CO2-uitstoot van mijn gezin (2020)

Als linkse boomknuffelaar heb ik de afgelopen jaar zeer veel geïnvesteerd in de energie-transitie: in ons vorige huis was dit het vervangen van alle kozijnen, isolatie (spouw, vloer, dak), vloerverwarming (gedeeltelijk) en 14 zonnepanelen.

In onze nieuwe woning betreft het vloerverwarming (dit om lage temperatuurverwarming mogelijk te maken), 32 zonnepanelen, een laadpaal (zelf bekostigd) voor de elektrische auto & PHEV en volgend jaar gaan we van het gas af.

Van voorgaande jaren heb ik het brandstofverbruik niet zo bijgehouden, maar wel het verbruik van elektra en gas. Daaruit kan ik redelijk opmaken wat onze CO2-uitstoot is geweest als gezin voor de categoriën vervoer, elektra en verwarming. En die is flink gedaald door de jaren heen. 2017 was het slechtste jaar: een vakantie naar een warm land met 3 personen en een hoog aantal kilometers in een ongunstige auto. Zakelijke vluchten heb ik verder buiten beschouwing gelaten, die tellen mee in de CO2-uitstoot van mijn werkgever (en ja, de lease-auto eigenlijk ook, maar die zit hier dan weer wél in :-))

Voor de oplettende kijker: er is inderdaad geen netto elektriceitsverbruik in 2017 & 2018, feitelijk zelfs negatief

Qua eten kan het echter wel flink beter. We zijn geen vegetariër: we eten vlees en vleeswaren, ik ben daarbij ook nog eens verzot op kaas en melk. Tevens eten we elke dag als dessert yoghurt of een ander zuivel product. Daar is dus flinke ruimte voor verbetering.

Om het te benaderen heb ik daarom besloten om dit buiten beschouwing te laten in de kilo’s CO2 per jaar. Het is eenvoudigweg niet nauwkeurig na te gaan in kg’s. Wel zijn hier de grafieken van kledingkosten & voedingsmiddelen per jaar: per persoon & in absolute nummers.

Om deze grafieken te maken heb ik gebruik gemaakt van alle data t/m oktober. En dit geëxtrapoleerd voor de maanden november en december.

Per persoon is het stabiel gebleven of zelfs iets lager
Hoeveel gezinnen krijgen kinderen en gaan MINDER uitgeven aan kleding?

Je moet méér sparen dan 10% van je netto-inkomen

De meeste mensen zijn ergens latent wel bekend met de Nibud-buffergetallen en spaarregels. Ik denk echter, dat de meeste mensen niet weten wat het nu eigenlijk inhoudt. Het Nibud zegt namelijk niet dat je 10% van je inkomen moet sparen.

Nee, het Nibud geeft aan dat je 10% moet sparen als buffer voor onverwachtse uitgaven. En dat is toch weer iets heel anders dan sparen…

Verschil tussen “buffer” en “sparen”

Eigenlijk is het verschil vrij simpel. Zoals het Nibud zegt, heb je een buffer om er voor te zorgen dat er bij tegenvallers geen aanpassing in de levensstijl noodzakelijk is of een lening aangegaan moet worden. Genoemde voorbeelden zijn onderhoud aan het huis & tuin, vervanging van inventaris, auto’s en onverwachte rekeningen (al kan een goede administratie daar natuurlijk uitkomst in bieden).

Een buffer is NIET bedoeld voor andere dingen, zoals werkloosheid en plannen voor je pensioen of vakantie. De vaak genoemde 10% van het Nibud (spaar 10% van je netto-inkomen) zijn uitsluitend bedoelt voor de opbouw van de buffer.

Wil je meer sparen? Dan doe je dit dus niet met de 10%. Je moet dus méér sparen dan 10%, als je vermogen wilt opbouwen en grotere plannen hebt. Het plaatsen van een dakkapel, warmtepomp en keuken zoals in ons geval komt dus niet goed met 10%.

