“CO2 uitstoot hoogste ooit”

De vaste lezers kennen mij wel als een beetje een activist, een linkse boomknuffelaar met een liberaal-kapitalistisch hart. Jaja, bijna een oxymoron volgens de hedendaagse media, maar het kan echt.
Ook ben ik een groot natuurliefhebber en voorvechter van een duurzaam leven. Natuurlijk kun je me nu het hypocrisie verwijt leveren: ik heb 3 kinderen en 2 auto’s én woon in een groot huis. Tevens ben ik af en toe zakelijk onderweg, en dat moet soms met een vliegtuig. Dat vind ik vreselijk en probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen.
Maar het is natuurlijk niet gezegd dat je dan geen mening mag hebben, of niet mag proberen het verder juist te doen. Het hypocrisie-verwijt is een drogredenering die niet ingaat op de inhoud. Zo, nu we dit uit de weg hebben, kan ik verder.

De CO2 uitstoot is in 2022 volgens voorlopige cijfers van het “Global Carbon Project” op weg om de grootste uitstoot ooit te worden. Hoe groot is deze uitstoot? Ongeveer 40.6Gigaton. Het Nederlandse directe aandeel hierin is ongeveer 0.4%, en met indirecte uitstoot erbij een dikke 1.5%. Dit heeft te maken met ons voedingspatroon (import van veevoer), luchtvaart (wat niet meegenomen is in de 0.4%, maar wél onderdeel is van de 40.6Gton) en consumptie van producten (kleding, elektronica etc).

Er zitten wel wat lichtpuntjes in: de groei is niet langer 3% per jaar, maar nog “slechts” 0.5% per jaar. Echter, om “net-zero” in 2050 te halen, moet de wereldwijde uitstoot dalen met 1,4 Gton per jaar.
En zelfs dán komen we in de knel: er is een “carbonbudget” van nog ongeveer 380Gton om binnen de 1.5C te blijven en 730Gton om onder de 2C te blijven. Uiteraard met veel onzekerheden omgeven, zoals “negatieve feedbackloops”.
Zelfs áls we de uitstoot wereldwijd met 1,4Gton per jaar verlagen, dan is het de 380Gton op in 2033. In 2050 zouden we dan op 609Gton zitten, wat wereldwijd tot ~1.9C stijging zou leiden.

Lekker joh, warmer weer!

Och, ik hoor het je al denken! Lekker toch, geen verwarming meer aan! Einde van de winter. Héérlijk.
Maar ook warmere zomers, “mooier weer”.
Kortzichtig gezien klopt dit. Maar vergeet een aantal dingen niet. Het gaat niet om de absolute stijging. Die doet er niet toe. Het gaat om de snélheid waarmee het gaat. Ja, in het verleden was het warmer (het Eoceen was buitengewoon warm). (noot: grappig genoeg nemen critici dit wél als waarheid aan, terwijl dezelfde wetenschappelijke discipline het heeft over de toekomst, met dezelfde natuurkundige principes)
Maar daar gaat het niet om. Met 200km/h rijden is niet wat je doodt. Het abrupt tot stilstand komen tegen een betonnen pilaar, dat is het dodelijke stukje.

Wat bedoel ik hiermee? Natuurlijke adaptatie. Onze omgeving is gebouwd op een winterse periode. Veel plantensoorten hebben stratificatie nodig om het zaad te laten kiemen. Zonder koudere periode in de winters, gaat dit niet lukken. Plantensoorten verdwijnen. Deze worden overgenomen door soorten die dit niet nodig hebben, maar dit gaat niet synchroon. Ondertussen hebben allerlei insecten en dus ook de rest van de voedselketen het lastig.

Dit is slechts een deel van het probleem. Andere problemen bestaan uit droge periodes, afgewisseld met natte periodes. De droogte wordt niet alleen groter door een langere duur, maar door hogere temperaturen worden ze ook intenser. Zo valt in Kenya, bekend van de droge savanne, anderhalf keer zoveel neerslag als in Nederland. Echter, door de warmte is het er toch gortdroog.
Dit wordt afgewisseld met intense periodes van regen, wat we vervolgens moeten afvoeren. Gelukkig komen de rivieren in de zomer steeds leger te staan, omdat er steeds minder smeltwater is wat zorgt voor een basisdebiet in de Rijn.

