Grote Opruiming: inbox

Voor velen zal het herkenbaar zijn: je moet ergens je mailadres achterlaten of je klikt het verkeerde vinkje aan bij het bestellen van iets. En je mailbox stroomt vol met (in mijn geval) mailtjes van diverse banken, verzekeraars, Garmin, Withings, Decathlon, bol.com, booking.com, diverse hotelgroepen, luchtvaartmaatschappijen, dierentuinen, linkedin etc. etc.

Op dit moment bestaat mijn (persoonlijke) mailbox uit 1950 ongelezen mailtjes en het totaal op 10.000 emailtjes. Hierin zitten veel nuttige mailtjes met leveringsbewijzen, facturen en dat soort dingen. Maar ook heel veel nieuwsbrieven.

Sinds een aantal weken ben ik bezig met een Grote Opruiming. Het heeft geen zin om te dweilen met een kraan open. Dus ik begin bij de bron: iedere nieuwsbrief die ik krijg en niet superinteressant vind wordt niet langer gemarkeerd als gelezen, maar afgemeld.

Daarna volgt de volgende stap, die vooral dankzij een aantal saaie Teams-meetings lekker “gemultitasked” kan worden: het opruimen van oude kneut. Dat heeft geen prioriteit, maar het geeft wel een lekker opgeruimd gevoel.

Bijkomend voordeel? Ik word minder verleid om dingen te kopen – en dus helpt het mij bij “consuminderen”.

De Wadi (update)

Zoals vorige week vermeld, is de voortuin bijna klaar. Inmiddels is ook de wadi aangelegd & getest dankzij de regen van gisteravond. Wát een gelukzalig moment was dat. Op verzoek een aantal foto’s van het begin van de wadi. Negeer het stuk worteldoek, dat moet nog weg maar er ligt (buiten beeld) een kuub grind op.
In de blauwe cirkels komen de 2 regenpijpen van de Schaapskooi uit. Die ontwateren een dak van bijna 30m2. Het zijn pijpen van 75mm. Er ligt een dammetje omheen (met groen gemarkeerd). Dit dammetje moet nog begroeid worden uiteraard. Via een pijp van 40mm stroomt het water verder naar voren, de voortuin in. Dit is groot genoeg om blad en dergelijke mee af te voeren, maar klein genoeg om door de wortels van de beukenhaag heen te slaan.

In bovenstaande foto zie je waar het water gisteravond naar toe gestroomd is. Keurig de voortuin in, inclusief het blad wat uit de HWA komt. De heuvel rechts heb ik aangeplant met vrouwenmantel en andere plantjes die er al stonden. Dit is een zeer schaduwrijk plekje (noord van een schutting). Aan de andere kant de nog kleine plantjes die ik heb aangeplant en 2 grote Acanthus’ die ik verplaatst heb vanuit de achtertuin.

Op bovenstaande foto zie je met blauw waar de regenpijp door de heg komt en in het groen gemarkeerde gebied stroomt. Op de voorgrond wat aangeplante lavendel en appelboom. Wat je niet duidelijk ziet is dat het voorste stuk ook een heuvel is. Speciale dank voor Sabine: in deze heuvel zit een heleboel snoeihout & geplukt onkruid & bladeren verwerkt.
De liguster links staat er slecht bij, maar dat komt omdat deze losgemaakt is van de rest van de heg langs de oprit: die heb ik verbreed en deze staan nu hier om te zorgen dat ik het A. niet hoef af te voeren en B. indien de verplaatste heg elders het niet overleefd.

Ecologische waarde nu al bewezen

Gisteravond had ik meteen een blij moment. Het begon te regenen en langzaam stroomde de wadi vol. Het was nog nét licht genoeg om te zien dat er een klein vogeltje (te donker om te zien wat voor een, maar formaat roodborst) in het water sprong en zichzelf ging wassen en baden. Blij als een kind stond ik te kijken, samen met de kinderen. Inmiddels is al het water de bodem ingezakt (wat ook precies de bedoeling is). Ik ben érg benieuwd hoe het er bij staat na de winter. Immers, in een beetje winter valt in mijn omgeving ongeveer 200mm neerslag. Dat betekent dat mijn dak van 30m2 zorgt voor een additionele aanvoer van 6.000 liter water op deze oppervlakte. De wadi is in totaal denk ik slechts 3m2 groot, dus ik vermoed dat er aan het eind van een regenachtige periode langere tijd water in zal staan. En uiteraard is de beplanting hierop aangepast.