10% in onze praktijk

In onze uitgaven-rubriek is al te zien dat wij doorgaans meer sparen dan 10%. We hebben een relatief kleine “buffer” zoals het Nibud deze bedoelt heeft. De rest wordt gespaard voor diverse doeleinden zoals de eerder genoemde dakkapel, warmtepomp en keuken die er volgend jaar bij komen.

We hebben ook minder buffer nodig: onverwachtse rekeningen hebben we zelden: abonnementen hebben we niet en de rest wordt minutieus bijgehouden in excel. Ook hebben we geen eigen auto’s: ik rij in een auto van de zaak en mijn vrouw rijdt ook in een lease-auto. Dat maakt het niet goedkoop, maar heeft wel het voordeel dat er nooit onverwachtse kosten zijn.

Het onderhoud van de tuin is natuurlijk vrijwel gratis. Akkoord, af en toe gaat de heggenschaar kapot (en die kost ~120 EUR als accu-uitvoering, dus 2 EUR per maand als deze 5 jaar meegaat) en misschien de grasmaairobot. In alle eerlijkheid zijn dit geen uitgaven die wij vooraf reserveren in een buffer. Iedere maand blijft er ongeveer 3.500 EUR vrij besteedbaar inkomen over om uit te geven zoals we willen. Daar kan een dergelijke uitgave dus wel vanaf. Bovendien is een dergelijk voorval niet urgent: je kunt de uitgave gemakkelijk uitstellen.

Anders wordt het bij wasmachines en drogers. Met ons gezin is de wasmachine essentieel. Een droger een stuk minder, we kunnen het altijd op de waslijn hangen. Maar ook hiervoor geldt dat de uitgave makkelijk gedaan kan worden.

De buffer houden wij enkel aan voor het geval van plotselinge werkloosheid. Ik heb ooit in de omstandigheid verkeert dat mijn werkgever failliet ging en mijn salaris niet betaalde. Het UWV betaald dan keurig een (deel van je) salaris door, maar daar zit wat vertraging in. De eventuele uitkering (70% van het maximumdagloon) is in ons geval ruim voldoende om van te leven zonder aanpassingen te doen. Het gaat dus puur om het opvangen van de eerste 6-8 weken waarin we geen salaris zouden ontvangen.

Conclusie: als je een (financieel) stressloos leven nastreeft, zul je meer moeten sparen dan 10%. De 10% is voor je minimale buffer, maar als je meer overhoudt kun je tegenvallers makkelijk opvangen van je gewone lopende rekening. Het geld wat je overhoudt kun je gebruiken om de vaste lasten te verlagen: lagere hypotheek, zonnepanelen, isolatie, warmtepomp. Of natuurlijk beleggen/investeren.

Mobiel abonnement: dat kan minder!

Naar aanleiding van een artikel van de Geldnerd over zijn mobiele telefoongebruik heb ik besloten om mijn gebruik eens te analyseren. Het gaat mij vooral om het gebruik van data. Bellen is onbeperkt, evenals sms-en en dat is wel een vereiste: ik bel namelijk nogal veel voor mijn werk en dat is zéker niet minder geworden in de coronacrisis. Denk in honderden minuten. Per week.

Maar data. Dat is wel een dingetje! Ik heb er nooit op gelet, tot nu toe. Ik heb een databundel van 7gb en ik dacht die redelijk te gebruiken: onderweg heb ik eigenlijk altijd een boekje aan via Storytel, en anders spotify (gratis, uiteraard). Radio luisteren doe ik nooit, behalve naar Sky in de kerstperiode.

Nu blijkt dat ik, sinds ik dit abonnement heb, ik nog nooit 7gb gebruikt heb in 1 maand. Het blijkt zelfs, dat in de pre-corona periode het gemiddelde per maand slechts 2722mb was! In de corona-crisis is dit flink gedaald naar slechts 1877mb, waarbij het gemiddelde aardig is opgetrokken door 3 weken vakantie in juni.

De conclusie gaat dan ook zijn dat ik, zodra het kan, mijn abonnement naar beneden toe aan ga passen. Sowieso wordt het wederom een sim-only abonnement (mijn telefoon is nog prima, en ik koop deze sowieso liever zelf). Volgens bellen.com bespaar ik daarmee vlot 6,5 EUR per maand. En da’s toch 78 EUR per jaar. Niet gek, voor iets wat ik dus ook niet mis!

