En we zijn er weer!

De afgelopen 12 dagen waren de langste blog-vrije periode sinds ik hiermee begonnen ben. Zowel qua lezen als schrijven. En dat terwijl deze tijd zó interessant is. Hypotheekrentes die omhoog schieten, inflatie die torenhoog is, vacatures die niet vervuld kunnen worden en lange levertijden voor zowat alles.

En uiteraard mijn eigen situatie, waarbij ik voor mezelf ben begonnen / aan het beginnen ben en er bakken met geld de deur uit vliegen om dit te bewerktstelligen.

Maar: ik ben ook druk geweest. Ontzettend druk geweest. Ik heb weer een ruime week VS er op zitten en met 9 uur tijdverschil en op pad met 6 collega’s, liet dit weinig tijd en energie over om goede blogposts op te zetten. En ik wil wel iets te melden hebben, bij voorkeur. Niet dat dit bericht zo superinspirerend is, overigens.

Anyway: de VS. Wat een raar land is het toch. Ik was in één van de rijkste regio’s van het land en daarmee van de wereld. Silicon Valley. Daar waar de tentenkampen staan opgesteld in de stadsparken, de zwervers op straat liggen en een beetje schijthotel 300 USD kost zónder ontbijt. Waar je uit eten gaat bij een niet-al-te-bijzonder restaurant voor 100 USD per persoon. Waar het normaal is om met de ene Paupermobiel na de andere van het ene stoplicht naar de volgende te sprinten (want ze zijn nooit opeenvolgend groen). Paupermobiel? Ja, zo’n suffe SUV met verhoogde poten (voor het terrein) en platte banden (voor de snelle bochten) en een emmer als uitlaat (voor de herrie). Zo’n auto die overal slecht in is, maar een wegligging heeft als een tierelier dankzij de middelpunt-vliedende kracht van de draaikolk in de tank.

Zo’n ding. Een plek waar je nog enkelglas tegenkomt en waar een vliegtuig nog geen 100m hoog over de stad heenscheert. Waar altijd gevraagd wordt “how are you”, maar niemand het antwoord wil weten.

Tsjonge, daarbij vergeleken was Schiphol een oase van rust en vriendelijkheid. Ik ben dus blij dat ik terug ben.

Strubbelingen met de hond

In Huize Geldsnor hadden we altijd twee honden. Tot de eerste doodging, afgelopen december. Sindsdien hebben we er nog één. En hij is ook al een oudje.

En dat begint te tellen. Halverwege februari moest hij al een flinke gebitsreiniging ondergaan en zijn er wat kiezen getrokken. Ook loopt hij minder gemakkelijk, is hij stokdoof en is er heel veel spiermassa verloren.

Een kleine 2 weken geleden begon hij zomaar, opeens en uit het niets, mank te lopen. De oorzaak bleek te liggen in ontstoken schouderbladen. Vreselijk zielig, want hij had pijn. Maar met wat pijnstillers was het best te doen.
Nu moest ik afgelopen vrijdag terug voor controle. Het gaat een stuk beter, mede dankzij het rustig aan doen. Maar hij stinkt ook vreselijk uit zijn bek. Nu is het al een oude hond, dus echt heel gek is het niet. Maar toch direct even laten kijken.

En ja hoor…Hij blijkt een gezwel in zijn bek te hebben. Die hebben we inmiddels weg laten halen. Hij was er de hele dag van ondersteboven. Pas om 22:30 (10 uur na de narcose) is hij weer opgestaan en vanochtend wilde hij pas wat te eten hebben. Niet zo gek, nadat een tumor uit je kaak is verwijderd…Maar toch. Nu is het nog steeds een zielig hoopje hond. Lange wandelingen zitten er al een poosje niet meer in. Helaas is zelfs de tocht de oprit af al een behoorlijke uitdaging voor hem.

Ik vrees dan ook dat het een (snel) aflopende zaak is. We verwachten dat hij de zomervakantie niet zal halen. Het gaat zó snel. Een maand geleden was het nog een vitaal beest. Tot 2 maanden terug was hij nog nooit bij de dierenarts geweest (behalve voor de jaarlijkse inentingen).