What’s next?

Ik ben nog lang niet klaar met snoeien (3 catalpa’s zijn veel werk, vooral als er andere dingen tussendoor komen zoals aanplanten). En dat is maar goed ook: mijn houtril is nog lang niet groot genoeg. Deze is nu ruim 2 meter lang en een centimeter of 40 hoog & breed. Ik ben ook nog lang niet tevreden met de hoeveelheid blad op de grond: teveel grond is nog onbedekt. Tevens heb ik gemerkt dat de grond in de voortuin erg slecht doorlatend is. Ik vermoed dat tientallen jaren spitten, mesten etc. hier debet aan is. Ik hoop dan ook dat mijn natuurlijke aanpak gaat bijdragen aan een betere drainage. Uiteindelijk is mijn hele “project tuin” hopelijk goed voor de dieren (vogels, insecten, slakken, egels, vlinders, etc), mens (wij houden er van om naar te kijken en te doen) en mijn portemonnee: geen blad afvoeren en het snoeiafval niet afvoeren scheelt in deze tijd van het jaar met gemak 5-6 ledigingen van de groene container, en dat is toch vlot 3 tientjes.

Rust op het platteland: Bladblazerterreur

Zo, even snel mijn ergernis van me afschrijven. Het is 13:30 en ik zit boven te werken. Volle concentratie, nog snel wat opleveren voor mijn collega’s voordat ik de volgende call in moet. En hoewel ik geniet van het leven op het platteland, is het hier zeker niet altijd rustig. Het is herfst, het seizoen van de bladblazer. In het weekend is dit voorbehouden aan de buren die hun tuin zelf doen (en doordeweeks werken overdag). Maar nu is de tuinman bij de buren aan de slag.

Mijn buren moeten natuurlijk helemaal zelf bepalen of zij, ondanks dat ze gepensioneerd zijn, hun geld uitgeven aan een tuinman. En dat ze meedoen aan dingen als “de tuin winterklaar maken”. Weet je wat dat inhoudt? Juist! Alle plantjes worden keurig teruggesnoeid, bomen worden gesnoeid, onkruid geplukt en het blad wordt weggeharkt. Oeps! Niet dus! Harken is teveel moeite (een ander argument kan ik niet bedenken), dus wordt de bladblazer gebruikt. Whoeiwhoeiwhoei! WHOEI!

Dit doorbreekt de cirkel van het gratis tuinbeheer: laat de natuur zijn werk doen. Dit betekent niet dat onkruid niet verwijdert kan worden. Dat kan heel goed: trek het uit, en laat het liggen. Het droogt in en wordt afgebroken. Wel zorgen dat je het plukt voordat het uitgebloeid is.

Het probleem met een actief beheerde tuin laat zich zien in een schema (verder naar beneden). Het verschil lijkt klein: je ruimt het blad en ander organisch materiaal op. Enige dieren die daarvan leven, die verdwijnen. Zonder blad geen wormen, zonder wormen geen merels, koolmeesjes en allerlei andere vogels.

Regenwormen zijn essentieel voor een goede bodem: ze ruimen het blad op en brengen daardoor voedingsstoffen in de grond die verder worden opgenomen door planten en schimmels. Maar ze graven ook veel gangen, waardoor er meer lucht in de bodem komt en water makkelijker opgenomen kan worden in de bodem.

De “grap” is dat juist koolmezen een zeer belangrijke natuurlijke bestrijder zijn van ongedierte. Ze zijn dol op rupsen, inclusief die van de eikenprocessierups. Het schijnt dat een paartje koolmeesjes tijdens de nesttijd honderden rupsen aan hun jongen voeren!

Zonder takken en blad op de grond is er ook minder plaats voor een ander belangrijk roofdier: de egel. Egels zijn dol op…slakken! (en regenwormen, spinnen, rupsen, kevers en zelfs muisjes). Egels maken hun holletje van takken en bladeren, en ook een gedeelte van hun voedsel leeft hier tussen.

