de buren (vrij gelijkwaardige huizen) was zoals gezegd +6%. Voor 11 maanden voor het gemak dus 5.4%. Daarmee zou onze woning uitkomen op 437.410.

Daar bovenop hebben we voor 70.000 EUR verbouwd. Laten we zeggen dat iedere 2 euro een waarde toevoegd van 1 EUR….Dan komen we op 472.000 EUR.

En daar gaat het mis. De taxateur is er “van uit gegaan” dat ik een schrijffout heb gemaakt en 412.000 EUR bedoelde. En daarin gaat hij mee. Bizar, omdat deze waarde ónder de transactiewaarde van begin dat jaar ligt én omdat ik heb aangegeven dat de waarde HOGER moet zijn. Bovenstaande redenering is namelijk niet nieuw, maar hetzelfde als wat in mijn bezwaarschrift stond.

Enfin: wordt vervolgd…Er is inmiddels contact gelegd.

Keuken: akelig keurig gerekend

Onlangs schreef ik al over onze nieuwe keuken. Het duurde een tijdje, maar ik heb geen haast: de offerte is er. Tsjonge. En daar stond ik wel even van te kijken! Want uiteraard heb ik geprobeerd naar beste weten en kunde te berekenen wat de keuken zou mogen kosten. Ik kwam uit op 16.781 EUR.

Blijkt de offerte toch 16.558 EUR te zijn! Een afwijking van 1.3% in de berekening ben ik zelf aardig content mee. Een aantal beslissingen hebben we reeds genomen: het wordt de duurste Bora-plaat die er is (maar die is ook het mooist). Ook de opstelling zijn we zeker van.

Maar er blijven een paar vraagjes over die we nog niet helder hebben. Namelijk het werkblad (het wordt composiet, maar weten nog niet welke kleur behalve “iets grijzigs”), de kastjes (“iets donkers”) en hoeveel ovens.

He watte? Hoeveel ovens? Jep! Kijk, het worden er 2. Zoveel is zeker. Met een groot gezin is een oven van 45cm niet groot genoeg. En eentje van 60cm biedt weliswaar meer ruimte, maar weinig flexibiliteit. En die heb ik wel nodig. Vrij recentelijk heb ik nog een ovenschaal in de oven gezet met als doel om het eten op te warmen met de magnetronfunctie. Vlak daarvoor stond echter de oven nog op 200C en het resultaat was een ernstig plastisch vervormde kunststofdeksel. Het worden er dus 2: een combi-oven en 1 gewone oven.
Maar nu komt de keuze: we kunnen de huidige oven opnieuw plaatsen. Het is een goede oven, met pyrolyse (en dat is een vereiste bij ovens, wat ons betreft). Maar, deze heeft een RVS-deur. De nieuwe ovens van hetzelfde merk hebben allemaal zwarte deurtjes en daar is alleen het bedieningspaneel RVS (of zwart, als je daar voor kiest). Als je er hiervan dus eentje naast zet, ziet dat er gek uit. En je zult altijd zien dat tegen de tijd de huidige oven kapot gaat en je het dus “gelijk kunt trekken”, de kleurtjes wéér anders zijn.

Of dat de oven nog 15 jaar meegaat en ik tegen 2 verschillende frontjes aankijk. Ja, nou en zul je denken. Maar het oog wil ook wat en ik hou van symmetrie. Als het niet om het oog ging, bleef de huidige keuken er gewoon in zitten. Alles doet het namelijk nog. Maar we vinden de keuken lelijk. En heel eerlijk gezegd wonen we best in een mooi huis (een makelaar zou zeggen “een perfect onderhouden vrijstaande villa”) en daar hoort een mooie, chique keuken wel in. Hergebruik of niet scheelt iets meer dan 1000 EUR….

Besparingstips die je niets kosten

Op veel blogs kom je van alles tegen over besparingstips. Maar ik hou van een beetje buiten de doos denken. En dat kom je dan vaak maar weinig tegen. Ik ga er vanuit dat iedereen in staat is om zelf te bekijken of er nog vergeten abonnementen zijn en die op kan zeggen. Toch? Een stapje verder is wellicht om te kijken of je ook met kleinere abonnementen toe kan (voor data & belminuten) of dat je sommige abonnementen niet vergeten bent, maar gewoon niet nodig hebt. Je hebt écht geen Netflix nodig. Of Prime, of Disney.