Waarom ik mijn studieschuld niet (versneld) aflos

Als kind van de jaren ’80 kreeg ik te maken met een prestatiebeurs toen ik ging studeren. En bij het opgeven van mijn studie (ik heb deze niet afgemaakt*) werd deze prestatiebeurs, plus het extra geleende geld én de OV-kaart omgezet in een studieschuld. Die betaal ik inmiddels al jaren terug, waardoor ik bijna aan het eind zit. Ook mijn vrouw heeft een studieschuld en omdat zij haar studie wel heeft afgemaakt is zij later gaan terugbetalen. De totale studieschuld is (was) 20.000 EUR.

Deze betalen wij terug met het minimale bedrag wat mogelijk is: een kleine 160 EUR per maand. We kunnen het sneller aflossen, maar waarom zouden we?

Voordelen (en nadelen) van een afgeloste studieschuld

Het aflossen lijkt me 3 voordelen te bieden:
1. Het is een extra vinkje om te zetten: geen schuld en dus meer overzicht
2. Het levert een grotere “cashflow” op: het scheelt toch 160 EUR per maand
3. Je kunt een grotere hypotheek krijgen.

Allemaal waar. Maar om dat te realiseren (en dat zijn de nadelen) moet ik wel een grotere hoeveelheid cash nú investeren in die studieschuld. Dit geld gaat uit de buffer en naar een plek waar het nooit meer uit komt. Dat is logisch: het is een schuld en die moet je afbetalen. Maar wel een schuld met exact 0.0% rente, bij de Rijksoverheid. Gezien we door mijn excel-hobby geen gebrek hebben aan overzicht en we 160 EUR per maand meer of minder niet zo spannend vinden, vallen deze redenen af.

Ik kan me voorstellen dat voor starters of mensen met een beperkter budget het verkrijgen van een hogere hypotheek een argument kan zijn. Met onze loan-to-value van ongeveer 80% (op basis van taxatie, WOZ loopt 2 jaar achter) en nog geen 50% van ons maximum, valt dit argument af.

Ergo: ik hou het geld liever op de bank. Mocht het rentebeleid (flink) wijzigen, dan maken we de berekening opnieuw. In februari 2022 is mijn deel van de studieschuld afgelost. Die van mijn vrouw loopt tot 2028.

* Later heb ik mijn HBO in deeltijd afgemaakt (zonder stufi) en een universitaire master gedaan (zonder stufi maar met levenlanglerenkrediet, die bedraagt 9.000 EUR en moet vanaf 2022 terugbetaald worden vermoedelijk, al heb ik gebudgetteerd vanaf januari 2021 -> update: dit wordt 2022, meevallertje).

Wat doe jij met je studieschuld & waarom?

Uitgaven oktober 2020

In huize Geldsnor houden wij elke maand een bijeenkomst over onze financiën: wat hebben we uitgegeven de afgelopen maand, wat is er aan inkomsten binnengekomen en wat hebben we derhalve overgehouden?

Oktober was een bijzonder goede maand, zelfs bijna de beste van het jaar. Het was een beroerde maand op de beurs, waardoor pensioen & beleggingsportfolio nauwelijks groeiden ondanks een inleg van bijna 1000 EUR. Maar, het is ook de eerste maand geweest waarin we nauwelijks verzekeringskosten betaalden (omdat we in september een jaar vooruit hebben betaald) en waarin we minder voor de kinderopvang betaalden omdat Oudste Zoon 1 dag minder naar de BSO gaat vanaf deze maand (en die rekening kwam in oktober). Echter: we hebben ook een correctie gekregen voor de kinderopvangtoeslag door een hoger inkomen (wegvallen bepaalde aftrekposten voor studie en dus een hoger verzamelinkomen).

Primeur: we hebben de hele maand oktober niet getankt!

Lees meer

Weekendje weg: de vakantiestand

Aankomend weekend gaat de Familie Geldsnor een weekendje weg. Even naar een bungalowpark, genieten van wat tijd weg met elkaar (voor zover dit met corona genieten is…).