Maar in het voorjaar en in de zomer gaan de buren van de Bladblazerterreur door naar de volgende stap: omdat er geen voedingsstoffen inzitten en ze geloven in de reclame van de tuincentra strooien ze speciale kunstmest en komen er zakken vol met potgrond het erf op. Dagen zijn ze bezig met de grond “verrijken”. En passant wordt er natuurlijk ook slakkengif gekocht, mierenlokdoosjes en muizenvallen.

De actieve tuin kost zo (los van de tuinman) honderden euro’s per jaar aan materialen die volsterkt onnodig zijn. En dat allemaal dankzij het “winterklaar” maken door de Bladblazerbrigade.

Een eenvoudige oplossing voor dit probleem is er zeker: gewoon stoppen met doen. Hark of veeg desnoods de bladeren in de tuin vanaf je tuinpad, maar laat het daar liggen. Het bodemleven zal zich herstellen en de weerbaarheid van de “natuur” (cultuurtuinen) zal veel groter zijn. De geluidsoverlast veel minder (dank u!) en we hebben als maatschappij een stuk minder grondstoffen nodig.
Een beter milieu begint in je eigen tuin!

Wat kosten (mijn) honden eigenlijk?

Het was 2008. Lieftallige Echtgenote (LE, destijds Lieftallige Vriendin) en ik woonden in een klein appartement in een middelgrote stad in Gelderland. Graag wilden we een hond en al vrij snel kwam er een hond (6 maanden nadat we er kwamen wonen). Een herplaatsertje: teruggebracht naar de fokker. Mogelijkerwijs de liefste labrador die ooit rond heeft gelopen. Tijdens het kennismaken wreef ze met de kop over mijn knie. LE (LV) vroeg “zullen we haar meenemen?” – ik was al lang verkocht.

We hadden een (hele) kleine auto, maar het paste prima. We hadden een bench gekocht en allerlei andere noodzakelijkheden. LE was destijds nog veel thuis (want ze deed een Master op de uni), ik was iets minder vaak thuis. We hebben stad & land met haar afgesjouwd en werden lid van de hondenclub. Dagelijks kreeg ze minimaal 2 uur beweging: fietsen, hardlopen, de uiterwaarden in, zwemmen, lomp doen.

Ze was een beetje een rouwdouwer. Niet moe te krijgen, heel erg knuffelig – en ze vrat nog wel eens wat op. Een OV-chipkaart, bijvoorbeeld, maar ook een telefoon. Jarenlang kon je haar alleen terugvinden in het donker als je mijn oude nummer belde. Dan hoorde je ergens het typische Nokia-geluidje…

Deze tijd was dermate heerlijk dat we er al snel (een jaar later) een tweede herplaatser bij kwam. Enfin, een lang verhaal kort gemaakt: we hebben al heel lang honden. Inmiddels zijn ze oud, namelijk 12.5 en 11.5 jaar. Dat is een forse leeftijd voor labradors. Ze krijgen ook gebreken: Jongste Hond is zo doof als een kwartel, het lopen gaat wat strompelend. Oudste Hond hoort nog goed, maar is wat stram en t-e-r-g-e-n-d langzaam. Ze komen dus ook niet zo ver meer: zoveel tijd heeft een mens simpelweg niet!

Dat is natuurlijk niet de reden, de werkelijke reden is dat ze het gewoon niet meer kunnen. Een paar honderd meter lopen is de max.

Vroeger, toen we nog in de stad woonden en mijn LE ook ging werken, gingen de honden elke dag dat zij er niet was naar de hondendagopvang. Later (2011) gingen we in een echt huis wonen en was er dus meer ruimte voor ze: een grote tuin en een groot huis. Heel wat beter voor ze dan een klein huis & geen tuin. Maar: ook geen dagopvang meer. Die lag simpelweg niet meer op de route (40km omrijden is geen grap, enkele reis).

Ze zijn elke cent waard geweest (en nu nog). Wat hebben wij een plezier van de beestjes. Lekker knuffelen, bijzondere tochten gemaakt (ze hebben heel wat bergen gezien, zelfs wildgekampeerd op >2500m enkele malen), leuke dingen gedaan.

Leuk, maar wat kosten ze nou?

