De duurste maand van het jaar

November is voor ons de duurste maand van het jaar. Niet alleen vanwege het hele Sinterklaas-gebeuren, maar ook omdat allebei onze kinderen jarig zijn in november.

Dit betekent dat er taarten gebakken worden en cadeautjes gekocht worden. Soms al in oktober (de cadeautjes, niet de taarten). Mijn vrouw is dol op tweedehands-winkels en dan heb je niet altijd keuze. Dus gaat ze vaak al in oktober.

Dit jaar hebben we een nieuw bed gekocht voor Dochter (125EUR, marktplaats), en nog wat dingetjes. De “schoencadeautjes” komen ook allemaal van de second hand, los van wat kleine dingetjes van de Action om de taarten te versieren.

Dit jaar lijkt het dankzij de corona-crisis echter een goedkope maand te worden: er hoeven geen extra boodschappen gedaan te worden voor bezoek, traktaties op school zijn erg beperkt en het kinderfeestje vieren we voor Zoon met 4 vriendjes & vriendinnetjes. Mogelijk dat er na de goedkope oktober maand (onze goedkoopste maand sinds lange tijd) opnieuw een goedkope maand uitrolt – ondanks de duurste maand van het jaar!

De Wadi (update)

Zoals vorige week vermeld, is de voortuin bijna klaar. Inmiddels is ook de wadi aangelegd & getest dankzij de regen van gisteravond. Wát een gelukzalig moment was dat. Op verzoek een aantal foto’s van het begin van de wadi. Negeer het stuk worteldoek, dat moet nog weg maar er ligt (buiten beeld) een kuub grind op.
In de blauwe cirkels komen de 2 regenpijpen van de Schaapskooi uit. Die ontwateren een dak van bijna 30m2. Het zijn pijpen van 75mm. Er ligt een dammetje omheen (met groen gemarkeerd). Dit dammetje moet nog begroeid worden uiteraard. Via een pijp van 40mm stroomt het water verder naar voren, de voortuin in. Dit is groot genoeg om blad en dergelijke mee af te voeren, maar klein genoeg om door de wortels van de beukenhaag heen te slaan.

In bovenstaande foto zie je waar het water gisteravond naar toe gestroomd is. Keurig de voortuin in, inclusief het blad wat uit de HWA komt. De heuvel rechts heb ik aangeplant met vrouwenmantel en andere plantjes die er al stonden. Dit is een zeer schaduwrijk plekje (noord van een schutting). Aan de andere kant de nog kleine plantjes die ik heb aangeplant en 2 grote Acanthus’ die ik verplaatst heb vanuit de achtertuin.

Op bovenstaande foto zie je met blauw waar de regenpijp door de heg komt en in het groen gemarkeerde gebied stroomt. Op de voorgrond wat aangeplante lavendel en appelboom. Wat je niet duidelijk ziet is dat het voorste stuk ook een heuvel is. Speciale dank voor Sabine: in deze heuvel zit een heleboel snoeihout & geplukt onkruid & bladeren verwerkt.
De liguster links staat er slecht bij, maar dat komt omdat deze losgemaakt is van de rest van de heg langs de oprit: die heb ik verbreed en deze staan nu hier om te zorgen dat ik het A. niet hoef af te voeren en B. indien de verplaatste heg elders het niet overleefd.

Ecologische waarde nu al bewezen

Gisteravond had ik meteen een blij moment. Het begon te regenen en langzaam stroomde de wadi vol. Het was nog nét licht genoeg om te zien dat er een klein vogeltje (te donker om te zien wat voor een, maar formaat roodborst) in het water sprong en zichzelf ging wassen en baden. Blij als een kind stond ik te kijken, samen met de kinderen. Inmiddels is al het water de bodem ingezakt (wat ook precies de bedoeling is). Ik ben érg benieuwd hoe het er bij staat na de winter. Immers, in een beetje winter valt in mijn omgeving ongeveer 200mm neerslag. Dat betekent dat mijn dak van 30m2 zorgt voor een additionele aanvoer van 6.000 liter water op deze oppervlakte. De wadi is in totaal denk ik slechts 3m2 groot, dus ik vermoed dat er aan het eind van een regenachtige periode langere tijd water in zal staan. En uiteraard is de beplanting hierop aangepast.