Dit betekent dat ons huis een aantal dagen in vakantiestand gaat: alarm aan, internetversterkers uit, alle standby-apparaten uit en de thermostaat op standje “vakantie”. Die gaat dan naar 15C, maar laat ik maandagochtend weer opwarmen. Het is immers weinig zinvol om een warme woning te hebben als we er niet zijn – en wifi en dergelijke is ook niet zo belangrijk.

Ik zit nog te dubben over de mechanische ventilatie. Deze staat altijd in standby (heeft een vochtsensor), maar zal ik deze ook helemaal uitzetten?

Het blijft lastig. Wel leuk om te bedenken wat dit oplevert: het betekent 0 gasverbruik in de periode van vrijdag t/m zondag (maandag gaat-ie zoals gezegd weer aan). Dat is, inclusief douchen, toch een kleine 10m3 met de huidige weersvooruitzichten.

Dan de wifi-ondersteuners: deze verbruiken ongeveer 15W per stuk en het zijn er 3. Eentje blijft er aan, de anderen gaan uit. Dit levert een besparing op van 0.72kwh per dag, of 2kwh in 3 dagen. De mechanische ventilatie & vloerverwarming boven (badkamer) doen een kleine 3,5kwh per dag samen. 10kwh in 3 dagen – nice! Uiteraard scheelt het ook de nodige verlichting etc. In totaal verwacht ik een besparing van een kleine 50kwh in deze periode.

Betekent toch mooi 2 tientjes “korting” op ons weekendje weg 😉

Update: verwarmen met de airco

Eerder schreef ik al over mijn experiment om te verwarmen met de airco. Deze is in principe zeer efficiënt bij het verwarmen, omdat deze werkt als warmtepomp. Er gaat dus meer energie de woning in door het winnen van energie uit de lucht, dan dat er verbruikt wordt om de compressor te laten draaien: het principe van de koelkast, maar dan omgekeerd.

Onze woning is voorzien van vloerverwarming, maar in theorie zou verwarmen met de warmtepomp goedkoper moeten zijn. Om dit te benaderen, maak ik gebruik van “m3 per graaddag”. Een graaddag is een dag waarbij de gemiddelde buitentemperatuur lager ligt dan de gemiddelde binnentemperatuur en je dus warmte moet toevoegen om de ruimte op temperatuur te houden.

Bij een ingestelde temperatuur van 20 graden op de thermostaat en een gemiddelde buitentemperatuur van 10 graden, heb je 10 graaddagen (want 20-10=10) te pakken. Bij een gasverbruik van 5m3 op die dag heb je een verbruik van 0.5m3 per graaddag. Uiteraard zijn er correctiefactoren zoals uit hoeveel personen je huishouden bestaat. En Mindergas.nl houdt dit allemaal bij.

Zodoende kan ik vergelijken. Lang verhaal kort: in de periode van 1 t/m 29 oktober 12 uur heb ik 400kwh elektriciteit verbruikt (exclusief de elektrische auto’s). In dezelfde periode vorig jaar 344kwh. Het extra verbruik is dus 56kwh. Gemakshalve ga ik er vanuit dat de rest van ons verbruik gelijk is gebleven en dat deze 56kwh volledig toe te schrijven is aan het verwarmen met de airco. In werkelijkheid ben ik iets meer thuis en was het een vrij duistere maand dus ongetwijfeld heeft dit een kleine invloed gehad.

56kwh elektriciteit kost tegen hoog tarief 56*0.226= 12.66 EUR.
Maar wat heeft mijn gasverbruik gedaan? Want daar wordt het pas interessant! Een kuub gas kost in mijn contract 0.7448 EUR. Een snelle rekensom leert mij dat ik meer dan 17m3 gas bespaard moet hebben om financieel gunstig uit te zijn. De waarheid: we hebben 59m3 gas verstookt. Vorig jaar hebben we in dezelfde periode 77m3 gas verbruikt. Dit is een delta van 18m3.