Allereerst de kosten die ik buiten beschouwing heb gelaten: het feit dat we een grotere auto nodig hadden voor de monsters en dat vakanties ed. duurder werden. Ook de extra dure stofzuiger en het extra verbruik van dagelijkse stofzuigen is niet meegenomen. Dat is nauwelijks te kwantificeren, en dat doe ik dus ook niet. Tevens heb ik de gegevens slechts vanaf 2012. Dus helaas missen er een aantal jaar…

Onderstaand een vrij simpele taartgrafiek, met slechts 4 kostenposten: dierenarts, eten, hondenbelasting en pension. Bij het eten zitten ook af en toe wat speeltjes & nieuwe kussens, ontwormingstabletten en dat soort ongein.

Dat is bij elkaar maar liefst 8998 EUR in 9 jaar, ofwel bijna 1000 EUR per jaar. Uiteraard ontwikkelen de kosten zich jaar-op-jaar. Met de komst van de kinderen en het ouder worden van de honden gaan ze vaker naar het pension als wij met vakantie zijn. Nog steeds hetzelfde pension als waar ze vroeger naar de dagopvang gingen. Dit is voor hen leuker, en voor ons ook. Bovendien hoeven we ons geen zorgen te maken om hitte en dergelijke als we ergens zijn.

De kosten voor eten nemen in de jaren iets af: ze zijn minder gaan eten met het afnemen van de activiteit en we zijn online gaan bestellen. Dit jaar is qua eten al volledig afgedekt, want we hebben nog “voorraad”. We zijn blij dat we 2 honden hebben die absoluut ongevoelig zijn voor wat ze eten: ze krijgen goedkope brokken.

De kosten voor de dierenarts blijven tot op heden min of meer gelijk. Sinds ze niet meer meegaan op vakantie krijgen ze geen jaarlijkse hondsdolheid-inenenting meer (die is best duur), maar uiteraard wel de jaarlijkse check, kennelhoest en andere inentingen. Dit jaar zijn we een keertje extra geweest ivm. een hotspot bij de oudste.

Vooruitblik 2021

Met oude honden is het natuurlijk altijd moeilijk om vooruit te kijken. De kans is aanwezig dat ze er allebei of één van hen over een jaar niet meer is. Qua eten zetten we door wat ze tot op heden altijd gekregen hebben. Wel hebben ze mazzel: ze mogen volgend jaar mee op vakantie. We hebben in tegenstelling tot onze normale vakanties een huisje geboekt, en daar kunnen ze beter in mee dan in een tent (met 3 kinderen…). Dit scheelt dus sowieso 3 weken x 25EUR per dag!

Onze honden zijn overigens “self-insured”. Er staat geld voor ze op een spaarrekening, zodat we nooit de keuze hoeven te maken om iets niet met ze te doen vanuit financiële overwegingen. Kwaliteit van leven staat voorop – en niet het geld.

Yeah! Mijn cadeautje is gearriveerd!

Wat ik nog niet eerder heb gedeeld: ik ben nogal een sport-adept. Ik hardloop graag, maar ik fiets ook graag. Tevens ben ik regelmatig te vinden op een survivalbaan, of in een klimhal hangend in de touwen, hikend door de bergen en kamperend in een tentje. Een ruime 17 jaar geleden zat ik in het leger als infanterist.

Ik hou van het buitenleven en het afpeigeren van mezelf. Het is een deel van de motivatie om “goedkoop” te leven. Maar in de winter is het lastig om bij daglicht te fietsen en met de lockdown is het ook niet mogelijk om naar de Alpen af te reizen om te fietsen.

Ik heb dus een cadeautje gekocht voor mezelf, van mijn “zakgeld”rekening. Dit zie je dus niet terug in mijn spaarquote. Maar ik heb een fietstrainer gekocht. Daarmee kan ik mijn racefiets in de trainer zetten en via een app & televisie virtuele fietstochten afleggen op mijn “gewone” racefiets.

Dit houdt me fit en competitief: ik wil graag een triatlon (een hele) doen als de corona-periode achter de rug is, en volgend jaar met mijn baas & collega die woonachtig is in de Franse Alpen rondfietsen. Ik ben 35, hij is 58: ik wil niet afgaan, dat snap je.

Kosten voor mijn “cadeautje”: 699 EUR. Nu maar hopen dat dit het waard is!

Update: Project Tuin

De achtertuin is zoals eerder gedeeld eigenlijk vrijwel klaar. Er moeten nog wat dingetjes opgeruimd worden en een zandbak gemaakt worden. Ook hadden we nog meer planten nodig voor in de borders, maar gelukkig hebben mijn schoonouders hun tuin aangepakt en hielden ze veel planten over. Voor exact 0 euro hebben we dus een aantal skimea’s, een vlinderplant, een ongedefinieerde-plant-met-paarse-bloemetjes, hortensia’s en sneeuwbollen gekregen.