What’s next?

Ik ben nog lang niet klaar met snoeien (3 catalpa’s zijn veel werk, vooral als er andere dingen tussendoor komen zoals aanplanten). En dat is maar goed ook: mijn houtril is nog lang niet groot genoeg. Deze is nu ruim 2 meter lang en een centimeter of 40 hoog & breed. Ik ben ook nog lang niet tevreden met de hoeveelheid blad op de grond: teveel grond is nog onbedekt. Tevens heb ik gemerkt dat de grond in de voortuin erg slecht doorlatend is. Ik vermoed dat tientallen jaren spitten, mesten etc. hier debet aan is. Ik hoop dan ook dat mijn natuurlijke aanpak gaat bijdragen aan een betere drainage. Uiteindelijk is mijn hele “project tuin” hopelijk goed voor de dieren (vogels, insecten, slakken, egels, vlinders, etc), mens (wij houden er van om naar te kijken en te doen) en mijn portemonnee: geen blad afvoeren en het snoeiafval niet afvoeren scheelt in deze tijd van het jaar met gemak 5-6 ledigingen van de groene container, en dat is toch vlot 3 tientjes.

Rust op het platteland: Bladblazerterreur

Zo, even snel mijn ergernis van me afschrijven. Het is 13:30 en ik zit boven te werken. Volle concentratie, nog snel wat opleveren voor mijn collega’s voordat ik de volgende call in moet. En hoewel ik geniet van het leven op het platteland, is het hier zeker niet altijd rustig. Het is herfst, het seizoen van de bladblazer. In het weekend is dit voorbehouden aan de buren die hun tuin zelf doen (en doordeweeks werken overdag). Maar nu is de tuinman bij de buren aan de slag.

Mijn buren moeten natuurlijk helemaal zelf bepalen of zij, ondanks dat ze gepensioneerd zijn, hun geld uitgeven aan een tuinman. En dat ze meedoen aan dingen als “de tuin winterklaar maken”. Weet je wat dat inhoudt? Juist! Alle plantjes worden keurig teruggesnoeid, bomen worden gesnoeid, onkruid geplukt en het blad wordt weggeharkt. Oeps! Niet dus! Harken is teveel moeite (een ander argument kan ik niet bedenken), dus wordt de bladblazer gebruikt. Whoeiwhoeiwhoei! WHOEI!

Dit doorbreekt de cirkel van het gratis tuinbeheer: laat de natuur zijn werk doen. Dit betekent niet dat onkruid niet verwijdert kan worden. Dat kan heel goed: trek het uit, en laat het liggen. Het droogt in en wordt afgebroken. Wel zorgen dat je het plukt voordat het uitgebloeid is.

Het probleem met een actief beheerde tuin laat zich zien in een schema (verder naar beneden). Het verschil lijkt klein: je ruimt het blad en ander organisch materiaal op. Enige dieren die daarvan leven, die verdwijnen. Zonder blad geen wormen, zonder wormen geen merels, koolmeesjes en allerlei andere vogels.

Regenwormen zijn essentieel voor een goede bodem: ze ruimen het blad op en brengen daardoor voedingsstoffen in de grond die verder worden opgenomen door planten en schimmels. Maar ze graven ook veel gangen, waardoor er meer lucht in de bodem komt en water makkelijker opgenomen kan worden in de bodem.

De “grap” is dat juist koolmezen een zeer belangrijke natuurlijke bestrijder zijn van ongedierte. Ze zijn dol op rupsen, inclusief die van de eikenprocessierups. Het schijnt dat een paartje koolmeesjes tijdens de nesttijd honderden rupsen aan hun jongen voeren!

Zonder takken en blad op de grond is er ook minder plaats voor een ander belangrijk roofdier: de egel. Egels zijn dol op…slakken! (en regenwormen, spinnen, rupsen, kevers en zelfs muisjes). Egels maken hun holletje van takken en bladeren, en ook een gedeelte van hun voedsel leeft hier tussen.