Maar goed: dat zijn dingen die ten koste gaan van je gevoel van luxe. Ofzoiets. Nouja, ik doe daar toch al niet aan mee (hier hebben we Storytel & Videoland overigens, maar geen Spotify etc). Maar, er zijn ook echt wat dingen die je kunt doen om langdurig te besparen. Daarmee wen je jezelf een goedkopere levensstijl aan. En daarmee is goedkoper leven ongeveer zoiets als afvallen. En “getting quick rich” net zoiets als een crashdieet.

Maar, de tips. Ze kosten niets en je kunt het direct toepassen. Serieus. Nu!

  1. Haal de frisdrank uit de koelkast.
    Klinkt gek he? “Vroeger” dronk ik 2 liter cola per dag. Nog los van de koffie en melk. Water? Nooit. Na het tandenpoetsen, misschien. Maar verder niet. Maar, mijn vrouw werd steeds meer begaan met haar werk (laten we het houden op gezond eten & medische beroepen) en we besloten minder frisdrank te gaan drinken. Dat was niet makkelijk. De truc? Lauwe cola is niet te nassen. Dus als je cola niet in de koelkast zet, zal ik het niet drinken. Resultaat: ik zet 1x per week een fles cola in de koelkast. Gegarandeerd dat er niet meer dan 1 op gaat!
  2. Korter douchen. Tsja, open deurtje. Maar douchen kost veel geld. Stiekem verbruik je zo maar 0.22m3 gas voor een douchebeurt. Korter douchen bespaard ruim de helft (tenminste, als je de helft korter douchet).
  3. Kouder douchen. Die thermostaatkraan staat zo lekker op 38C. Heerlijk warm! Maar dit heeft 2 nadelen: het is lekker warm, en dus sta je er langer onder. En het verbruikt heel veel energie. De douche op 36 graden zetten is nog steeds wel lekker. Maar je hebt wel 7,5% bespaard.
  4. De kraan niet helemaal openzetten. Lifehack voor het douchen #3: zet de kraan niet op maximaal. Met iets minder water uit de kraan wordt je ook schoon. Combineer bovenstaande tips: ga iets korter onder de iets koudere douche staan waarbij de kraan niet helemaal openstaat. Gratis!
  5. Half uurtje eerder naar bed gaan. Waarschijnlijk ben je televisie aan het kijken. Of aan het bingen met je abonnement die je toch al niet nodig had ;-). Je zult merken dat je niets hebt gemist. En dat je ook nog de zak chips in de kast hebt laten liggen, die je anders gedachteloos naar binnen had gesnaveld.
  6. Verleidingen gewoon niet kopen. Paaseitjes? Inferieure chocola, vervormd tot een eitje. Met een vulling die je niet ziet en vooraf meestal niet bekend is. Gemaakt door moderne slaven. Lekker. Laten liggen dus maar. Kost niets, iets niet kopen.
  7. Lampen uit als je er niet bent. Mijn Lieftallige Echtgenote laat graag op allerlei plekken lampen branden. In de keuken hebben wij bijvoorbeeld een prachtige lamp, waarvan het me nog niet gelukt is om de halogeenlampjes te vervangen door LED. Bij elkaar wel een mooie 75W licht. En vanuit de L-vormige woonkomer is de keuken niet te zien. Ook niet dat daar licht brandt. Die kunnen dus gewoon uit. Kosten? Niets, uiteraard!
  8. Afval scheiden. Bij ons wordt plastic afval (PMD) opgehaald elke 2 weken. Containers ook. Maar het ledigen van een container kost een eurootje of 5. PMD is gratis. Dus dat wat PMD is, gaat ook in de PMD.
  9. Niet alle groenafval in de container gooien. Er is geen enkele reden om al het onkruid wat je geplukt hebt in de groene container te gooien. Het meeste verdroogt en wordt vanzelf weer opgenomen in de bodem. Als je het toch af wilt voeren: wij hebben een bak waarin ik het eerst gooi (praktischer dan de container achter me aan slepen). Daarin verdroogt al heel veel, waardoor de container minder snel vol is. Een groene container laten legen kost hier 5 EUR. Wij doen dat 13x per jaar. Het streven is om dat dit jaar aanzienlijk minder te doen.
  10. Out of the box: wifi uit. Je hebt (het grootste deel van de dag) toch helemaal geen wifi nodig? Mijn huis is “ondergedompeld” in wifi: op diverse plekken ligt een TP-link Deco het wifi signaal te versterken. Ieder apparaatje gebruikt 12V*1.2A= 14.4W, zonder te rekenen met verlies van de transformator (die in de stekker is ingebouwd). Klinkt als weinig, 14,4W. Maar het zijn er 3. ~1kwh per dag. 378kwh per jaar. Dat is akelig verschrikkelijk veel! Heel veel meer dan het standby-verbruik van de TV, bijvoorbeeld. Je kunt het ook voelen: de apparaatjes zijn warm.
  11. Rij wat langzamer, of pak de fiets. Of, gekkigheid: rij wat langzamer én neem vaker de fiets.