Waarom maak ik me hier druk om? Om verschillende redenen. De maatschappelijke onrust die dit allemaal met zich meebrengt of zal brengen is er één van. Denk je eens in: we zijn “land-locked” met 5 miljard andere mensen. Je kunt over land vanuit heel Azië en heel Afrika naar Europa komen. Een klimaatcatastrophe kan daarom verstrekkende gevolgen hebben.
Maar ook Nederland is niet veilig, of juist Nederland; jullie liggen nogal laag in het westen, en ik woon aan een rivier. Verhalen en projecties stoppen doorgaans in 2100: dan zou de zeespiegel tussen de 20 en 100cm gestegen kunnen zijn. 20cm, geen probleem. 1 meter, lastig.
Maar, de onzekerheid richting 2300 is veel kleiner: 3 tot 6 meter is niet gek. En 3 meter is niet te houden. Zelfs als je onze dijken ophoogt overstromen de rivieren (die het water niet kwijt kunnen), verzilt je bodem en stroomt het water via België en Duitsland alsnog je land in.

Wij hebben hier een kleine invloed op. Maar met z’n allen best wel veel. Ik, als “financiële blogger” investeer een deel van mijn geld, en maak keuzes. Die keuzes hebben gevolgen. Zo ben ik aandeelhouder in onder andere Shell en vind ik het geen goed idee om te desinvesteren in dit soort bedrijven. En investeer ik de dividenden van Shell in “groene technologie”. Het is de beste manier die ik heb om geld te onttrekken aan de fossiele industrie, en dit elders in te zetten. Grotere aandeelhouders kunnen inzetten op een snellere groene agenda.
Ook heb ik een laadpas van Shell: zodat zij zien dat “wij” wel degelijk elektrisch rijden. Anders zeggen “ze” dat er geen gebruik wordt gemaakt van de infrastructuur en blijft de status quo behouden.

Er is heel veel wat we als consument vandaag al kunnen doen, zonder investeringen. Dingen gewoon niet kopen. Is dat moeilijk? Probeer het dan gewoon uit te stellen. Als je nu iedere 2 jaar een telefoon kocht, en dit 1 maand uitstelt, dan heb je al 4% consumptie bespaard. Langzamer rijden (100 ipv. 105) kost je geen meetbare tijd, maar levert je wel procenten winst op.
En dat laatste is toch relevant, als je ziet hoeveel moeite er soms gedaan wordt voor een procentje méér rendement.

Doe je mee?

Oktober was topmaand: ruim 22.000 bezoekers

Op Twitter had ik het al laten weten vorige week: oktober was op weg om een topmaand te worden. Dat na een meer dan prima september. Waar september nog net aan tot de 21.000 bezoekers wist te komen, is dit in oktober opgelopen tot bijna 23.000.

De best presterende inhoud was “evergreen” content: inhoud die al tijdenlang aanwezig was. Namelijk:
1. Gasverbruik bij douchen en bad nader bekeken
2. Verwarmen met elektriciteit: dief van je eigen portemonnee
3. Besparen op warm water: elektrische boiler of doorstromer, warmtepomp of CV
4. Warmtekussens: kun je daarmee besparen?

Maar ook de nieuwe blogposts hebben goed gescoord. En daar ben ik best blij mee, of trots op. Want ik heb er veel werk in zitten. Eerst vooral tijdens een aantal saaie vergaderingen. Daarin maak ik dan alleen de opzet, het uitwerken doe ik later. Daar heb ik teveel focus voor nodig. En een vergadering kan wel saai zijn, maar dat betekent niet dat ik niet hoef op te letten of een inbreng moet leveren uiteraard.

Het uitwerken doe ik doorgaans ’s avonds of ’s ochtends heel vroeg. Wat veel mensen niet zien is dat mijn werkdag regelmatig begint rond 5 uur ’s ochtends. Dan kan ik onafgeleid dingen doen, en dus een hoop werk verzetten voordat de wereld begint te draaien. En dat is erg prettig, en vergroot mijn effectiviteit enorm.

Ook was ik laatst op Twitter begonnen. Daar ben ik mee gestopt: ik wil op geen enkele manier Dhr. Musk sponsoren of ondersteunen. Ik waardeer het goede wat hij heeft gedaan (zonder hem geen EV-revolutie) en verafschuw wat hij in mijn ogen probeert te creëren (Neuralink, Starlink, SpaceX en hoe zich dat in mijn hoofd vormt tot iRobot, I am Legend, Hunger Games, The100, Skynet etc). Daar doe ik dus niet aan mee.