Maar ook in de voortuin hebben we grote stappen gemaakt: de oprit is verbreed (waardoor er nu 2 auto’s naast elkaar passen). En ik heb afgelopen weekend mijn “wadi” gegraven, zodat het water van de schaapskooi in de tuin weg kan stromen.

Dit wordt daarmee ook een nattere plek dan de omgeving. Door er heuveltjes omheen te maken (ik heb namelijk héél véél zand over) komt er een natuurlijk samenspel van nat (op de bodem van de wadi) tot droog (zuidkant van de heuveltjes). Aan de noordkant van de heuveltjes is het weer iets droger dan op de bodem, maar vochtiger dan op de zuidkant.

Enfin; een vrij aardig samenraapsel van wat ik nodig had. De toestroom van water moet nog getest worden (regen, alstublieft!). De wadi is namelijk een meter of 10 lang, dus het zal behoorlijk moeten regenen om water van achter het huis naar voor het huis te krijgen.

Aanplant: meevaller

Voor ons was het heel belangrijk om veel bloemrijke planten te hebben. Ik ben verzot op vogels, bijen, vlinders en andere insecten. We hebben online (we wilden namelijk niet met het hele gezin naar het tuincentrum ivm. corona) een aantal planten uitgezocht. Een variatie van kleuren en standplaatsen: droog en volle zon, vochtig en schaduwlievend, paars, roze, blauw, geel, rood. Ook hebben we 2 appelboompjes gekocht, zodat we lekker appels uit eigen tuin kunnen eten. Tip: koop appels die in verschillende seizoenen geoogst worden. Wij hebben nu een appel die rijp is in augustus, en een soort die pas in de herfst geoogst wordt. Dat voorkomt een toestroom van appels op 1 moment.

Onze (voor)tuin is vrij groot: de oprit is nu 6 meter breed en daarmee blijft er een kleine 12 meter over (en 6 meter diep). In totaal is de voortuin inclusief het stuk naast het huis ruim 100m2 groot. Er mag dus best wat volume in! Maar nu is de truc: heel veel soorten zaaien zichzelf uit, of zijn makkelijk te vermeerden. Het vermeerderen kan vaak door simpelweg een stuk van de kluit door te steken en opnieuw uit te planten.

Soorten die zichzelf vermeerden en uitzaaien, zoals bodembedekkers en sommige zaadrijke planten zijn wellicht minder ideaal. Hier brengt de variatie in hoogte en omstandigheden een voordeel. Sommige soorten die ik gekocht heb zaaien zich uit én houden van een vochtige bodem. Die zaaien zich dus niet zo makkelijk uit op de veel drogere heuvels rondom de wadi. Dit geldt ook voor de droogte-minnende soorten op de heuvel, die niet de wadi in migreren.

Een laatste stap die ik gevolgd heb is het gebruik maken van de planten die er al stonden. Onze voortuin is enkele jaren met rust gelaten, en heeft dus vrij spel gehad in het uitplanten van natuurlijk voorkomende soorten of eerdere aanplant. Er staan volop vrouwenmantels, wat klimop en wilde aardbeitjes, en diverse soorten paddenstoelen. Hier heb ik omheen gewerkt en geëvacueerd waar mogelijk. Elders in de voortuin heb ik het snoeiafval van de catalpa’s verwerkt en hier ook het blad omheen gegooid (plus blad van de buurtbomen). Goed voor het bodemleven en een overwinteringsplekje voor de egels!

De kosten voor de aanplant bedragen op dit moment 162 EUR. De regenpijpen voor de schaapskooi, om het water verder naar voren te brengen, komt van een tweedehands bouwmaterialenzaak en kostte 0.50 EUR. Niet gek, voor een weelderige bloemen & insectentuin!

Mobiel abonnement: dat kan minder!

Naar aanleiding van een artikel van de Geldnerd over zijn mobiele telefoongebruik heb ik besloten om mijn gebruik eens te analyseren. Het gaat mij vooral om het gebruik van data. Bellen is onbeperkt, evenals sms-en en dat is wel een vereiste: ik bel namelijk nogal veel voor mijn werk en dat is zéker niet minder geworden in de coronacrisis. Denk in honderden minuten. Per week.

