Laadpaalstress!

Ik rij al jaren elektrisch, noem me een “early adopter”. Al ruim 60.000km is er elektrisch gereden in onze huishouden. Ik heb het laadlandschap dan ook zien veranderen. Casa Geldsnor heeft een eigen laadpaal op de eigen oprit. Hiermee kan ik laden tot 17kw. De auto kan in principe 22KW aan, maar mijn huisaansluiting niet.

Doorgaans stel ik de paal zo in dat deze laad met slechts 7-8KW: een goede match als de zon schijnt midden op de dag met mijn zonnepanelen. Het is fijn om af en toe veel sneller ~te kunnen laden. Zoals gister: we kregen het bericht dat mijn oma in het ziekenhuis was opgenomen. Gevolg: opa (bijna 90) zat alleen thuis. Ik “moest” er van mezelf naar toe, helpen met steunkousen en zorgen dat hij niet alleen zit. Maar, ze wonen 140km verderop. En mijn vrouw was op & neer gereden naar haar werk: 172km retour. Gezien mijn auto een range heeft van ~250km (het is immers een model uit 2018), was dit niet genoeg. Vrouwlief kwam thuis, ik heb de paal op “standje maximaal” gezet en we hebben het avondritueel afgewerkt: honden uitlaten, kinderen naar bed brengen, dat soort dingen. Enfin: er had voldoende ionenmigratie plaatsgevonden om de rit naar het noorden aan te vangen.

Nu weet ik dat er best wel wat laadvoorzieningen zijn rondom hun huis. Maar helaas: de eerste 2 waren vol. De volgende was ook vol, maar niet met ladende auto’s. 1 was er aan het laden, de andere auto was een VW uit 1998 waarvan ik vrij zeker weet dat deze geen stekker heeft. Volgende laadpunt dan maar. Kanonnuh! Een onverlaat met een PHEV, en daarnaast een Ioniq. Allebei aan het laden. Dit alles vond plaats op slechts 300m afstand van elkaar, om het beeld even compleet te houden.

Weer op de app gekeken. Ah! 2 plekken beschikbaar een straat verderop. Huh? 0 plekken beschikbaar! Met nog 15km range op de teller en een terugrit van 140km voor de boeg, begon ik ‘m inmiddels wel een beetje te knijpen. Ik moet namelijk niet alleen een laadpaal hebben, maar ook eentje met een beetje vermogen. Veel publieke laadpalen (maar gelukkig steeds minder) hebben een aansluiting met 3.7kw vermogen. Dat betekent voor mijn terugrit dat ik wel héél lang bij opa moet blijven.

Gelukkig was er verderop nog een laadpunt. Ik reed de hoek om. Ik zag een Tesla. Moed zakte in mijn schoenen. Ik reed toch het parkeerveldje op. En er was nóg een plek! De Tesla was niet eens aan het laden, die stond gewoon geparkeerd (op een gewone parkeerplaats). Ik had mijn plaats gevonden. Deze paal leverde ook nog eens 22KW vermogen – en met een volledig volle accu kon ik weer terug.

Moraal van het verhaal

De moraal van het verhaal is dat je met elektrische auto’s meer moet plannen dan met een brandstof-auto. Het elektrisch rijden heeft zo’n enorme vlucht genomen dat je niet langer kunt gokken op een beschikbaar plaatsje in een woonwijk ’s avonds. Overdag is dit geen probleem (ik kom vaker bij opa & oma). Het is ook nuttig om gewoon te zorgen dat je auto vol is, als je ‘m vol kunt laden. Niet het bekende broodje-aap-verhaal wat op internet rondzingt van “volladen tot 80% etc, anders is het slecht voor de accu”.

Neen, snelladen (op gelijkstroom, DC)) is schadelijk voor de accu (wanneer veel toegepast). Laden op wisselstroom (AC) niet. Alle normale laadpalen in een woonwijk werken op AC. Laden op AC wordt ook niet (veel) langzamer als de accu bijna vol is, en temperatuureffect speelt niet of nauwelijks.

Elektrisch rijden is voor mij nog steeds “the way to go”. Doordat ik voor een onvoorziene omstandigheid kwam (namelijk snel na thuiskomst willen vertrekken) werd het even spannend. Normaliter is dit natuurlijk niet het geval met mijn eigen laadpaal (die hooguit bezet is door onze andere auto). Het is goedkoop, het is zeer efficient (zelfs op kolenstroom is de efficiëntie van elektrische auto’s zo groot dat ze minder CO2 uitstoten dan een brandstofauto), heel stil en comfortabel.

In 60.000km was dit de eerste keer dat er iets van laadstress ontstond. Dat is geen slechte score, mijns inziens.

Kleine noot: zou u, lieve dinosaurussap-verbrander, alstublieft uw auto niet op een plek voor elektrische auto’s willen zetten? En lieve elektrische autorijder: wilt u alstublieft uw auto elders parkeren als de auto vol is, zodat we allemaal kunnen laden?