Anyway: we gaan met frisse zin de maand november in. Ik heb nog heel wat posts in concept staan en ga dus op vrij hoog tempo door, de winter in!

De volgende crisis dient zich aan: dalende woningprijzen

Verrassing alom gister: de woningprijzen blijken razendsnel te dalen. Diverse marktexperts geven aan dat ze hierdoor verrast waren, geen verder daling verwachten etc. Dit geeft ook meteen de waarde aan van dit soort experts. Belanghebbenden zoals de NVM-makelaars en banken: Niets aan de hand, ga maar lekker slapen.

Zelf vind ik dat je hier altijd kritisch op moet zijn. Dat laat ik al wat doorschemeren in mijn woordkeuze: belanghebbenden. Het zijn geen neutrale personen die de markt beschouwen: de NVM-makelaars zien graag dat woningen snel verkocht worden en tegen opbod: ze verdienen er het meeste aan. Banken zien graag hoge woningprijzen, zéker met de huidige exploderende hypotheekrentes.
Beiden hebben dus belang bij het in standhouden van een positief marktbeeld.
Het zijn ook geen partijen met een goed trackrecord. De sterke stijging hadden ze niet goed in beeld, en de sterke daling ook niet. Beide kanten op waren ze “verrast”.

En dat is eigenlijk wel logisch: men beschouwt de woningmarkt als anders dan andere markten. Ergens is dat ook wel zo. Maar 1 ding blijft overeind staan: in een markt met veel liquiditeit en weinig aanbod zijn de uitslagen (dus naar boven en naar beneden) groot. Dit zie je ook bij kleine aandelenfondsen, waar enkele partijen grote koersbewegingen kunnen veroorzaken. Het was zelfs de reden voor de extreem snelel stijging van bijvoorbeeld Fastned bij hun IPO, waar de koers tot boven de 50 EUR spoot. Heel veel belangstelling tegen een kleine “free float”.

Krapte en dalende prijzen: dat kan in de woningmarkt

Exact hetzelfde zie je in de markt van woningen. Met 1 cruciaal verschil: de woningmarkt is de enige markt waar krapte kan bestaan én de prijzen gelijktijdig dalen. De prijzen worden namelijk niet zozeer veroorzaakt door een krapte. De krapte was er altijd al. De prijzen worden met name beïnvloedt door wat de consument zich kan veroorloven.

In die zin is de woningmarkt een functie van de rekenmodellen (welke factor van het jaarloon wordt mee gerekend) en de rentes.

Stel een gezin voor met 2 inkomens. 1 inkomen van 50.000 EUR, en eentje van 40.000. Als je de eerste 5x mag meetellen, en de 2e 3x (60%), dan kom je uit op een maximaal hypotheekbedrag van 370.000.
Dit soort rekenregels verandert nauwelijks met stijgende of dalende rentes.

De betaalbaarheid verandert echter wel. Razendsnel. Een hypotheek van 370.000 EUR kost je bij een rentestand van 1% in de eerste maand 308 EUR (bruto, zonder HRA). Momenteel zie je hypotheekrentes van ongeveer 3.5% (en soms zelfs hoger). Dit vertaalt zich naar een last van maar liefst 1079 EUR. Inclusief aflossing heb je het over een bedrag van ongeveer 1300 EUR vs. >2000 EUR. Voor dezelfde woning.

Het is mij dan ook een volstrekt raadsel waarom banken en makelaas “verrast” zijn dat de prijzen snel dalen: de hypotheekrente stijgt immers razendsnel.

“Perfect storm” voor de woningmarkt

Nog raadselachtiger wordt het als je de rest van de markt gaat beschouwen. Energietarieven stijgen nog sneller dan een vliegtuig, maar zijn bovendien enorm onvoorspelbaar. Als gevolg hiervan stijgen ook alle andere lasten. Stel nu voor dat je boodschappenbudget met 100EUR per maand moet groeien om te kunnen blijven eten. En je energierekening van 150 EUR naar 600 EUR is gegaan.