Maar data. Dat is wel een dingetje! Ik heb er nooit op gelet, tot nu toe. Ik heb een databundel van 7gb en ik dacht die redelijk te gebruiken: onderweg heb ik eigenlijk altijd een boekje aan via Storytel, en anders spotify (gratis, uiteraard). Radio luisteren doe ik nooit, behalve naar Sky in de kerstperiode.

Nu blijkt dat ik, sinds ik dit abonnement heb, ik nog nooit 7gb gebruikt heb in 1 maand. Het blijkt zelfs, dat in de pre-corona periode het gemiddelde per maand slechts 2722mb was! In de corona-crisis is dit flink gedaald naar slechts 1877mb, waarbij het gemiddelde aardig is opgetrokken door 3 weken vakantie in juni.

De conclusie gaat dan ook zijn dat ik, zodra het kan, mijn abonnement naar beneden toe aan ga passen. Sowieso wordt het wederom een sim-only abonnement (mijn telefoon is nog prima, en ik koop deze sowieso liever zelf). Volgens bellen.com bespaar ik daarmee vlot 6,5 EUR per maand. En da’s toch 78 EUR per jaar. Niet gek, voor iets wat ik dus ook niet mis!

Weekendje weg: de vakantiestand

Aankomend weekend gaat de Familie Geldsnor een weekendje weg. Even naar een bungalowpark, genieten van wat tijd weg met elkaar (voor zover dit met corona genieten is…).

Dit betekent dat ons huis een aantal dagen in vakantiestand gaat: alarm aan, internetversterkers uit, alle standby-apparaten uit en de thermostaat op standje “vakantie”. Die gaat dan naar 15C, maar laat ik maandagochtend weer opwarmen. Het is immers weinig zinvol om een warme woning te hebben als we er niet zijn – en wifi en dergelijke is ook niet zo belangrijk.

Ik zit nog te dubben over de mechanische ventilatie. Deze staat altijd in standby (heeft een vochtsensor), maar zal ik deze ook helemaal uitzetten?

Het blijft lastig. Wel leuk om te bedenken wat dit oplevert: het betekent 0 gasverbruik in de periode van vrijdag t/m zondag (maandag gaat-ie zoals gezegd weer aan). Dat is, inclusief douchen, toch een kleine 10m3 met de huidige weersvooruitzichten.

Dan de wifi-ondersteuners: deze verbruiken ongeveer 15W per stuk en het zijn er 3. Eentje blijft er aan, de anderen gaan uit. Dit levert een besparing op van 0.72kwh per dag, of 2kwh in 3 dagen. De mechanische ventilatie & vloerverwarming boven (badkamer) doen een kleine 3,5kwh per dag samen. 10kwh in 3 dagen – nice! Uiteraard scheelt het ook de nodige verlichting etc. In totaal verwacht ik een besparing van een kleine 50kwh in deze periode.

Betekent toch mooi 2 tientjes “korting” op ons weekendje weg 😉

Nu.nl: Schulden van millennials lopen op: te veel Starbucks of gewoon domme pech?

Een intrigerende kop voor een persoon als ik. De millennial. Schijnbaar hoor ik daar bij: het is de generatie geboren tussen 1980 en 2000. En daarbij wordt, zoals vaker als het gaat over generaties, alles over 1 kam geschoren: “ze” zijn lui, sparen te weinig, geven te veel uit, lenen teveel, leven boven hun stand en werken vaak in de horeca.

Volgens mij bestaat deze generatie niet. En ongetwijfeld geldt dat ook voor andere generatie-stereotypen. Maar, hoe iemand is opgegroeid die geboren is in 1980 is wezenlijk anders dan wanneer je geboren bent in 2000. Zelf ben ik geboren in het midden van de jaren ’80. Internet was iets wat pas echt mainstream werd toen ik in de puberteit kwam. Da’s dus eind jaren ’90. Uiteraard is de belevingswereld rondom internet etc. heel anders wanneer je geboren bent in 2000.

Ik liep vroeger krantenwijken in de ochtend, met enorm zware tassen vanwege de loodzware Volkskrant op zaterdag. Als je in het jaar 1999 geboren bent, was je pas in 2014 oud genoeg voor een krantenwijk: en die bestaan nauwelijks nog.