Zij gaat meer werken, ik minder

Vanaf september (ik heb er al een paar keer over geschreven) ga ik minder werken. Althans, minder voor de baas en meer voor mezelf. Lieftallige Echtgenote gaat juist meer werken. Tijdelijk wel te verstaan.

Gister (21 april 2021) was weer zo’n dag. Zo’n dag met zinlose discussies, iemand die roept “dan bel je toch je huisarts om voorrang te krijgen zodat je kunt reizen”. Compleet voorbijgaand aan het feit dat ik niet meer wíl reizen. Vanaf juni maken wij weer plannen om naar Verre Landen te gaan (voor het werk dus). Maar dat wil ik helemaal niet! Als een berg zie ik er tegenop. Erger nog, als een muur. Bergen zijn in ieder geval nog leuk om te beklimmen, een muur kijk je alleen tegenaan.

Ik ga het dus ook simpelweg niet doen. Misschien nog wel in juni, maar niet verderop in het jaar. Dat zal consequenties hebben: ik kan mijn huidige baan niet meer in deze vorm uitvoeren. Ik schakel dan ook langzaam af: niet langer focus ik op het opbouwen van een carriere. Het heeft me veel gebracht, maar ook heel veel gekost.

Vanaf september gaat Lieftallige Echtgenote wel meer werken. Er zijn wat verloven in te vullen op haar werk, en zij gaat zich opwerpen om dat te doen. Zij gaat dus naar 4 dagen per week, ik naar 3. En hopelijk kort daarop naar een stuk minder.

Hobby opgepakt

Je moet namelijk weten, ik heb een oude hobby weer opgepakt. Al sinds het midden van de jaren ’00 heb ik een andere website, waar de afgelopen jaren niet veel aan is gedaan. Nog altijd ontvang ik daar redelijke bezoekersaantallen. Ik ga proberen daar een redelijk inkomen uit te halen. Ik kan niet delen welke site het is (want dan is mijn anonimiteit verdwenen). Maar ik zie het zonnig in. Uiteraard zal ik niet zo (achterlijk) veel verdienen als wat ik nu binnenkrijg. Maar ik hoop wel met een stuk meer voldoening.

De crisis is goed geweest voor mij, in al zijn slechtheid. We hadden al een goed en stabiel gezinsleven, maar dit is alleen verder versterkt. Ik heb er zin in!

Buitenschilderwerk: zal ik het uitbesteden?

Casa Geldsnor is een fijn huis zoals ik al vaker heb gesteld. Maar er moet wel geschilderd worden aan de buitenzijde, en ook aan de binnenkant hebben we nog wel wat deuren die een likje verdienen. Maar, ons huis heeft op de benedenverdieping 10 ramen & kozijnen, een voordeur, een achterdeur en een dubbele openslaande tuindeur.

En dat is nog niet het ergste: al deze ramen & kozijnen zijn voorzien van een vakverdeling: ieder raam is opgedeeld in 4 kleinere ruitjes. Héél veel schilderwerk dus. De bovenverdieping heeft 7 ramen met een soortgelijke verdeling. En we hebben overal houten boeiboorden. En daarbij komt óók nog eens de garage met 2 deuren (met vakverdeling!) en nog 2 ramen (met vakverdeling). Binnenshuis hebben we 14 massieve houten deuren in aluminiumkozijnen.