Maar, dit is natuurlijk niet te vergelijken. Oktober 2019 was namelijk aanzienlijk záchter dan oktober 2020. Over dezelfde dagen gemeten had oktober 2019 slechts 206 graaddagen, tegen 241 in 2020.

De eerlijke som is dus: kijken naar het aantal m3 per graaddag.
2019: 0,236m3/graaddag
2020: 0,126m3/graaddag
Dat is een verschil van 46.4%, genormaliseerd tegen dezelfde parameters. Het enige significante verschil is de wijze van verwarmen. Nu kan ik dus uitrekenen hoeveel ik werkelijk bespaard heb: het bespaarde gas is namelijk het verschil tussen wat ik verstookt heb (0,126 * 241) en verstookt zóu hebben (0,236 * 241). Dit is respectievelijk 30,36m3 en 56,88m3. Het verschil is dus 26,52m3. Een besparing van 19.74 EUR aan gas, tegen een hoger elektriciteitsverbruik van 12.66 EUR. Totaal: 7.09 EUR

Winst in CO2 uitstoot

Als linkse boomknuffelaar moet ik ook dit uitrekenen. 1m3 gas levert bij verbranding 1.89kg CO2 op. Een kleine 50kg dus voor 26,5m3 gas. Het produceren van elektriciteit in de Nederlandse energiemix had een grid-intensiteit in oktober van ongeveer 340 gram overdag. Door de extra 56kwh te produceren is dus 19kg CO2 vrijgekomen.

Dit even los van het feit dat ik zelfvoorzienend ben in mijn elektriciteitsverbruik. Ik produceer > 10.000kwh elektriciteit per jaar (en die kost mij dus ook eigenlijk geen 0.226 EUR, ik lever namelijk netto terug tegen 0.11 EUR, wat de winst nog 7 EUR groter maakt). Maar als ik het niet zelf zou verbruiken, dan zouden de buren of hun buren het wel verbruiken. Vandaar dit “verdringingsprincipe”.

Conclusie: we gaan hier de hele winter mee door. Het gasverbruik is in de maand oktober aanzienlijk verlaagd tov. vorig jaar en er is geen enkele reden waarom ik niet hetzelfde principe in de wintermaanden kan gebruiken. Het levert mij geld op (toch tientjes per jaar) én milieuwinst (want 62% minder CO2-uitstoot!).

(aankomend weekend zijn we niet thuis, vandaar dat ik dit op de 29e doe. Vanaf morgenochtend gaat de thermostaat op “vakantiestand”)

Kosten van private lease-auto in 4 jaar: > 23.500 EUR!

Al eerder heb ik geblogd over een foute keuze die we gemaakt hebben op financieel gebied: namelijk het rijden in een private lease auto. Deze keuze hebben we gemaakt in 2017 en initieel een auto gekozen voor 2 jaar. Na 2 jaar hebben we overlegd met de leasemaatschappij of we het contract konden verlengen. Dat was mogelijk maar dan zouden we meer moeten gaan betalen én met terugwerkende kracht. De logica hebben we nooit begrepen en zij konden het niet uitleggen. Het eindigde met “Meneer, wie denkt u dat u bent? Dit is geen onderhandeling!”. Nooit meer een product van Audi meer dus!

We hebben gekozen voor een ander merk en daar een plugin-hybride (PHEV) van genomen. Voor ons is het essentieel dat we een kar kunnen trekken. We hebben namelijk een ruime tuin en 1 van mijn hobby’s is klussen. Er hangt dus vaak een kar achter. Puike aanschaf geweest trouwens, die kar!

Er zijn veel vergelijkingen online te vinden voor private-lease auto’s. Meestal wordt dit echter gedaan ten opzichte van een vergelijkbare nieuwe auto. Waar men, logischerwijs, aan voorbijgaat is het feit dat de keuze meestal niet is “nieuw kopen of leasen” maar “tweedehands kopen of nieuw leasen”. En gezien ik al mijn kosten voor de auto heb bijgehouden, kan ik dit vrij goed benaderen.