Arm beestje.

April zit er al weer bijna op

Tsjonge, wat gaat de tijd toch snel. En wat heb ik nog veel te doen!

April was een belangrijke maand: ik heb 20.000 euro vrijgemaakt om te investeren in het nieuwe bedrijf. We hebben het Minimum Viable Product bepaald, het ontwerp gemaakt met alle “wireframes” en zijn klaar om de programmeerfase in te gaan.

Superspannend. Ook spannend: ik ben ontmaskerd! Gister kreeg ik van een oud-collega een berichtje via LinkedIn, maar ook de melding dat mijn geheim veilig is. Gelukkig, want ik beleef wel veel plezier aan mijn blog en zou het niet graag verwijderen.

April was qua bezoekersaantallen, dankzij relatief weinig bloggen, geen toppertje. Net aan 15.000 bezoekers.

Mei wordt wellicht beter, maar wellicht ook niet. Ik ben een week op zakenreis en heb dan misschien veel tijd. Maar tegelijkertijd moet ik ook veel werk verzetten voor mijn consultancy opdrachten, mijn andere nieuwe bedrijf en het afronden van mijn werkzaamheden bij de baas…

Iemand suggesties voor een supply chain analyse van een maakbedrijf voor de maand mei?

Fijn weekend!

Collectieve verontwaardiging: de sterkste schouders dragen wel degelijk de zwaarste lasten

Och gut o gut. Er is vandaag weer ophef, door de rapportage van het CPB: de sterkste schouders dragen niet de zwaarste lasten.

Poef. Meteen maar met de deur in huis? Een grotere bullshit heb ik dit jaar nog niet gelezen, afgezien van het waanzinnige boek van Sherry Ezel. Of het de journalisten zijn die het niet snappen, of dat ze graag scoren met nonsens, of dat het CPB hier cruciale fouten heeft gemaakt, daar ben ik nog niet achter.

Maar de sterkste schouders dragen, conform onderstaande plaatje, wel degelijk de zwaarste lasten!

Mijns inziens gaat het hier mis bij de toeslagen. Die worden in de conclusie wél meegenomen, maar niet in de kop. Een groot deel van het inkomen van lagere inkomens is namelijk “toeslagen”. Op die manier wordt het belastingsysteem (wat uiteraard met 2 schijven nauwelijks progressief is!) genivelleerd. Precies waar het voor bedoeld is.

Maar hoe komt dan toch zo’n kop boven een artikel? Wie wil hier mee scoren? Het is me een raadsel. Het is natuurlijk een feit dat een gezin met een hoog inkomen de mogelijkheid heeft om hier méér van over te houden. Maar dat scheelt alleen het stukje “BTW” op het uitgespaarde geld. Dat lijkt me dus slechts een gedeeltelijke verklaring.

Waarvan je nog mag aannemen dat hogere inkomens relatief vaker 21% BTW betalen (op hun luxe uitgaven) en een groter deel van de lage inkomens op gaat aan de 9% categorie (voedsel).
Ook halen de hoogste inkomens doorgaans hun geld gedeeltelijk uit hun eigen bedrijf. Wat men daar doorgaans bij vergeet is dat er al 2x belasting is ingehouden: eerst de vennootschapsbelasting, een gedeelte als gewoon salaris (het beruchte “DGA” salaris) en een ander deel als dividend. Vennootschapsbelasting plus dividend is ongeveer net zo hoog als de bovenste schaal van het inkomstenbelastingtarief.

Ook wordt toegelicht dat bijvoorbeeld sociale zekerheidspremies gemaximeerd zijn. Dat lijkt oneerlijk, maar is het volstrekt niet. Ik hoop voor een ieder dat hij/zij er nooit mee te maken krijgt. Maar ook de uitkeringen zijn gemaximeerd tot een percentage van het maximumdagloon. Met andere woorden: een werknemer met een dubbelmodaal-salaris krijgt exact net zoveel van het UWV als iemand met 5x het modale salaris: 70% van het maximumdagloon.