En nu moet je weten: Geldsnor is best wel reuzehandig. Waterleidingen, gas, elektra, tussenwandjes: ik doe het allemaal. Schilderen kán ik ook best aardig met een zeer vaste hand. Ik heb nog nooit iets afgeplakt, want het is niet nodig. Maar ik heb me er toch een ongelooflijke bloedhekel aan…! We hebben dus een lokale schilder gezocht om langs te komen om een offerte te maken. Op basis daarvan ga ik bepalen of ik het zelf ga doen, of ga laten doen. Lieftallige Echtgenote heeft haar keuze al gemaakt, maar het doet mij wel wat pijn, afhankelijk van de kosten uiteraard.

Welk werk besteed jij uit?

Koffie of thee: waar word je rijker mee?

Toegegeven, een “cheesy” titel voor een blog. Want beiden kosten natuurlijk geld. En beiden zijn nauwelijks significant te noemen.
Maar een dergelijke afweging maken is een onderdeel van iets groters. Een “million dollar mindset”, zo je wil. Genieten van de dingen die je hebt en doet, maar dan iets goedkoper. Het gaat er niet per se om dat het ene nét iets goedkoper is dan het andere. Het gaat er om dat je “goedkoper leven” een onderdeel van je leven kunt maken, zonder ook maar iets op te offeren.

Ik heb eerder al berekend dat mijn koffie ongeveer 14 cent per kopje kost. De koffie van Geldnerd is veel duurder met ongeveer 36 cent per kopje. Deze kosten worden echter enigszins geflatteerd: ik zet er meestal 4 tegelijk. Dat is dus 56 cent per keer.

Tegenwoordig drink ik steeds vaker thee. Dure thee (Twinings) kost 8 cent per kopje. AH eigen merk kost ongeveer 5 cent per zakje. En daar maak ik 2 kopjes mee. De concrete besparing? 50 cent per keer (de kosten van de waterkoker en elektricteit zijn écht verwaarloosbaar en zet ik op 1 cent per keer). Hmmz. Da’s toch bijna 100 EUR per jaar (aangenomen dat ik 200 dagen werk).

100 EUR per jaar is wel significant. Zou ik vaker thee kunnen drinken? Ik vind het niet minder lekker dan koffie, alleen iets minder “er bij passen”. Kan ik nog meer “besparingen” bedenken die óók 100 EUR per jaar opleveren? Want dan gaat het stiekem best hard met bezuinigen.

Hier zijn er twee:
1. Minder frisdrank drinken. Momenteel gaat er 1 fles cola per week doorheen. Per jaar: 34 EUR. Helemaal geen cola meer drinken is niet volledig haalbaar in de praktijk. Levert ook nauwelijks nog iets op. Overigens was ik al naar huismerk overgestapt vanaf Pepsi. Dat scheelde op zichzelf al 75 cent per fles. En ik dronk eerder 3 flessen per week. 65 cent per week of 2.25 per week scheelt al gauw 80 EUR per jaar!

2. Minder chips. We hebben er een beetje een gewoonte van gemaakt om (met de noemer “zwangerschap”) 3-5 zakken chips per week te eten. Da’s veel! Maar wel de realiteit. Daar gaan we per nu sowieso acuut mee stoppen. Niet alleen vanwege de kosten, maar vanwege de gezondheid. 1 zak per week moet voldoende zijn. Scheelt 150 EUR per jaar!

Beiden zijn niet écht een opoffering, wel een aanpassing. Aanpassingen doen geen pijn, het is alleen even wennen. Het is als het aantrekken van een trui als je het koud hebt, in plaats van de verwarming hoger zetten.

Ik zal langzaam op zoek gaan naar nog meer besparinkjes die ik kan vinden. Veel micro-besparinkjes maken vele eurocenten. En vele eurocenten maken euro’s. En als ik daar gezonder van wordt én meer geld overhoudt, zonder iets wezenlijks in te leveren, dan ben ik weer geslaagd in mijn “sport” van goedko(o)p(er) leven.

Consumentisme: zonder dat is het geen leven

Een kleine 2 weken geleden schreef ik een blog over de stresstest voor de (aflossingsvrije) hypotheek. Tsjonge, dat werd gelezen zeg. In totaal al bijna 10.000 keer.