Ga je dan werkelijk nog verhuizen? Of op jezelf wonen? De lasten zijn dus met 550 EUR per maand gestegen – nog los van de hypotheekrente die in dit rekenvoorbeeld ruim 770 EUR duurder is.
Dit gezin is maar liefst 1320 EUR duurder uit dan eind vorig jaar.
Logischerwijs raakt dit de bereidheid van verhuizen. Iedereen die ná 2012 een woning heeft gekocht zal blijven zitten waar hij zit: grotere woningen zijn opeens niet zo belangrijk meer. Een andere buurt kan wel wachten.
Waarom 2012? Omdat de hypotheekrente daarvoor nog net hoger lag dan nu. Mensen die dus nog een oudere hypotheek hebben, hebben nú nog geen nadeel van een hogere rente.

Voor iedereen die daarna een huis heeft gekocht geldt simpelweg het feit dat een woning van 1 miljoen op de hypotheekrente-stand van begin dit jaar minder rente kost dan een rijtjeswoning van 3 ton.

De gevolgen van dalende huizenprijzen

De gevolgen laten zich raden: het aantal transacties zal dalen. Niet direct, tenslotte is er sprake van een woningnood en zijn de meeste transacties al eerder afesproken. De prijsdaling zal snel doorzetten, maar op hele lage volumes. Een toenemend aantal mensen zal van zijn woning af moeten. Iedereen die in 2015 een 10 jaar vaste rente heeft afgesloten zal langzaam zenuwachtig worden, maar de mensen voor wie het 5 jaar hebben vastgezet in 2017 of 2018 komen acuut in de problemen. Zij zien hun woonlasten exploderen – gecombineerd met alle andere prijsstijgingen.

Ook verwacht ik dat het snel rustig zal worden in bouwmarkten. En bij keukenverkopers, dakkapelfabrikanten, stucadoors, badkamerverkopers en een heleboel klussende ZZP-ers. Zij zitten in de “squeeze”: oplopende prijzen, opdrogende orderportfolio’s. Vrienden van mij die in de bouw zitten geven al aan dat ze tot volgende zomer vol zitten. Maar daarna niets meer binnenkrijgen. Geen enkele opdracht, zelfs geen aanvragen meer (die al dan niet doorgang vinden).

De politiek en diverse brancheorganisaties zullen spelen dat ze verrast zijn. Puur omdat ze nu geen negatief verhaal durven te vertellen.

Laatste oogst en drukke week

Afgelopen zaterdag heb ik vrijwel de hele dag in de tuin gewerkt. Het was bij ons prachtig zonnig weer. En we hebben de laatste oogst gehad van dit seizoen. Het totaal staat op 20 appels, 6kg sperziebonen, een aantal courgettes, kilo’s aardbeien en frambozen en een aantal grote zonnebloemen voor de vogels.

Een prima moestuinseizoen, al vielen de courgettes tegen door een gebrek aan regen. En de perenboom en 1 appelboom leverden niets op, door de vorst in het voorjaar. Toch jammer.

Deze week zullen jullie weinig van me horen. Ik maak me op voor de drukste werkweek van het jaar, met 80 uur tussen maandagochtend en vrijdagavond. Ach, dat houdt me lekker van de straat!

Ons huis is inmiddels afgekoeld tot 19 graden. Maar we hebben het nog gered zonder verwarming.

Eindelijk: corona in huis

Het is helaas eindelijk gelukt. In huize Geldsnor heerst corona. Bij vrouwlief en we vermoeden de beide dochters. Uitzonderlijk vervelend. Voor de meiden. Maar ook voor mij. Want het advies is nog steeds: bezoek geen zwakkeren als je huisgenoot positief getest is.

Superbalen dus: ik kan mijn vader niet bezoeken de komende tijd! En hoewel hij stabiel is, is hij nog niet buiten levensgevaar. Slechte timing dus. Zelf ben ik nog steeds coronavrij!

En toen was alles anders

Kwart over 4, zondagmorgen. De telefoon gaat. Kwart over 4. Op zondagmorgen. Ik heb geen puberkinderen. Wel boomerouders. Lieftallige Echtgenote neemt de telefoon op.
Mijn moeder. De eerste woorden: “Je hoeft niet te schrikken. Je vader ligt op de IC.”

Mislukt. Wel geschrokken. Hoezo, op de IC? Nou, problemen in de belangrijkste slagader; een dissectie.
Jeetje. Mijn vader. Een man die honderden kilometers per week fietst, zonder elektrische ondersteuning. Die net half Europa door is gefietst, en mij nota bene kleurenblind fietste op een Alpencol enkele weken geleden. En ik behoor zelf, al zeg ik het zelf, bepaald niet bij de minst fitte dertigers. Die vader.