Pas bij de allerhoogste inkomens is het écht van toepassing: daar waar een fors deel van het inkomen bestaat uit kapitaalinkomen. Niet de bedrijfswinsten: daar heeft het bedrijf ten slotte óók belasting over betaald. Die mag mijns inziens niet weggelaten worden in een dergelijke berekening.

Zó. En mijn hoofd is weer leeg 🙂

Stiekem onderweg naar een record?

Deze maand gaat ontzettend goed, voor wat betreft de bezoekersaantallen. Ik zat zo eens wat rond te kijken, en ik dacht: hé, het zou zomaar eens een recordmaandje kunnen worden!

En het wordt spannend, dat moet ik direct toegeven. En misschien haal ik het nét niet. Maar als ik kijk naar de bezoekersaantallen t/m de 17e, dan kom ik uit op een prachtige 21.000 deze maand. Het huidige record is van november 2021, met een kleine 23.000. Dat moet haalbaar zijn.

Eerlijk gezegd vind ik dat bizar veel. Dus dank voor alle bezoeken, jullie allemaal. Want stiekem vind ik dat toch wel leuk. Overigens staat ook al vrijwel vast (nu al!) dat 2022 meer bezoekers zal trekken dan 2021. Een leuk feitje, toch? Natuurlijk kan er nog van alles gebeuren maar de eerste 3 maanden van 2021 leverden 40.931 bezoekjes op. En de eerste 3 maanden van dit jaar waarschijnlijk iets over de 61.000.

Maar er is meer!

Bronnen van bezoekers & tijdsduur

Heel veel bezoekers komen op mijn site via de blogroll van Aaf & Geldnerd. Dank daarvoor – en ook de tientallen andere blogrolls en links die ik inmiddels heb mogen ontvangen. Deze aantallen zijn niet gering en zeker de belangrijkste bezoekersstroom tot nu toe.

Maar ook het percentage wat via zoekmachines komt, via een zoekopdracht, is enorm gegroeid. Vorig jaar, in deze tijd van het jaar was dit 11.8%. Dit jaar is het tot nu toe meer dan 20%. Ook de tijd die mensen doorbrengen op de site is met 10% gegroeid.

En waar ik echt supertrots op ben: afgelopen jaar (2021) is deze site 7x opgenomen in Google Discover. Dat zijn de automatische nieuwsberichtjes die je op je Android-telefoon krijgt als Google je tof vindt. De logica er achter heb ik nog volstrekt niet kunnen achterhalen – maar het levert een berg bezoekers op: duizenden per dag in sommige gevallen.

Wat komt er nog?

Ik ben tegenwoordig een druk bezet man, dus heel grote analyses komen er momenteel niet aan te pas. Maar in ieder geval krijg je deze maand nog het financiële overzicht van februari, ga ik nog iets roepen over elektrische auto’s en hoe blij ik ben met deze zonnige maand. En zeer binnenkort ga ik iets posten over de “net present value” van een blogpost als “career-blogger” (waar dit blog zélf dus niet onder valt).

En uiteraard hou ik je op de hoogte van mijn vorderingen als ondernemer. Het doel voor dit jaar? Een ruime 250.000 bezoekers moet toch mogelijk zijn?

Maar eerst gaan we nu de zaterdag in: zwemles en een haag planten.

Onthulling: wat ga ik stemmen?

De Geldsnor is er uit. Na lang wikken en wegen, het naast elkaar leggen van de plannen van de lokale politieke partijen en de lokale afdelingen van de landelijke partijen.

Ik heb naar van alles gekeken. Scholen, zwembaden, duurzaamheid, verkeersinrichting en andere lokale problematiek. Heel bewust heb ik niet gekeken naar wat de partijen landelijk doen. Dat heeft geen invloed op mijn gemeente en dus niet op mijn keuze.

En ik heb een conclusie getrokken. Alle partijen in mijn gemeente willen hetzelfde. Er is geen enkele relevant verschil te vinden in de lokale politiek.

De conclusie is dus simpel: ik ga niet stemmen dit keer. Er valt niets te kiezen, dus een keuze is er niet te maken.

Slechtste één april grap nú al bekend

Het is vandaag 11 maart 2022. En de slechtste 1 april-grap is nu al bekend. Ben je benieuwd wat dit is?