De kosten van onze private-lease auto

De auto is gekozen voor een kilometrage van 30.000km per jaar en is inclusief winterbanden. De catalogusprijs is 37.000 EUR en de looptijd 4 jaar. Het maandbedrag is 665 EUR per maand. Dat is dus 31.920 EUR over de gehele looptijd. Daarna is de auto NIET van ons.

De auto rijdt, mede dankzij de elektrische ondersteuning tot nu toe 3.7L per 100km. Dit hou ik even aan als verbruikscijfer.

Op 30.000km per jaar verbruiken we 1.110 liter benzine. Tegen 1,65 EUR per liter kost dit 1831,50 EUR per jaar. Maar uiteraard verbruiken we ook elektriciteit en dat kost ook geld. Het afgelopen jaar hebben wij zelf maar 15.000km gereden (ipv. 30.000, iets met corona). We hebben 1014kwh verbruikt om op dit verbruik te komen. Tegen een tarief van 0.21 EUR per kwh kost dit nog eens 213 EUR. Echter, dat is om te komen tot 15.000km. Het werkelijke verbruik op 30.000km is gemakshalve het dubbele en dus 416 EUR.

Verdere kosten zijn er niet bij een private lease auto. De totale kosten bedragen dus, voor 4 jaar: 31.920 EUR aan lease en 1831,5+416 EUR aan brandstofverbruik, maal 4 jaar = 8.990 EUR. Het totaal komt uit op 40.910 EUR voor 4 jaar.

Dat is een behoorlijke klap geld!

Wat kost die tweedehands dan?

In het jaar 2014 kochten wij een Octavia diesel. We reden immers nogal veel. Deze hebben wij gekocht voor 11.100 EUR cash plus de inruil van onze vorige auto. De waarde daarvan was 2.500 EUR. De auto kostte dus eigenlijk 13.600 EUR. In 2018 hebben we deze auto verkocht voor 3800 EUR.

In 4 jaar tijd hebben we dus 9.800 EUR afgeschreven. Het onderhoud hebben we uiteraard ook bijgehouden. 2840 EUR in 4 jaar, gemiddeld 710 EUR per jaar.

De wegenbelasting kostte 120 EUR per maand, 1440 EUR per jaar. Verzekering kostte 42.62 EUR per maand ofwel 511 EUR per jaar. Inmiddels zitten we dus op vaste lasten van 2661 EUR per jaar, inclusief de afschrijving.

Hebben we ook nog brandstof. De Octavia was een diesel, en gezien ik actuele prijzen heb genomen om de brandstofkosten van de lease-auto uit te rekenen, neem ik ook de actuele prijzen voor diesel: ongeveer 1.20 EUR. Denk ik – ik heb al tijden niet getankt! Het verbruik van de Octavia lag rond de 5.5L per 100km, of wat op 30.000km en 1.20 EUR per liter dus 1650 EUR per jaar kost.

De kosten voor een tweedehands diesel bedragen inclusief afschrijving en 30.000km per jaar 4311 EUR. In 4 jaar dus 17.244 EUR. En deze kosten worden alleen maar lager naarmate het aantal jaar dat je er in rijdt groter word. De component afschrijving wordt immers steeds kleiner.

Maar het onderhoud neemt toch toe? Nee, niet significant. Echt niet. De Octavia die wij hadden was namelijk best een pech-auto: een zogenoemde fraude-diesel. Er ging van alles kapot na de terugroepactie van Skoda, wat niet vergoed werd. We hebben ook een set winterbanden gekocht (zit in de onderhoudskosten), remmen vervangen, waterpomp, distributieriem, etc.

Conclusie: luxe kost 23.666 EUR

De Octavia was qua binnenruimte vergelijkbaar of net iets groter dan de huidige PHEV. De auto is ook veruit goedkoper dan het rijden van een nieuwe private-lease auto. Dit is natuurlijk niet echt een verrassing: alleen de optie winterbanden kost via een leasemaatschappij al meer geld dan wat een nieuwe set uberhaupt kost. Omwisselen kan ik zelf wel. Bij een leaseauto doe je dat echter niet.

De huidige PHEV is wel veel comfortabeler. Het is namelijk stukken stiller en het stinkt niet. Er is de optie om volledig elektrisch te rijden en hoe meer ik elektrisch rij, des te kleiner het verschil. Maar dan nog kun je concluderen dat dit wel een hele forse lifestyle-creep is.

