Supply-chain analyse: Thales

Geldsnor!

Eén van de lezers vroeg nav. mijn vorige analyse (over ASML) om een blik te werpen op Thales. Dat heb ik gedaan. Iets minder uitgebreid dan ASML overigens. Al verschillen de bedrijven niet zoveel. Nu hoor ik je denken “huh”? Een chipmachine-fabrikant is toch iets anders dan een bedrijf als Thales?

Dat lijkt zo. Maar kijk eens naar de producten die ASML maakt: staal, aluminium, glas, kunststof, koper en veel software maken een machine die in staat is om bij vrijwel volledig vacuüm en extreem korte-golflicht (EUV) een stukje silicium te bewerken.

Kijk nu naar Thales: met behulp van staal, aluminium, glas, kunststof, koper en software worden machines & voertuigen gemaakt. Het zijn geen chipmachines. Dat niet. Maar in veel van hun “branches” is de geheimhouding net zo belangrijk als bij ASML. Laten we even iets dieper kijken!

Wat is Thales?

Thales verkoopt zichzelf tegenwoordig als “a leader in cybersecurity and data protection”. Klinkt sexy. De praktijk is net wat weerbarstiger. Thales is één van de grootste defensie-leveranciers ter wereld. En “defensie” klinkt misschien nog positief, maar in feite zijn het *dus* wapenhandelaren.

Producten van Thales zijn onder andere vliegdekschepen, gepantserde voertuigen en op afstand bestuurbare wapens. Maar ook radarsystemen en ongetwijfeld heel veel producten waar we niets van weten.

Andere “takken van sport” zijn luchtvaart (besturingssystemen) en allerhande betalingssystemen voor openbaar vervoer. Ongeveer 40% van de omzet is hiervan afkomstig, en 60% van defensie. Reken er maar op dat dit de komende jaren een stuk meer wordt.
Let wel: ik heb geen mening over het verkopen van wapensystemen. Geldsnor is zelf ex-militair. Ik heb er geen moeite mee. Maar schijnbaar vinden ze het zelf niet zo kies om zich als dusdanig te presenteren…

Competitive Edge van Thales

Maar wat geeft Thales nu een competitief voordeel? Net als bij ASML gaat het om 2 dingen: materiaalontwikkeling en supply-chain management.
Het is voor een bedrijf als Thales essentieel om mee te werken aan nieuwe materialen. Of dit nu Dyneema-achtige vezels zijn, het gebruik van Kevlar of specifieke “sandwichmaterialen” die staal sterker én lichter maken: ze moeten het hebben. En eerlijk gezegd: liever zij dan de Russen.

Deze nieuwe materialen moeten echter niet alleen bekend zijn: je moet ook weten wat je er mee kunt doen. En wat je er niet mee kunt doen. Dit heeft echter weinig te maken met mijn supply-chain analyse. Of wel?

Toch wel! Want hier maken we een bruggetje naar het andere aspect, namelijk supply-chain management. Kort gezegd kopen ze allerlei inkoopdelen (sub-assembly’s van staal etc), die zij in elkaar zetten. De crux zit hier in geheimhouding. In een dergelijke industrie zijn contracten belangrijk – maar het niet naleven van een contract is potentieel een groter gevaar dan de mogelijkheid tot repressailes.

Het is dus zaak om véél verschillende leveranciers te hebben, die allemaal een stukje van het eindproduct maken. Hiermee voorkom je dat er veel kennis van het gehele systeem uit kan lekken via dezelfde partij. Dit is een strategie die we ook bij ASML en in de auto-industrie tegenkomen. Maar het zorgt ook voor wederzijdse afhankelijkheid: sommige producten zijn dermate specifiek dat er maar enkele leveranciers op de wereld zijn die deze producten kunnen maken. Specifieke camera’s en “vision-systems” van bedrijven als Adimec, infrarood-sensoren etc.

Maar tevéél leveranciers is natuurlijk ook een risico: het wordt al snel onhandelbaar.

Beursgenoteerde Thales-leveranciers zijn oa. SII Group en Cyient.

De weg voorwaarts

Thales probeert zich zoals gezegd meer en meer te profileren als data-beschermingsbedrijf. Het ligt in de lijn der verwachting echter dat de komende periode de defensieve tak juist sterk zal groeien. De Russische invasie zal ze vermoedelijk geen windeieren leggen.

Uiteraard is die supply-chain enigzins (of volledig) obscuur. De “supplier awards” worden nooit door de defensieve tak uitgegeven…

Zelf vind ik het een uitermate interessant bedrijf, waar ik graag nog eens dieper in duik. De kansen en mogelijkheden die een dergelijk bedrijf levert zijn groot. De combinatie tussen fysieke producten en de extreem complexe software-kant zijn uniek!

Disclaimer: geen beleggingsadvies. Ik heb zelf geen belang in Thales.

Snor

De Geldsnor, kortweg "De Snor", is een blogger die zich ergens in het midden van zijn 30-ers bevindt. Getrouwd, meerdere kinderen, werkzaam in een boven-modale functie ontdekte hij in oktober van 2019 Het Begrip: Mr. Money Mustache. Nadat hij ALLES gelezen heeft wat MMM gepost heeft, kwam het idee om zelf te bloggen: wat is er in Nederland bereikbaar, in hoeverre wijkt onze positie af van de Amerikaanse mogelijkheden? En wat schetste zijn verbazing: ondanks het feit dat MMM een begrip is, een legende, 1 van de Grote Grondleggers van FIRE, was de website "Geldsnor.nl" nog beschikbaar. Deze naam is een geuzentitel, een eerbetoon zo u blieft.