Maar in het voorjaar en in de zomer gaan de buren van de Bladblazerterreur door naar de volgende stap: omdat er geen voedingsstoffen inzitten en ze geloven in de reclame van de tuincentra strooien ze speciale kunstmest en komen er zakken vol met potgrond het erf op. Dagen zijn ze bezig met de grond “verrijken”. En passant wordt er natuurlijk ook slakkengif gekocht, mierenlokdoosjes en muizenvallen.

De actieve tuin kost zo (los van de tuinman) honderden euro’s per jaar aan materialen die volsterkt onnodig zijn. En dat allemaal dankzij het “winterklaar” maken door de Bladblazerbrigade.

Een eenvoudige oplossing voor dit probleem is er zeker: gewoon stoppen met doen. Hark of veeg desnoods de bladeren in de tuin vanaf je tuinpad, maar laat het daar liggen. Het bodemleven zal zich herstellen en de weerbaarheid van de “natuur” (cultuurtuinen) zal veel groter zijn. De geluidsoverlast veel minder (dank u!) en we hebben als maatschappij een stuk minder grondstoffen nodig.
Een beter milieu begint in je eigen tuin!

De Jaarlijkse Zorgverzekeringsdans

Ieder jaar in deze tijd, sinds de invoering van dit systeem, worden de zorgpremies bekend gemaakt. Het markeert de periode van 7 weken intensieve reclame om maar zoveel mogelijk klanten binnen te halen.

Het principe is simpel: de premie is ieder jaar iets hoger dan het voorgaande jaar. De basisverzekering is overal gelijk (want wettelijk bepaald). Wat blijft er over qua differentiatie? Simpel: met welke zorgaanbieders is er een contract afgesloten, aanvullende verzekeringen en wat is de premie.

Zorgaanbieders

Het is mogelijk dat bij bepaalde zorgverzekeraars het dichtstbijzijnde ziekenhuis niet gecontracteerd is. Maar het is natuurlijk niet zo dat de ambulance doorrijdt: eerste hulp krijg je altijd. Voor andere behandelingen kan het zo zijn dat je wordt doorverwezen naar een ander ziekenhuis. Dit kan, zeker als je er vaker komt, wel lastig zijn en mogelijk zelfs duurder. In mijn geval vergoed de goedkoopste verzekeraar geen zorg in het nabije ziekenhuis, maar wel in een ziekenhuis 20km verderop. Het premieverschil is 3 EUR per maand. Is het me dit waard? Welnu: de kans dat ik opgenomen moet worden is laag. Ik kan natuurlijk alleen maar sturen op mijn huidige status maar met een sportief leven, gezonde voeding en een BMI van 22.5 en gezegend met goede genen (er zit geen enkele erfelijke ziekte voor zover bekend in mijn familielijn) durf ik die gok wel te nemen.

Aanvullende verzekeringen

Aanvullende verzekeringen zijn sterk anders van de een tot de ander. En dus ook sterk persoonlijk en afhankelijk van je situatie.

In heel mijn leven heb ik nog nooit een fysiotherapeut, psycholoog, of andere aanbieder gezien behalve een paar keer de spoedeisende hulp, tandarts en kaakchirurg. Met het verwijderen van al mijn verstandskiezen en in mijn puberteit 4 kiezen, loop ik een klein risico op tandproblemen. Ik heb ook nog nooit een gaatje gehad – en daar vertrouw ik dan maar op.

Dit is natuurlijk sterk persoonlijk, maar ook sterk bepalend voor je premie. Aanvullende pakketten kosten tientallen euro’s per maand. Voor mij is het dit jaar eenvoudig: ik ga voor de allergoedkoopste basisverzekering met het maximale eigen risico. Premie? 83.25 EUR per maand, 3.70 EUR minder dan dat ik dit jaar betaalde. Niet gek toch?