Het bracht ook nogal wat uiteenlopende reacties teweeg. Ik quote er hier 1 van Ronald:
“Het is o.a. om die redenen, dat ik reeds lang geleden (bijna 40 jaar geleden) heb besloten een volledig aflossingsvrije hypotheek af te sluiten. En die heb ik nog steeds. Een paar jaar geleden opnieuw afgesloten met een rentevaste periode van 30 jaar.
In de tussentijd maximaal geconsumeerd (geleefd). Eventuele financiële ruimte die ik had niet gebruikt voor aflossingen, maar om te beleggen.”

Een interessante quote. Vooral de geïmpliceerde conclusie dat je niet leeft als je niet consumeert. Kijk, ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat we én kunnen sparen, én af kunnen lossen en we alles kunnen kopen wat we willen.

Dit is niet zozeer arrogant of luxe, alswel een keuze. Ik heb me nog nooit ongelukkig gevoeld omdat ik iets niet kon kopen en dit dus “mis”. Het simpele feit is dat ik geniet van de kleine dingen om me heen en die zijn meestal gratis. Hardlopen, fietsen, met de kinderen het bos in, in de tuin werken, klussen. Niet altijd gratis, maar altijd goedkoper dan uitbesteden.

Is het consumentisme hetzelfde als “leven” en betekent minder consumeren dan ook minder leven? Leef ik niet, omdat ik plezier beleef aan het spelen van potje Catan met vrienden (pré-corona) ipv. naar een festival te gaan? Is mijn wildkampeertocht door Noorwegen, door weer en wind niet hét bewijs van leven? Of “leef” ik pas als ik een all-inclusive op de Malediven boek, omdat dit veel duurder is?

En als ik een Blue-Movement-Bosch-tweedehands-witgoed-abonnement neem, wat me een rib uit het lijf kost. Leef ik dan méér dan wanneer ik een Zanussi koop die goedkoper is? Of, omdat ik dan geld overhou, kan ik dan nóg een apparaat kopen zodat ik dan meer leef?

Of is het zo, dat als ik geld overhou dat ik dan een schoonmaakster in kan huren om het huishouden te doen en ik zelf Netflix kan kijken op de bank? Even los van het feit dat ik nu ook een schoonmaakster in zou kunnen huren maar simpelweg geen vreemde in mijn huis duld, en ik geen Netflix heb en mijn tijd niet spendeer aan bankhangen.

Zelf zie ik het als toppunt van leven om (letterlijk) met mijn poten in de klei te staan. Dingen zelf te bouwen, zelf te maken en zelf te onderhouden. Genieten van weer & wind, tijd doorbrengen met mijn gezin. Consumeren hoort hier niet bij, althans niet als onderdeel van het gelukkiger zijn of ergens van te genieten.

Begrijp me niet verkeerd: ik heb soms dingen nodig. Ik hou van kamperen en het maken van trektochten. Ik heb dus dure lichtgewicht tenten, benzine-branders, matjes, ultra-lichtgewicht haringen en stoeltjes, Gore-tex kleding etc. In dát geval draagt het kopen van die spullen iets bij aan het doel: het opdoen van ervaringen, die ik op de bank niet kan beleven.
Hetzelfde geldt voor klussen: ik heb alle apparatuur in huis, zodat ik het ook zelf uit kan voeren. Maar ook hier dient het consumeren een hoger doel: zonder deze spullen kan ik sommige dingen eenvoudigweg niet doen.

Maar verder? Nee, het consumentisme maakt me onpasselijk. Elke 2 weken leg ik 2 zakken met plasticafval (PMD) aan de straat. Ik verbruik enorme hoeveelheden energie om ons leven te leiden. Minder dan de gemiddelde mens wellicht. Maar ik word er niet vrolijk van. Recentelijk heb ik tegen wil en dank een nieuwe telefoon moeten kopen. Werd ik daar gelukkig van? Absoluut niet. Ik baalde als een stekker. Ik had nog wel jaren met mijn oude telefoon willen doen, maar een batterij wisselen ging niet handig in mijn afgelegen locatie tijdens de coronacrisis. En zonder telefoon is ivm. werk en zwangerschap van Echtgenote gewoon geen oplossing.
Ik stel zoveel mogelijk aankopen uit. Wat ik nodig heb, heb ik nodig en wordt gekocht. Maar consumeren als synoniem voor leven? Nee, ik pas ervoor.