Nou, stel je voor: er is een “conflict” gaande. Dat conflict zorgt, nog afgezien van een hoop mensenleed, voor exploderende energieprijzen. Energierekeningen vliegen de lucht in, brandstof is nog nooit zo duur geweest en ook voedselprijzen stijgen. Dit laatste is het gevolg van hogere energierekeningen, hogere brandstofprijzen en hogere grondstofkosten. Dit brengt met name de lagere inkomens in de problemen: de energierekening en voedselkosten zijn een groot deel van hun maandelijks budget.

Vervolgens gaat ons kabinet, niet gehinderd door enige vorm van kennis of verstand en waarschijnlijk niet luisterend naar hun ambtenaren mét verstand (echt, die zijn er ook en nog best veel, heb ik me laten vertellen) een compensatie bedenken.

Een compensatie door de BTW op energie (Gas en elektra) te verlagen én de accijnsen op brandstof te verlagen.

Deze compensatie zorgt voor het volgende:
1. Een hóger verbruik (of een minder sterke daling) van het “goedje” wat in prijs stijgt. Maw. het houdt de hogere prijs in de basis juist in stand. Dit is de wet van vraag en aanbod: de vraag is gelijk gebleven, het aanbod beperkter. De prijs is dus hoger. Het is dus volstrekt onlogisch, of stupide zelfs, om de VRAAG te vergroten door het product goedkoper te maken.
2. De afhankelijkheid van de veroorzaker van het conflict wordt niet beperkt. En door regel 1 wordt de vraag groter. De basisprijs van olie & gas gaat dus omhoog. Een kuub is een kogel, beste mensen. Een liter een patroon. Het verlagen van de accijns is een sponsoring van Moskou. Capiche?
3. Het kost de staatskas bákken vol geld!
4. Iedere “incentive” om alternatieven te bedenken is minder waard.
5. En het meest kwalijke? Diegenen die het écht zwaar hebben, worden niet voldoende gecompenseerd. De meeste compensatie komt terecht bij de grootste gebruikers. Dat zijn doorgaans, maar niet altijd, ook de hoogste inkomens.

Laten we wel wezen: als je een netto-inkomen hebt van 5000 EUR per maand (p.p.), dan doet 100 EUR extra brandstofkosten er niet zoveel toe. Althans niet zoveel als voor de thuiszorgmedewerk(st)er die met de privé-auto tegen 19ct per kilometer de rondes maakt.

Mensen die heel weinig auto rijden, zoals veel mensen met een uitkering (of dit nu WW, AOW, Wajong etc is), “profiteren” hier helemaal niets van. Ook de verlaging van de BTW is voor hen een schijntje. Zelfs een sigaar uit eigen doos.

Het “kost” de overheid ook helemaal niets: een rekening die eerst 150 EUR per maand was leverde ongeveer 3 tientjes aan BTW op. Als dezelfde rekening nu 300 EUR per maand is en het tarief gaat naar 9%, dan is dit nog steeds ongeveer evenveel BTW.

Maar ook de kleine ondernemers profiteren hier niet van. De grote ook niet, overigens. De BTW is namelijk een consumenten-belasting. Die wordt door bedrijven al niet betaald. De bakker op de hoek met zijn ovens bakt zijn brood dus nog steeds duur. Die hogere kosten worden nog steeds doorbelast aan zijn klanten. Die nu wel met de fiets komen, want de brandstof blijft nog steeds duur (slechts iets minder duur).

Overigens is ook de accijnsverlaging een sigaar uit eigen doos. De BTW inkomsten op een liter brandstof van 2.40 EUR is nog steeds hoger dan het verlies van de accijnsen…Reken je mee? De accijnsen gaan 17 en 11 cent (benzine/diesel) omlaag. De prijs is 80ct gestegen sinds pak ‘m beet een jaar geleden. Da’s…Juist. 17 cent. Ergo: het kost de overheid eigenlijk niets.

Ben ik boos?

Jep, een beetje wel. Deze maatregelen gaan volledig in tegen alle problemen die er zijn. Het houdt een hoog verbruik in stand, werkt tegen alternatieven, ondersteund nog maximaal de Russen (en andere dictatoriale twijfelachtige regimes) en is niet doeltreffend.