Noot: voor de volledigheid plaats ik deze “edit”. De genoemde 83.25 EUR bleek de premie voor dit jaar (Independer had het nog niet bijgewerkt). Inmiddels ben ik overgestapt naar JAAAH, een merk van ONVZ. 89 EUR per maand en 2.75 EUR duurder dan mijn huidige verzekeraar. Ik betaal de premie niet per jaar, 20 EUR korting vind ik te weinig om in 1x het geld over te boeken.

Wat kosten (mijn) honden eigenlijk?

Het was 2008. Lieftallige Echtgenote (LE, destijds Lieftallige Vriendin) en ik woonden in een klein appartement in een middelgrote stad in Gelderland. Graag wilden we een hond en al vrij snel kwam er een hond (6 maanden nadat we er kwamen wonen). Een herplaatsertje: teruggebracht naar de fokker. Mogelijkerwijs de liefste labrador die ooit rond heeft gelopen. Tijdens het kennismaken wreef ze met de kop over mijn knie. LE (LV) vroeg “zullen we haar meenemen?” – ik was al lang verkocht.

We hadden een (hele) kleine auto, maar het paste prima. We hadden een bench gekocht en allerlei andere noodzakelijkheden. LE was destijds nog veel thuis (want ze deed een Master op de uni), ik was iets minder vaak thuis. We hebben stad & land met haar afgesjouwd en werden lid van de hondenclub. Dagelijks kreeg ze minimaal 2 uur beweging: fietsen, hardlopen, de uiterwaarden in, zwemmen, lomp doen.

Ze was een beetje een rouwdouwer. Niet moe te krijgen, heel erg knuffelig – en ze vrat nog wel eens wat op. Een OV-chipkaart, bijvoorbeeld, maar ook een telefoon. Jarenlang kon je haar alleen terugvinden in het donker als je mijn oude nummer belde. Dan hoorde je ergens het typische Nokia-geluidje…

Deze tijd was dermate heerlijk dat we er al snel (een jaar later) een tweede herplaatser bij kwam. Enfin, een lang verhaal kort gemaakt: we hebben al heel lang honden. Inmiddels zijn ze oud, namelijk 12.5 en 11.5 jaar. Dat is een forse leeftijd voor labradors. Ze krijgen ook gebreken: Jongste Hond is zo doof als een kwartel, het lopen gaat wat strompelend. Oudste Hond hoort nog goed, maar is wat stram en t-e-r-g-e-n-d langzaam. Ze komen dus ook niet zo ver meer: zoveel tijd heeft een mens simpelweg niet!

Dat is natuurlijk niet de reden, de werkelijke reden is dat ze het gewoon niet meer kunnen. Een paar honderd meter lopen is de max.

Vroeger, toen we nog in de stad woonden en mijn LE ook ging werken, gingen de honden elke dag dat zij er niet was naar de hondendagopvang. Later (2011) gingen we in een echt huis wonen en was er dus meer ruimte voor ze: een grote tuin en een groot huis. Heel wat beter voor ze dan een klein huis & geen tuin. Maar: ook geen dagopvang meer. Die lag simpelweg niet meer op de route (40km omrijden is geen grap, enkele reis).

Ze zijn elke cent waard geweest (en nu nog). Wat hebben wij een plezier van de beestjes. Lekker knuffelen, bijzondere tochten gemaakt (ze hebben heel wat bergen gezien, zelfs wildgekampeerd op >2500m enkele malen), leuke dingen gedaan.

Leuk, maar wat kosten ze nou?

Allereerst de kosten die ik buiten beschouwing heb gelaten: het feit dat we een grotere auto nodig hadden voor de monsters en dat vakanties ed. duurder werden. Ook de extra dure stofzuiger en het extra verbruik van dagelijkse stofzuigen is niet meegenomen. Dat is nauwelijks te kwantificeren, en dat doe ik dus ook niet. Tevens heb ik de gegevens slechts vanaf 2012. Dus helaas missen er een aantal jaar…

Onderstaand een vrij simpele taartgrafiek, met slechts 4 kostenposten: dierenarts, eten, hondenbelasting en pension. Bij het eten zitten ook af en toe wat speeltjes & nieuwe kussens, ontwormingstabletten en dat soort ongein.