Kosten van private lease-auto in 4 jaar: > 23.500 EUR!

Al eerder heb ik geblogd over een foute keuze die we gemaakt hebben op financieel gebied: namelijk het rijden in een private lease auto. Deze keuze hebben we gemaakt in 2017 en initieel een auto gekozen voor 2 jaar. Na 2 jaar hebben we overlegd met de leasemaatschappij of we het contract konden verlengen. Dat was mogelijk maar dan zouden we meer moeten gaan betalen én met terugwerkende kracht. De logica hebben we nooit begrepen en zij konden het niet uitleggen. Het eindigde met “Meneer, wie denkt u dat u bent? Dit is geen onderhandeling!”. Nooit meer een product van Audi meer dus!

We hebben gekozen voor een ander merk en daar een plugin-hybride (PHEV) van genomen. Voor ons is het essentieel dat we een kar kunnen trekken. We hebben namelijk een ruime tuin en 1 van mijn hobby’s is klussen. Er hangt dus vaak een kar achter. Puike aanschaf geweest trouwens, die kar!

Er zijn veel vergelijkingen online te vinden voor private-lease auto’s. Meestal wordt dit echter gedaan ten opzichte van een vergelijkbare nieuwe auto. Waar men, logischerwijs, aan voorbijgaat is het feit dat de keuze meestal niet is “nieuw kopen of leasen” maar “tweedehands kopen of nieuw leasen”. En gezien ik al mijn kosten voor de auto heb bijgehouden, kan ik dit vrij goed benaderen.

De kosten van onze private-lease auto

De auto is gekozen voor een kilometrage van 30.000km per jaar en is inclusief winterbanden. De catalogusprijs is 37.000 EUR en de looptijd 4 jaar. Het maandbedrag is 665 EUR per maand. Dat is dus 31.920 EUR over de gehele looptijd. Daarna is de auto NIET van ons.

De auto rijdt, mede dankzij de elektrische ondersteuning tot nu toe 3.7L per 100km. Dit hou ik even aan als verbruikscijfer.

Op 30.000km per jaar verbruiken we 1.110 liter benzine. Tegen 1,65 EUR per liter kost dit 1831,50 EUR per jaar. Maar uiteraard verbruiken we ook elektriciteit en dat kost ook geld. Het afgelopen jaar hebben wij zelf maar 15.000km gereden (ipv. 30.000, iets met corona). We hebben 1014kwh verbruikt om op dit verbruik te komen. Tegen een tarief van 0.21 EUR per kwh kost dit nog eens 213 EUR. Echter, dat is om te komen tot 15.000km. Het werkelijke verbruik op 30.000km is gemakshalve het dubbele en dus 416 EUR.

Verdere kosten zijn er niet bij een private lease auto. De totale kosten bedragen dus, voor 4 jaar: 31.920 EUR aan lease en 1831,5+416 EUR aan brandstofverbruik, maal 4 jaar = 8.990 EUR. Het totaal komt uit op 40.910 EUR voor 4 jaar.

Dat is een behoorlijke klap geld!

Wat kost die tweedehands dan?

In het jaar 2014 kochten wij een Octavia diesel. We reden immers nogal veel. Deze hebben wij gekocht voor 11.100 EUR cash plus de inruil van onze vorige auto. De waarde daarvan was 2.500 EUR. De auto kostte dus eigenlijk 13.600 EUR. In 2018 hebben we deze auto verkocht voor 3800 EUR.

In 4 jaar tijd hebben we dus 9.800 EUR afgeschreven. Het onderhoud hebben we uiteraard ook bijgehouden. 2840 EUR in 4 jaar, gemiddeld 710 EUR per jaar.

De wegenbelasting kostte 120 EUR per maand, 1440 EUR per jaar. Verzekering kostte 42.62 EUR per maand ofwel 511 EUR per jaar. Inmiddels zitten we dus op vaste lasten van 2661 EUR per jaar, inclusief de afschrijving.

Hebben we ook nog brandstof. De Octavia was een diesel, en gezien ik actuele prijzen heb genomen om de brandstofkosten van de lease-auto uit te rekenen, neem ik ook de actuele prijzen voor diesel: ongeveer 1.20 EUR. Denk ik – ik heb al tijden niet getankt! Het verbruik van de Octavia lag rond de 5.5L per 100km, of wat op 30.000km en 1.20 EUR per liter dus 1650 EUR per jaar kost.

De kosten voor een tweedehands diesel bedragen inclusief afschrijving en 30.000km per jaar 4311 EUR. In 4 jaar dus 17.244 EUR. En deze kosten worden alleen maar lager naarmate het aantal jaar dat je er in rijdt groter word. De component afschrijving wordt immers steeds kleiner.