Die vader ligt nu aan een hoop slangetjes en buisjes, heeft een zeer ingrijpende operatie gehad en is verplaatst naar een ander ziekenhuis. Die vader, die nu met glazige oogjes uit zijn bolletje kijkt, bang en bevreesd, wanhopig en verdrietig. Een man die een notior slechte stilzitter is en alles voor mijn moeder zou doen – en ook altijd gedaan heeft.

In ons gezinsleven is mijn moeder altijd de patiënt geweest. Niet vaak ziek, maar wel allerlei rugproblemen en zware operaties gehad. We zijn quasi-gewend aan het beeld van haar in een ziekenhuisbed, al is de laatste keer 25 jaar geleden.

Mijn vader is echter al het onderwerp van familiegesprekken als hij verkouden is. Vorig jaar (na zijn pensioen) is hij 1x ziek geweest, griep. Niet eens corona. Gewoon “oldschool” influenza. In zijn gehele carrier is hij nog nooit 1 dag ziek geweest op het werk.

Nu is hij onderdeel van de koffiekamergesprekken in het ziekenhuis. Zo’n gezonde, fitte man. Een man van bijna 70, met een BMI van 24. Rookt niet, drinkt niet, beweegt veel. Nu ligt hij op de IC – en daar is hij voorlopig nog niet klaar mee.

(Even geen subsidie dus – de afspraak heb ik moeten afzeggen. Ik was in het ziekenhuis. Het berichtje was echter voorgeprogrammeerd, zoals ik wel vaker doe.)

25 maanden Geldsnor

Gister las ik op de site van Geldnerd dat hij het reeds 7 jaar volhoudt om te bloggen. Kudo’s voor hem – tenslotte is het waar dat bloggen een topsport is zoals hij zelf al schrijft. Dat deed mij realiseren dat ik al iets meer dan 2 jaar bezig ben. 2 jaar en 1 maand, om exact te zijn. 25 maanden dus!

Bloggen ís topsport. Of eigenlijk niet. Ik bedoel: ik loop regelmatig hard en heb diverse marathons gelopen, en daar zit nog wel een verschil tussen. Maar het is wel moeilijk om het vol te houden. Om interesse te blijven wekken, niet te vervallen in clickbait en geldhoroscopen. Ik ben denk ik wat activistischer geworden in 2 jaar, en zelf minder op het pad gaan zitten van werkelijk “gepensioneerd” zijn. Hoe dat komt?

Nou, dat is eigenlijk vrij simpel: ik voel me al half gepensioneerd. Doordat ik vrijwel altijd thuis werk en daardoor voor mijn gevoel alle tijd van de wereld heb, en kan doen en laten wat ik wil. We komen gelukkig makkelijk rond, tot op heden, en hebben dus veel vrije tijd.

Veel méér kan ik niet wensen, en dat doe ik dan ook niet op het moment. Ik probeer vooral meer duurzaamheid er in te brengen, en veel tijd met de kinderen door te brengen. Meer moestuin, meer tuin, minder autorijden en vliegen (voor het werk).

Wat statistiekjes:
559 blogposts
>2000 reacties (inclusief mijn reacties op reacties)
>350.000 pageviews

Ik ben voornemens om nog lange tijd door te gaan!

Solidaire herfst

We leven allemaal in onze eigen bubbel. Mijn bubbel is een redelijk beschermde, veilige bubbel. We hebben voor ons gevoel de zaakjes zo goed voor elkaar als mogelijk. De kinderen hebben het goed naar hun zin en er staan geen schokkende gebeurtenissen te wachten. Al weet je dat nooit vantevoren, maar ik bedoel: niets waar we zelf voor hebben gekozen zoals verhuizingen ofzo.

Maar ondertussen ben ik mismoedig. Of beter: bedrukt, deaitistisch, depressief, down, droef. Een beetje gedrukt, mistroostig, moedeloos of neerslachtig. Pessismistisch misschien wel. De wereld hangt aan elkaar van de crisissen tegenwoordig. Woningmarkt (al hoor je hier nu weinig over), immigratie & asiel, een niet-opgelost toeslagenschandaal, een dysfunctionele overheid op veel gebieden en weinig vertrouwen in de politiek.