Dat is bij elkaar maar liefst 8998 EUR in 9 jaar, ofwel bijna 1000 EUR per jaar. Uiteraard ontwikkelen de kosten zich jaar-op-jaar. Met de komst van de kinderen en het ouder worden van de honden gaan ze vaker naar het pension als wij met vakantie zijn. Nog steeds hetzelfde pension als waar ze vroeger naar de dagopvang gingen. Dit is voor hen leuker, en voor ons ook. Bovendien hoeven we ons geen zorgen te maken om hitte en dergelijke als we ergens zijn.

De kosten voor eten nemen in de jaren iets af: ze zijn minder gaan eten met het afnemen van de activiteit en we zijn online gaan bestellen. Dit jaar is qua eten al volledig afgedekt, want we hebben nog “voorraad”. We zijn blij dat we 2 honden hebben die absoluut ongevoelig zijn voor wat ze eten: ze krijgen goedkope brokken.

De kosten voor de dierenarts blijven tot op heden min of meer gelijk. Sinds ze niet meer meegaan op vakantie krijgen ze geen jaarlijkse hondsdolheid-inenenting meer (die is best duur), maar uiteraard wel de jaarlijkse check, kennelhoest en andere inentingen. Dit jaar zijn we een keertje extra geweest ivm. een hotspot bij de oudste.

Vooruitblik 2021

Met oude honden is het natuurlijk altijd moeilijk om vooruit te kijken. De kans is aanwezig dat ze er allebei of één van hen over een jaar niet meer is. Qua eten zetten we door wat ze tot op heden altijd gekregen hebben. Wel hebben ze mazzel: ze mogen volgend jaar mee op vakantie. We hebben in tegenstelling tot onze normale vakanties een huisje geboekt, en daar kunnen ze beter in mee dan in een tent (met 3 kinderen…). Dit scheelt dus sowieso 3 weken x 25EUR per dag!

Onze honden zijn overigens “self-insured”. Er staat geld voor ze op een spaarrekening, zodat we nooit de keuze hoeven te maken om iets niet met ze te doen vanuit financiële overwegingen. Kwaliteit van leven staat voorop – en niet het geld.

Yeah! Mijn cadeautje is gearriveerd!

Wat ik nog niet eerder heb gedeeld: ik ben nogal een sport-adept. Ik hardloop graag, maar ik fiets ook graag. Tevens ben ik regelmatig te vinden op een survivalbaan, of in een klimhal hangend in de touwen, hikend door de bergen en kamperend in een tentje. Een ruime 17 jaar geleden zat ik in het leger als infanterist.

Ik hou van het buitenleven en het afpeigeren van mezelf. Het is een deel van de motivatie om “goedkoop” te leven. Maar in de winter is het lastig om bij daglicht te fietsen en met de lockdown is het ook niet mogelijk om naar de Alpen af te reizen om te fietsen.

Ik heb dus een cadeautje gekocht voor mezelf, van mijn “zakgeld”rekening. Dit zie je dus niet terug in mijn spaarquote. Maar ik heb een fietstrainer gekocht. Daarmee kan ik mijn racefiets in de trainer zetten en via een app & televisie virtuele fietstochten afleggen op mijn “gewone” racefiets.

Dit houdt me fit en competitief: ik wil graag een triatlon (een hele) doen als de corona-periode achter de rug is, en volgend jaar met mijn baas & collega die woonachtig is in de Franse Alpen rondfietsen. Ik ben 35, hij is 58: ik wil niet afgaan, dat snap je.

Kosten voor mijn “cadeautje”: 699 EUR. Nu maar hopen dat dit het waard is!

Update: Project Tuin

De achtertuin is zoals eerder gedeeld eigenlijk vrijwel klaar. Er moeten nog wat dingetjes opgeruimd worden en een zandbak gemaakt worden. Ook hadden we nog meer planten nodig voor in de borders, maar gelukkig hebben mijn schoonouders hun tuin aangepakt en hielden ze veel planten over. Voor exact 0 euro hebben we dus een aantal skimea’s, een vlinderplant, een ongedefinieerde-plant-met-paarse-bloemetjes, hortensia’s en sneeuwbollen gekregen.