Maar de zekerheid dan, dat je altijd hetzelfde bedrag hebt, nooit problemen met onderhoud en geen verrassingen? Dat is allemaal waar. Maar weet je hoeveel distributieriemen je kunt vervangen voor het verschil? (ongeveer 54, dus bijna 7 miljoen kilometer). Of hoeveel setjes banden en remmen (ongeveer 54, dus bijna 7 miljoen kilometer).

De volgende auto wordt dan ook zeker geen private leaseauto meer. Er worden inmiddels behoorlijke bedragen opzij gezet in Huize Geldsnor om dit nooit meer te doen. Zelfs als het gaat om milieuwinst (want geen diesel en stukken zuiniger), zijn er effectievere manieren om met hetzelfde geld (namelijk de 23.666 EUR verschil) een bijdrage te leveren aan een betere wereld.

Zo heeft ons zonnepanelen-systeem van 32 stuks 9700 EUR gekost en kost een warmtepomp + zonneboiler ongeveer 5.000 EUR. Alle kozijnen en glas vervangen voor triple-glas kost ongeveer 20.000 EUR. Conclusie: vergelijk het bedrag niet met een vergelijkbare nieuwe auto kopen of leasen, maar wat je tweedehands zou kunnen kopen. Het verschil is enorm!

NOOT: in de eerste publicatie van deze post had ik per abuis de kwartaalkosten van de motorrijtuigenbelasting voor onze toenmalige tweede auto genomen en niet de maandelijkse kosten voor de eerste! Dit heb ik gecorrigeerd.

Nu.nl: Schulden van millennials lopen op: te veel Starbucks of gewoon domme pech?

Een intrigerende kop voor een persoon als ik. De millennial. Schijnbaar hoor ik daar bij: het is de generatie geboren tussen 1980 en 2000. En daarbij wordt, zoals vaker als het gaat over generaties, alles over 1 kam geschoren: “ze” zijn lui, sparen te weinig, geven te veel uit, lenen teveel, leven boven hun stand en werken vaak in de horeca.

Volgens mij bestaat deze generatie niet. En ongetwijfeld geldt dat ook voor andere generatie-stereotypen. Maar, hoe iemand is opgegroeid die geboren is in 1980 is wezenlijk anders dan wanneer je geboren bent in 2000. Zelf ben ik geboren in het midden van de jaren ’80. Internet was iets wat pas echt mainstream werd toen ik in de puberteit kwam. Da’s dus eind jaren ’90. Uiteraard is de belevingswereld rondom internet etc. heel anders wanneer je geboren bent in 2000.

Ik liep vroeger krantenwijken in de ochtend, met enorm zware tassen vanwege de loodzware Volkskrant op zaterdag. Als je in het jaar 1999 geboren bent, was je pas in 2014 oud genoeg voor een krantenwijk: en die bestaan nauwelijks nog.

Vliegen was in de jaren ’90 duur en voor de elite. Ryanair en consorten ontstonden in het midden van de jaren 80 maar werden pas “disruptive” in de vroege zero’s.

Werk & wonen

Als je de generatie neemt van het jaar 1980 tot 1999, dan heb je het over een groep met énorme diversiteit. Hierin zit namelijk het gros van de studenten, maar ook al behoorlijk veel managers, wetenschappers etc. Het verschil is dus: geen (of nauwelijks) inkomen en een huurkamer, of in een aantal gevallen inkomens ruim boven de 100.000 EUR, 3 kinderen en een lease-auto. Logischerwijs zit er een enorm verschil in spaargelden, vermogens en hoe men woont. “Mijn” deel van de generatie, die begonnen is met “echt” werken rond het jaar 2005 heeft al 15 jaar de gelegenheid gehad om te sparen en zelfs kunnen profiteren van hypotheekrente-aftrek tegen 52%. Dat gaat de huidige generatie studenten nooit meer lukken.