Dat vind ik kwalijk. Het was prima mogelijk geweest om wél maatregelen te nemen die zin hebben. Bijvoorbeeld het btw-tarief op voedsel verlagen. Er kon geen nieuwe BTW-schaal ingezet worden voor AGF, want dát was te moeilijk voor de belastingdienst. Maar wat nu als ze simpelweg die hele schaal naar 4% zouden brengen? Daar profiteert iedereen van, in vrijwel gelijke mate.

Had verder niet per se de BTW-tarieven op energie verlaagd – maar richt een systeem in dat bepaalde groepen mensen snel gecompenseerd kunnen worden door de BTW terug te krijgen op energie. In zijn geheel. Maak bijvoorbeeld tijdelijk alle minima-inkomens (of onder een bepaalde grens) “ondernemer” met een speciaal nummer. Als je ziet wat er allemaal is opgetuigd voor corona-steun, had dit ook moeten kunnen.

Maar nu? Nu profiteren “wij”, de inkomens die het makkelijk kunnen dragen het meest. Dat gaat in tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel. En dat is nog nét wat belangrijker dan mijn eigen portemonnee.

Fijn weekend.

Gemeenteraadsverkiezingen…

Tsjonge. Nog niet veel mensen zijn er mee bezig merk ik. Maar volgende week zijn de gemeenteraadsverkiezingen, althans in de meeste gemeentes.

Zelf woon ik in een hele kleine gemeente. In een klein dorp, van deze kleine gemeente. En dat kun je zien. De lokale partij kan nog niet eens een website maken die te vinden is in Google -> en dus zal geen kip het partijprogramma weten te vinden. Behalve dan die paar mensen die nog de foldertjes lezen. Zelf heb ik het programma via Twitter weten te achterhalen.

De landelijke partijen die hier mee doen, zijn veelal buiten mijn straatje. Zo stem ik principieel niet op alles met een “C” in de partij. Maar ook SP en PvdA kunnen mij niet bekoren. De extreem/radicaal rechtse partijen als PVV, FVD en JA21 doen hier gelukkig niet mee.

Met onze lokale partij ben ik het grotendeels wel eens. Maar, de lijsttrekker is iemand die vorig jaar uit een andere partij is gestapt na ruzie. Dat levert mij te veel onstabiliteit en geneuzel op. En op een aantal kernpunten ben ik het dan weer minder eens. Laten we het zo stellen: ze willen wel energieneutraal zijn, maar zijn tegen iedere vorm van duurzame energie. Tsja, dan wordt het lastig.

Dus waar kan ik als linksdraaiende boomknuffelaar terecht? En wat gaat er überhaupt lukken van de plannen die de verschillende partijen hebben? Geld is er niet of nauwelijks. Visie ontbreekt ook. Ik vrees dat het een voortzetting wordt van wat er al zit. Aan de andere kant: het gaat natuurlijk allemaal best prima, dus een voortzetting van goed is vast niet slecht.
Ik kijk overigens niet naar de landelijke boegbeelden. Lokaal zal ik D66 stemmen, waar ik dit landelijk niet (meer) doe. Maar wat Kaag of Paternotte in Den Haag doen heeft hier, 150km verderop, niets mee te maken. De oorlog in Oekraïne is geen lokaal issue. Koopkrachtverlies als gevolg van brandstofkosten ook niet.

Dus ik kijk naar de lokale problematiek: verkeersveiligheid, groen in de publieke ruimte, scholen, zwembaden en sportverenigingen.

Heb jij je al verdiept in de lokale problematiek?

Zo, maar die is écht van het padje

Zo, Geldsnor is er even een paar dagen tussenuit geweest. Het weekend hadden we wel iets anders te doen. En heel eerlijk gezegd: doet onze “reis naar (financiële) vrijheid” er iets toe, op het moment dat een kleine pestkop zijn zinnen heeft gezet op wederom relevant zijn? Op het veroveren en uitmoorden van mensen in een land hier-niet-zo-heel-ver-vandaan?