Maar het onderhoud neemt toch toe? Nee, niet significant. Echt niet. De Octavia die wij hadden was namelijk best een pech-auto: een zogenoemde fraude-diesel. Er ging van alles kapot na de terugroepactie van Skoda, wat niet vergoed werd. We hebben ook een set winterbanden gekocht (zit in de onderhoudskosten), remmen vervangen, waterpomp, distributieriem, etc.

Conclusie: luxe kost 23.666 EUR

De Octavia was qua binnenruimte vergelijkbaar of net iets groter dan de huidige PHEV. De auto is ook veruit goedkoper dan het rijden van een nieuwe private-lease auto. Dit is natuurlijk niet echt een verrassing: alleen de optie winterbanden kost via een leasemaatschappij al meer geld dan wat een nieuwe set uberhaupt kost. Omwisselen kan ik zelf wel. Bij een leaseauto doe je dat echter niet.

De huidige PHEV is wel veel comfortabeler. Het is namelijk stukken stiller en het stinkt niet. Er is de optie om volledig elektrisch te rijden en hoe meer ik elektrisch rij, des te kleiner het verschil. Maar dan nog kun je concluderen dat dit wel een hele forse lifestyle-creep is.

Maar de zekerheid dan, dat je altijd hetzelfde bedrag hebt, nooit problemen met onderhoud en geen verrassingen? Dat is allemaal waar. Maar weet je hoeveel distributieriemen je kunt vervangen voor het verschil? (ongeveer 54, dus bijna 7 miljoen kilometer). Of hoeveel setjes banden en remmen (ongeveer 54, dus bijna 7 miljoen kilometer).

De volgende auto wordt dan ook zeker geen private leaseauto meer. Er worden inmiddels behoorlijke bedragen opzij gezet in Huize Geldsnor om dit nooit meer te doen. Zelfs als het gaat om milieuwinst (want geen diesel en stukken zuiniger), zijn er effectievere manieren om met hetzelfde geld (namelijk de 23.666 EUR verschil) een bijdrage te leveren aan een betere wereld.

Zo heeft ons zonnepanelen-systeem van 32 stuks 9700 EUR gekost en kost een warmtepomp + zonneboiler ongeveer 5.000 EUR. Alle kozijnen en glas vervangen voor triple-glas kost ongeveer 20.000 EUR. Conclusie: vergelijk het bedrag niet met een vergelijkbare nieuwe auto kopen of leasen, maar wat je tweedehands zou kunnen kopen. Het verschil is enorm!

NOOT: in de eerste publicatie van deze post had ik per abuis de kwartaalkosten van de motorrijtuigenbelasting voor onze toenmalige tweede auto genomen en niet de maandelijkse kosten voor de eerste! Dit heb ik gecorrigeerd.

Onverwachte meevaller: “your refund is processed”

Eerder dit jaar heb ik een (master)studie afgerond. Daar hoorde een studiereis bij, maar door omstandigheden kon deze niet doorgaan. Ik was hier absoluut niet rouwig om: het was een verplicht onderdeel, maar ik zat er absoluut niet op te wachten. Totaal zinloos ergens naartoe vliegen, daar een paar dagen in een hotel zitten en wat semi-intellectuele colleges te volgen terwijl we allemaal al weten dat we zijn afgestudeerd.

Tel daarbij op het nodeloze gezever over wat mensen als volgende stap in hun carrière zien en wat ik hierna ga doen (helemaal niets anders, ik verdien genoeg en heb een leuke baan, ik deed het voor de lol) en je kunt stellen: ik was blij dat ik niet hoefde te gaan. Maar: het ticket was al betaald.

De luchtvaartmaatschappij annuleerde de vlucht op hun initiatief. Ik kreeg de vraag: wil je geld terug, of een voucher, of op een ander moment reizen naar dezelfde bestemming? Ik mailde terug: geld terug. Nooit meer iets van gehoord. Dezelfde vraag kwam voor de retourvlucht (bijzondere vraag, de heenvlucht wilde ik immers ook niet). Geld terug!

Niets meer van gehoord. Tot gister: opeens kreeg ik een mailtje dat mijn refund geprocessed is! En tot mijn verbazing is het al bijgeschreven op de credit card! Gezien ik het volledig uit het oog verloren was kun je stellen: een onverwachtse meevaller!

Nodeloze Luxe van de Nieuwe Auto

In ons huishouden hebben we twee auto’s: een vol-elektrische en een plugin-hybride. De eerste is een auto van de zaak, de tweede is een private-lease auto. Een beslissing van vóór Mr. Money Mustache, een stukje “levensstijlinflatie”. Onder het motto: we kunnen het ons veroorloven, dus leasen we een nieuwe auto, hebben we hiervoor gekozen. Een money-burner eerste klas. Stom, stom, stom.

Meer lezen