Maar ook in de voortuin hebben we grote stappen gemaakt: de oprit is verbreed (waardoor er nu 2 auto’s naast elkaar passen). En ik heb afgelopen weekend mijn “wadi” gegraven, zodat het water van de schaapskooi in de tuin weg kan stromen.

Dit wordt daarmee ook een nattere plek dan de omgeving. Door er heuveltjes omheen te maken (ik heb namelijk héél véél zand over) komt er een natuurlijk samenspel van nat (op de bodem van de wadi) tot droog (zuidkant van de heuveltjes). Aan de noordkant van de heuveltjes is het weer iets droger dan op de bodem, maar vochtiger dan op de zuidkant.

Enfin; een vrij aardig samenraapsel van wat ik nodig had. De toestroom van water moet nog getest worden (regen, alstublieft!). De wadi is namelijk een meter of 10 lang, dus het zal behoorlijk moeten regenen om water van achter het huis naar voor het huis te krijgen.

Aanplant: meevaller

Voor ons was het heel belangrijk om veel bloemrijke planten te hebben. Ik ben verzot op vogels, bijen, vlinders en andere insecten. We hebben online (we wilden namelijk niet met het hele gezin naar het tuincentrum ivm. corona) een aantal planten uitgezocht. Een variatie van kleuren en standplaatsen: droog en volle zon, vochtig en schaduwlievend, paars, roze, blauw, geel, rood. Ook hebben we 2 appelboompjes gekocht, zodat we lekker appels uit eigen tuin kunnen eten. Tip: koop appels die in verschillende seizoenen geoogst worden. Wij hebben nu een appel die rijp is in augustus, en een soort die pas in de herfst geoogst wordt. Dat voorkomt een toestroom van appels op 1 moment.

Onze (voor)tuin is vrij groot: de oprit is nu 6 meter breed en daarmee blijft er een kleine 12 meter over (en 6 meter diep). In totaal is de voortuin inclusief het stuk naast het huis ruim 100m2 groot. Er mag dus best wat volume in! Maar nu is de truc: heel veel soorten zaaien zichzelf uit, of zijn makkelijk te vermeerden. Het vermeerderen kan vaak door simpelweg een stuk van de kluit door te steken en opnieuw uit te planten.

Soorten die zichzelf vermeerden en uitzaaien, zoals bodembedekkers en sommige zaadrijke planten zijn wellicht minder ideaal. Hier brengt de variatie in hoogte en omstandigheden een voordeel. Sommige soorten die ik gekocht heb zaaien zich uit én houden van een vochtige bodem. Die zaaien zich dus niet zo makkelijk uit op de veel drogere heuvels rondom de wadi. Dit geldt ook voor de droogte-minnende soorten op de heuvel, die niet de wadi in migreren.

Een laatste stap die ik gevolgd heb is het gebruik maken van de planten die er al stonden. Onze voortuin is enkele jaren met rust gelaten, en heeft dus vrij spel gehad in het uitplanten van natuurlijk voorkomende soorten of eerdere aanplant. Er staan volop vrouwenmantels, wat klimop en wilde aardbeitjes, en diverse soorten paddenstoelen. Hier heb ik omheen gewerkt en geëvacueerd waar mogelijk. Elders in de voortuin heb ik het snoeiafval van de catalpa’s verwerkt en hier ook het blad omheen gegooid (plus blad van de buurtbomen). Goed voor het bodemleven en een overwinteringsplekje voor de egels!

De kosten voor de aanplant bedragen op dit moment 162 EUR. De regenpijpen voor de schaapskooi, om het water verder naar voren te brengen, komt van een tweedehands bouwmaterialenzaak en kostte 0.50 EUR. Niet gek, voor een weelderige bloemen & insectentuin!

CO2-uitstoot van mijn gezin (2020)

Als linkse boomknuffelaar heb ik de afgelopen jaar zeer veel geïnvesteerd in de energie-transitie: in ons vorige huis was dit het vervangen van alle kozijnen, isolatie (spouw, vloer, dak), vloerverwarming (gedeeltelijk) en 14 zonnepanelen.