Van de week zag ik een vergelijking dat “Kiev” minder ver van Amsterdam is dan Benidorm. Uiteraard een Randstad-reporter. Het is bijna 1800km van Amsterdam naar Kyiv (de officiële spelling, Kiev is Russisch!). Van de Nederlandse oostgrens tot de Oekraïnse westgrens is het echter minder dan 1200km hemelsbreed. Zo ver als van Maastricht naar Barcelona. Twee grensovergangen en je bent er (voor de record: Duitsland en Polen). Ik ben er wel eens geweest, via Przemysl.

Buitengewoon treurig ben ik dan ook. Machteloos. Wat kun je doen? Niet veel, of misschien wel niets. En dan nog zijn er mensen die het goedpraten. “Dan hadden ze geen toenadering tot Europa moeten zoeken”. Of “de Navo had Rusland niet moeten provoceren”.

Lieverds: dat is zoiets als een vrouw die in een blijf-van-mijn-lijf-huis zit verwijten dat ze misbruikt wordt door haar ex. Dan had ze maar geen kort rokje aan moeten doen en naar een dating-site moeten gaan. Natuurlijk heeft die ex het recht om haar kort en klein te slaan. Serieus? Wat snap je dán van de wereld? Is dat een wereld waarin Lil Kleine en Ali B goede mensen zijn? Omdat ze hun vriendin “in het gareel” houden of een weerloos meisje te grazen nemen? Dan hadden ze maar niet X of Y moeten doen?

Nee, ik geloof in zelfbeschikking. Van een land, van een individu. Daarom ben ik voorstander van een democratie. Natuurlijk is de hypocriete houding van het westen wel een beetje misselijkmakend. Immers, er zijn voldoende (veel te veel, dus) voorbeelden van oorlogen geïnitieerd “door het westen” (VS) waar de bevolking niet per se voor gekozen heeft. Oorlogen in Irak, Afghanistan, Jemen, Somalië, Korea, Vietnam, om er maar een paar te noemen. Zeker in Irak en Afghanistan zijn er recentelijk (lees: deze eeuw) oorlogen geweest die niets te maken hadden met democratische processen, maar met wraak en omverwerping van regimes die ons niet bevielen.

In Rusland, en met Rusland, is het anders. Vind ik dan hypocriet genoeg zelf. Rusland acteert zoals collegablogger Geldnerd het al omschrijft als een pestkop. Het kleine mannetje op een schoolplein, die vroeger veel vrienden had en rijke ouders. In verval geraakt, maar met een rijke historie. Een historie waar ze er toe deden. Zonder zijn voorouders (de Sovjet-Unie) hadden we de Tweede Wereldoorlog niet gewonnen. Overigens, zonder de Sovjet-Unie had deze nauwelijks bestaan, want Stalin had Oost-Europa samen met Duitsland al verdeeld.

Maar nu komen de Russen klem. Hun economie is ontzettend klein, de bevolking krimpt (in aantallen, wellicht ook in lengte) en de rol op het wereldtoneel is steeds verder uitgespeeld. Hun grootste deel van de economie bestaat uit fossiele brandstoffen delven: steenkool, aardgas en olie. Dat is het enige wat hun aan de tafel houdt. Ieder groot Europees land heeft een economie die groter is dan die van Rusland: zowel Duitsland als Frankrijk, Italië en Spanje (vrijwel even groot). De Benelux is net aan groter.

Ongewild en ongewenst is voor de Russen de hele energie-transitie. Zonder hun gas en olie, of met minder er van, zijn ze machteloos. Een zinloos land, wat niet in staat lijkt te zijn om zelf naar de 21e eeuw te gaan. Grote defensie-uitgaven worden er gedaan, maar economische vernieuwing is er nauwelijks. De investeringen zijn gericht op de status quo: gas en olie. Pijpleidingen naar Europa en naar China.

Maar géén plan voor als we het niet meer nodig hebben. Wat doe je dan? Je begint een oorlog. Desnoods met totale destructie tot gevolg: Poetin heeft niets te verliezen. Die wil de geschiedenisboeken in.