Daarbovenop heeft het begin van de generatie (tot pak ‘m beet geboortes tot 1995/6) geen last gehad van een “gewijzigd leenstelsel voor studeren”. Helaas is dit wel een fenomeen wat als oorzaak voor deze “arme” generatie genoemd wordt door nu.nl. Uiteraard kán dit geen oorzaak zijn van een armere generatie, want er is quasi nog geen enkele student op de markt die is afgestudeerd volgens het nieuwe leenstelsel.

Waarom heeft deze generatie dan wel veel schulden?

Ten eerste denk ik dat het heel veel scheelt welk deel van de generatie je het vraagt. Geboren voor 1990, of na 1990 (om maar een arbitraire grens te stellen). Van de oudere helft van deze generatie zullen er niet veel meer werken in de horeca of onder flexcontracten: tenzij ze daar zelf voor gekozen hebben. En deze categorie mensen heeft het in iedere generatie moeilijk. Ook als ze 50 of 60 zijn.

Maar daarbij denk ik dat veel mensen in onze generatie getroffen zijn door zeer dure woningen (het schijnt dat een gemiddeld huis 358.000 EUR kost, en dan krijg je een postzegel als tuin met wat mazzel), en ook door dure hobby’s (Netflix, spotify, Prime, Disney+, nieuwe iPhones). In mijn tijd was er überhaupt geen mogelijkheid tot het kopen van een telefoon van 1200 EUR, of het aangaan van dure abonnementen.

Tel daarbij op de mogelijkheid (en dus doe je het) om makkelijk op vakantie te gaan en sowieso heel eenvoudig geld uit kunt geven (of zelfs je hele inboedel kunt leasen) en je snapt dat er weinig geld overblijft.

Ben ik als beginnend Mustachian dan zo’n uitzondering?

De Groene container legen: +38%!

Huize Geldsnor is een comfortabele vrijstaande woning met een vrij ruime tuin (600m2) en vrij veel groen er omheen. Afgelopen weekend heb ik lekker getuinierd, als onderdeel van het Project Voortuin. Er staan een aantal catalpa’s in de voortuin en eentje stond er in de weg. Die moest dus verplant worden: kappen is zonde!

En passant heb ik deze ook meteen gesnoeid. En omdat ik van vogeltjes, insecten, vlinders en beestjes hou, heb ik een “houtril” gemaakt. Een kleintje, nog maar een meter lang en 30cm breed, 40cm hoog. Dit geeft niet alleen mooie schuilplaatsen voor vogels, kleine zoogdieren en amfibiën, opslag voor CO2 (immers, het hout rot veel langzamer dan wanneer het naar de grote composteerbedrijven gaat): het bespaart ook geld. Als ik al dit hout had moeten afvoeren, dan zou dit zeker 2 of 3 groene containers kosten.

En daarop besloot ik wat het ledigen van een GFT-container eigenlijk kost, en hoe vaak ik dit gedaan had. Welnu: het ledigen van een groene container kost in onze gemeente (voor 140 L) 4.55 EUR. Daar schrok ik van: dat is eigenlijk nog best veel geld! Op de oude rekening, gelukkig digitaal verkrijgbaar, heb ik gekeken hoe vaak ik vorig jaar de groene container heb laten legen. En wat blijkt? Ik heb dat vorig jaar 7 keer gedaan (en de grijze 16x). 7 keer vond ik een vrij keurige score overigens. Maar wat schetste mijn verbazing? Vorig jaar kostte het ledigen van de groene container (zelfde formaat) 3.30 EUR. Het is in 2020 dus maar liefst 38%(!) duurder dan vorig jaar om de container* te laten legen.

Des te meer reden om niet al het bladafval op te ruimen (dat is sowieso een slecht idee voor de bodemstructuur), niet al het gras wat gemaaid is af te voeren (maar ik heb gelukkig een robotmaaier) en dus mijn snoeiafval in te zetten als houtril (nog 2 catalpa’s te gaan). Het is ook een goede methode om mijn persoonlijke inflatie onder controle te houden.

*Het ledigen van de grijze container is 1.7% duurder geworden. Deze zal ik ongetwijfeld vaker aan gaan bieden, omdat het huishouden groter wordt.