In onze nieuwe woning betreft het vloerverwarming (dit om lage temperatuurverwarming mogelijk te maken), 32 zonnepanelen, een laadpaal (zelf bekostigd) voor de elektrische auto & PHEV en volgend jaar gaan we van het gas af.

Van voorgaande jaren heb ik het brandstofverbruik niet zo bijgehouden, maar wel het verbruik van elektra en gas. Daaruit kan ik redelijk opmaken wat onze CO2-uitstoot is geweest als gezin voor de categoriën vervoer, elektra en verwarming. En die is flink gedaald door de jaren heen. 2017 was het slechtste jaar: een vakantie naar een warm land met 3 personen en een hoog aantal kilometers in een ongunstige auto. Zakelijke vluchten heb ik verder buiten beschouwing gelaten, die tellen mee in de CO2-uitstoot van mijn werkgever (en ja, de lease-auto eigenlijk ook, maar die zit hier dan weer wél in :-))

Voor de oplettende kijker: er is inderdaad geen netto elektriceitsverbruik in 2017 & 2018, feitelijk zelfs negatief

Qua eten kan het echter wel flink beter. We zijn geen vegetariër: we eten vlees en vleeswaren, ik ben daarbij ook nog eens verzot op kaas en melk. Tevens eten we elke dag als dessert yoghurt of een ander zuivel product. Daar is dus flinke ruimte voor verbetering.

Om het te benaderen heb ik daarom besloten om dit buiten beschouwing te laten in de kilo’s CO2 per jaar. Het is eenvoudigweg niet nauwkeurig na te gaan in kg’s. Wel zijn hier de grafieken van kledingkosten & voedingsmiddelen per jaar: per persoon & in absolute nummers.

Om deze grafieken te maken heb ik gebruik gemaakt van alle data t/m oktober. En dit geëxtrapoleerd voor de maanden november en december.

Per persoon is het stabiel gebleven of zelfs iets lager
Hoeveel gezinnen krijgen kinderen en gaan MINDER uitgeven aan kleding?

Je moet méér sparen dan 10% van je netto-inkomen

De meeste mensen zijn ergens latent wel bekend met de Nibud-buffergetallen en spaarregels. Ik denk echter, dat de meeste mensen niet weten wat het nu eigenlijk inhoudt. Het Nibud zegt namelijk niet dat je 10% van je inkomen moet sparen.

Nee, het Nibud geeft aan dat je 10% moet sparen als buffer voor onverwachtse uitgaven. En dat is toch weer iets heel anders dan sparen…

Verschil tussen “buffer” en “sparen”

Eigenlijk is het verschil vrij simpel. Zoals het Nibud zegt, heb je een buffer om er voor te zorgen dat er bij tegenvallers geen aanpassing in de levensstijl noodzakelijk is of een lening aangegaan moet worden. Genoemde voorbeelden zijn onderhoud aan het huis & tuin, vervanging van inventaris, auto’s en onverwachte rekeningen (al kan een goede administratie daar natuurlijk uitkomst in bieden).

Een buffer is NIET bedoeld voor andere dingen, zoals werkloosheid en plannen voor je pensioen of vakantie. De vaak genoemde 10% van het Nibud (spaar 10% van je netto-inkomen) zijn uitsluitend bedoelt voor de opbouw van de buffer.

Wil je meer sparen? Dan doe je dit dus niet met de 10%. Je moet dus méér sparen dan 10%, als je vermogen wilt opbouwen en grotere plannen hebt. Het plaatsen van een dakkapel, warmtepomp en keuken zoals in ons geval komt dus niet goed met 10%.

10% in onze praktijk

In onze uitgaven-rubriek is al te zien dat wij doorgaans meer sparen dan 10%. We hebben een relatief kleine “buffer” zoals het Nibud deze bedoelt heeft. De rest wordt gespaard voor diverse doeleinden zoals de eerder genoemde dakkapel, warmtepomp en keuken die er volgend jaar bij komen.