Vliegen was in de jaren ’90 duur en voor de elite. Ryanair en consorten ontstonden in het midden van de jaren 80 maar werden pas “disruptive” in de vroege zero’s.

Werk & wonen

Als je de generatie neemt van het jaar 1980 tot 1999, dan heb je het over een groep met énorme diversiteit. Hierin zit namelijk het gros van de studenten, maar ook al behoorlijk veel managers, wetenschappers etc. Het verschil is dus: geen (of nauwelijks) inkomen en een huurkamer, of in een aantal gevallen inkomens ruim boven de 100.000 EUR, 3 kinderen en een lease-auto. Logischerwijs zit er een enorm verschil in spaargelden, vermogens en hoe men woont. “Mijn” deel van de generatie, die begonnen is met “echt” werken rond het jaar 2005 heeft al 15 jaar de gelegenheid gehad om te sparen en zelfs kunnen profiteren van hypotheekrente-aftrek tegen 52%. Dat gaat de huidige generatie studenten nooit meer lukken.

Daarbovenop heeft het begin van de generatie (tot pak ‘m beet geboortes tot 1995/6) geen last gehad van een “gewijzigd leenstelsel voor studeren”. Helaas is dit wel een fenomeen wat als oorzaak voor deze “arme” generatie genoemd wordt door nu.nl. Uiteraard kán dit geen oorzaak zijn van een armere generatie, want er is quasi nog geen enkele student op de markt die is afgestudeerd volgens het nieuwe leenstelsel.

Waarom heeft deze generatie dan wel veel schulden?

Ten eerste denk ik dat het heel veel scheelt welk deel van de generatie je het vraagt. Geboren voor 1990, of na 1990 (om maar een arbitraire grens te stellen). Van de oudere helft van deze generatie zullen er niet veel meer werken in de horeca of onder flexcontracten: tenzij ze daar zelf voor gekozen hebben. En deze categorie mensen heeft het in iedere generatie moeilijk. Ook als ze 50 of 60 zijn.

Maar daarbij denk ik dat veel mensen in onze generatie getroffen zijn door zeer dure woningen (het schijnt dat een gemiddeld huis 358.000 EUR kost, en dan krijg je een postzegel als tuin met wat mazzel), en ook door dure hobby’s (Netflix, spotify, Prime, Disney+, nieuwe iPhones). In mijn tijd was er überhaupt geen mogelijkheid tot het kopen van een telefoon van 1200 EUR, of het aangaan van dure abonnementen.

Tel daarbij op de mogelijkheid (en dus doe je het) om makkelijk op vakantie te gaan en sowieso heel eenvoudig geld uit kunt geven (of zelfs je hele inboedel kunt leasen) en je snapt dat er weinig geld overblijft.

Ben ik als beginnend Mustachian dan zo’n uitzondering?

Kleingeluk: vogeltjes in de tuin

Ik ben niet echt een vogelspotter, maar wel een linkse boomknuffelaar. Onze achtertuin (16 * 20m) hebben we grotendeels aangelegd en bestaat uit een grasveld, trampoline, schaapskooi (tuinhuis), borders met planten, een beukenhaag en 2 bomen.

Ik werk nu veel thuis, net als zovelen, en vandaag is het prachtig weer. Afgelopen weekend hebben we met de kinderen allerlei dingetjes gemaakt voor de vogeltjes: er hangen diverse vogelhuisjes aan de schutting en er is een touw gespannen tussen de 2 bomen. Hier kunnen de vogels veilig (want geen katten) pikken aan de pinda’s.

En wát een drukte in de tuin met vogeltjes! Niet alleen (of eigenlijk nauwelijks) op de pinda’s, maar ook elders in de tuin met dit mooie weer. De score vandaag is koolmeesjes, pimpelmezen, merels, duiven, maar ook een bonte specht, een ekster en een Vlaamse gaai. Het zien van leven maakt mij optimistisch. Het motiveert ook om Project Voortuin vogelvriendelijk te maken. Veel heggen, vaste planten en bomen (boompjes), afwisseling van hoogte & diepte (dus droge en natte plekken) en heel veel bloemen voor de insecten.

Gelukkig hebben de meeste van onze buren ook groene tuinen, wat hier lokaal duidelijk goed is voor de vogelstand. Beter wordt thuiswerken toch niet?