Door het aangaan van deze oorlog brengt hij echter alles in een stroomversnelling. Onze inflatie (Europa, VS) is primair het gevolg van hoge energieprijzen. Het beginnen van een oorlog verhoogt deze prijzen. Hierdoor hebben we 3 goede redenen om alternatieve bronnen te zoeken:
1. Inflatie
2. Klimaat en milieu
3. Geo-politiek

Voor mijzelf is reden nummer 2 altijd de reden geweest om zo zuinig mogelijk met energie om te springen. Reden nummer 1 is een recente bijdrage voor veel Westerse huishoudens en bedrijven. Zonnestroom en windenergie zijn namelijk onafhankelijk van de prijs van gas. Uiteraard krijgt een uitbater meer geld voor zijn elektriciteit, maar de toevoeging van meer duurzame energie zorgt voor een drukkend effect op de totale kosten. Ook als sommige partijen je dus niet willen laten geloven dat dit zo is.

Dus vanaf nu, bedenk goed: een kuub is een kogel. Een liter benzine zijn er 2. Een bosje rozen uit een Nederlandse kas een heel magazijn.

Oorlog

Het is begonnen, mocht het je ontgaan zijn: de oorlog die er aan zat te komen. Rusland is Oekraïne binnengevallen, met steun van Belarus.

Er is geen reden voor oorlog. Er is wel altijd een excuus. De Russische bevolking is jarenlang gehersenspoeld in het denken over de rest van de wereld. De vijand, eigen superioriteit, nationalistisch denken.
Voor iedereen die zich daar niets bij voor kan stellen: kijk eens naar de bestorming van het Capitol iets meer dan een jaar geleden, of de aanhang van bepaalde politieke partijen. Iedereen die zich afsluit voor andere geluiden en “kritisch denker” wordt, radicaliseert. De meest kritische denkers, denken zelden kritisch. Zetten zich slechts af tegen de gevestigde orde en zien in alles hun bevestiging.

In Rusland is dit niet anders. Behalve dat het hier veel verder gaat. Alle media is staatsmedia. Er is geen kritisch geluid, alleen maar ja-en-amen. Alle tegenstanders worden geruimd – en na 20 jaar dezelfde man aan de macht blijven er sowieso niet veel over. Alle machtige mannen (het zijn bijna altijd mannen – de enige machtige vrouwen in het verleden zijn Thatcher en Merkel geweest!) doen hetzelfde. Dat is de natuur en je ziet hetzelfde terug in het bedrijfsleven. Doorgaans betekent een nieuwe CEO ook een geheel nieuwe entourage van gelijkgestemden.

Maar nu is het dus oorlog. Een verrekte moderne oorlog die, strategisch gezien, zeer kundig uitgevoerd is. Gelijktijdige aanvallen, die eerst de luchtafweer en vliegvelden te pakken neemt, een cyberaanval op de infrastructuur en enkele bombardementen die mislukken (“maar echt niet voor burgers bedoeld zijn”) om de bevolking angst aan te jagen.

Het is niet gek dat Rusland hier dermate “goed” in is. Ze hebben veel oefening gehad. De Krim, Georgië, een aantal andere deelstaatjes en natuurlijk vooral Syrië. Daar hebben ze op grote schaal kunnen oefenen met hun bondgenoten.

Want “wij” kunnen wel zeggen dat Rusland alleen staat. Maar dat staan ze niet. Ze hebben wel degelijk bondgenoten. Iran, Syrië, Libië, alle zuidelijke satellietstaten. En niet onbelangrijk: China heeft niets veroordeelt.

Enfin, maak ik me zorgen? Ja en nee. Ik acht de kans aanwezig dat dit weer overwaait. Maar ik acht de kans ook vrij groot dat dit niet overwaait. Want als Putin niet gestopt wordt, zal hij zich gesterkt voelen. Als hij wel gestopt wordt, dan vereist het nogal veel vereende krachten. In de tussentijd zul je ook zien dat Iran grotere vrijheden neemt richting hun vijanden (ik noem een Saudi-Arabië en VS). En wie weet wat China met Taiwan doet?

Kan ik er iets aan doen? Niet echt. Ik kan niet minder gas verbruiken (nauwelijks, althans), en zeker niet minder brandstof voor de auto (0=nul). Afwachten…