We hebben ook minder buffer nodig: onverwachtse rekeningen hebben we zelden: abonnementen hebben we niet en de rest wordt minutieus bijgehouden in excel. Ook hebben we geen eigen auto’s: ik rij in een auto van de zaak en mijn vrouw rijdt ook in een lease-auto. Dat maakt het niet goedkoop, maar heeft wel het voordeel dat er nooit onverwachtse kosten zijn.

Het onderhoud van de tuin is natuurlijk vrijwel gratis. Akkoord, af en toe gaat de heggenschaar kapot (en die kost ~120 EUR als accu-uitvoering, dus 2 EUR per maand als deze 5 jaar meegaat) en misschien de grasmaairobot. In alle eerlijkheid zijn dit geen uitgaven die wij vooraf reserveren in een buffer. Iedere maand blijft er ongeveer 3.500 EUR vrij besteedbaar inkomen over om uit te geven zoals we willen. Daar kan een dergelijke uitgave dus wel vanaf. Bovendien is een dergelijk voorval niet urgent: je kunt de uitgave gemakkelijk uitstellen.

Anders wordt het bij wasmachines en drogers. Met ons gezin is de wasmachine essentieel. Een droger een stuk minder, we kunnen het altijd op de waslijn hangen. Maar ook hiervoor geldt dat de uitgave makkelijk gedaan kan worden.

De buffer houden wij enkel aan voor het geval van plotselinge werkloosheid. Ik heb ooit in de omstandigheid verkeert dat mijn werkgever failliet ging en mijn salaris niet betaalde. Het UWV betaald dan keurig een (deel van je) salaris door, maar daar zit wat vertraging in. De eventuele uitkering (70% van het maximumdagloon) is in ons geval ruim voldoende om van te leven zonder aanpassingen te doen. Het gaat dus puur om het opvangen van de eerste 6-8 weken waarin we geen salaris zouden ontvangen.

Conclusie: als je een (financieel) stressloos leven nastreeft, zul je meer moeten sparen dan 10%. De 10% is voor je minimale buffer, maar als je meer overhoudt kun je tegenvallers makkelijk opvangen van je gewone lopende rekening. Het geld wat je overhoudt kun je gebruiken om de vaste lasten te verlagen: lagere hypotheek, zonnepanelen, isolatie, warmtepomp. Of natuurlijk beleggen/investeren.

Mobiel abonnement: dat kan minder!

Naar aanleiding van een artikel van de Geldnerd over zijn mobiele telefoongebruik heb ik besloten om mijn gebruik eens te analyseren. Het gaat mij vooral om het gebruik van data. Bellen is onbeperkt, evenals sms-en en dat is wel een vereiste: ik bel namelijk nogal veel voor mijn werk en dat is zéker niet minder geworden in de coronacrisis. Denk in honderden minuten. Per week.

Maar data. Dat is wel een dingetje! Ik heb er nooit op gelet, tot nu toe. Ik heb een databundel van 7gb en ik dacht die redelijk te gebruiken: onderweg heb ik eigenlijk altijd een boekje aan via Storytel, en anders spotify (gratis, uiteraard). Radio luisteren doe ik nooit, behalve naar Sky in de kerstperiode.

Nu blijkt dat ik, sinds ik dit abonnement heb, ik nog nooit 7gb gebruikt heb in 1 maand. Het blijkt zelfs, dat in de pre-corona periode het gemiddelde per maand slechts 2722mb was! In de corona-crisis is dit flink gedaald naar slechts 1877mb, waarbij het gemiddelde aardig is opgetrokken door 3 weken vakantie in juni.

De conclusie gaat dan ook zijn dat ik, zodra het kan, mijn abonnement naar beneden toe aan ga passen. Sowieso wordt het wederom een sim-only abonnement (mijn telefoon is nog prima, en ik koop deze sowieso liever zelf). Volgens bellen.com bespaar ik daarmee vlot 6,5 EUR per maand. En da’s toch 78 EUR per jaar. Niet gek, voor iets wat ik dus ook niet mis!