Ik probeer aan dat laatste zo min mogelijk mee te werken. Maar ik betrap mezelf helaas toch. Nee, ik ben niet van complotten. Ik geloof niet dat alles een vooropgesteld plan is, om het volk te onderwerpen aan een supranationale macht van bloeddrinkende reptielen met drie-letterige-afkortingen.
Nope, dat ga je hier niet vinden. Nee, erger. Incompetentie. Hoe de #($(Q@# zijn we verzeild geraakt in een situatie waarbij de politiek volledig is uitgehold? Op vrijwel geen enkel dossier is, naar mijn bescheiden mening, een competent leider te vinden. Of dit nu financiën, onderwijs, defensie, landbouw of klimaat & energie is: ze snappen er (wederom, mijn bescheiden mening) geen barst van.

Doe het dan zélf, opperde mijn broer eens in een verhitte discussie. Nee- dat doe ik niet. Ten eerste wil ik niet voor een dergelijk loon dermate hard werken. Maar dat is niet het ergste: het is ondankbaar werk. Oh, ironie: politici doen het immers nooit goed! Bovendien wil ik niet leven in de spotlights en zéker niet in het westen van het land.

Maar goed: ondertussen is het herfst. Althans, meteorologisch gezien dan. De komende maanden wordt het steeds spannender, voor steeds meer mensen: de energierekening. Steeds meer mensen komen terecht in de variabele contracten, omdat vaste contracten aflopen. Steeds meer zal duidelijk worden of “we” er van afkomen met een sisser, of dat het allemaal wel mee zal vallen.

En ik vrees, maar probeer hoopvol te zijn. Ik hoop dat we met zijn allen kunnen voorkomen dat we verzanden in discussies over Linkse socialisten en Rechtse wappies. Dat we niet verder polariseren.

Dat we de deuren openen (en met deze prijzen verrekte snel sluiten!) voor buren en vrienden. Speel spelletjes, eet samen, heb het gezellig. Geniet van de mensen om je heen – en sta open voor meningen. Heb vertrouwen in de individu, maar ook in de wetenschap. Denk goed na, voordat je denkt dat de Linkse Deugdmenschen in de Roverheid er alleen maar zitten om jou te naaien. Want de kans is groot dat ze het beste voorhebben met het gros van de bevolking.

Dat laatste laat ruimte voor interpretatie. Dat klopt. Want er zullen altijd mensen buiten de boot vallen. Blaartrekkende verhalen in het AD of de Telegraaf over jonge mensen die op zichzelf gaan wonen, ouderen die het niet kunnen betalen etc. Die bestaan- en zullen altijd blijven bestaan. Open je deur, nodig ze uit. Ga een potje met ze toepen (voor wie het kent) of klaverjassen. Drink een kop thee, met je plaid op schoot. Er zijn écht ergere dingen op de wereld.

Geldsnor op Twitter

Sinds heden heeft Geldsnor een Twitter-account. Ik ben zelf groot fan van Twitter. Tegelijkertijd realiseer ik me terdege dat Twitter het afvoerputje is van de samenleving, waar anonimiteit en botheid de boventoon voert.
Ideaal dus voor mij!

Recentelijk zag ik dat mijn eigen blog namelijk wat bezoek verkreeg vanuit Twitter – dus waarom niet? Het kan mooi op de achtergrond open blijven op een schermpje en is een welkome afwisseling tussen de soms wat saaiere meetings door.

Zal ik daardoor minder posten? Nee, wellicht zelfs meer. Al is dat niet zó moeilijk, want de laatste tijd blog ik niet zoveel meer.

Welke tweeps móet ik volgen?

Nieuw security certificaat

Vandaag kregen enkele mensen de melding dat mijn site niet meer veilig is. Schrik niet, niks aan de hand. Alleen het sll certificaat was verlopen.

Die wilde ik gister vervangen, maar ik kreeg vreselijke kramp in mijn nek. Zo erg dat ik zelfs de dokter gebeld heb. Niets aan de hand waarschijnlijk…maar mens, wat deed het pijn!

Nu nog steeds, maar minder. Ik kan mijn hoofd weer draaien zonder te huilen. Kinderen overstuur want papa had (heel veel) pijn. En dat zien ze normaal nooit, want ik heb nooit iets en daarbij een vrij hoge pijngrens.

Het zal wel over gaan. Maar: de site doet het weer. Ook belangrijk!