Voor mezelf of de comfortzone: zoveel uit te zoeken

Er is nogal het een en ander uit te zoeken in Huize Geldsnor. Ga ik voor de comfortzone en zoek ik dus een andere baan? Of ga ik voor mezelf beginnen?

Voordelen van een andere baan zijn inkomenszekerheid (in ieder geval meer dan als zelfstandige) en het hebben van collega’s. Ook is er meer geregeld en georganiseerd. De nadelen zijn een beperktere autonomie en dus minder mogelijkheden om dingen te regelen zoals ik het zelf wil.

Ik heb zitten rekenen, en kom op de volgende kostenposten:

Inkomen Snor?
Inkomen Echtgenote2507
Overig
Voorlopige teruggaaf400
Kinderbijslag210
Kinderopvangtoeslag1358,00* gebaseerd op verzamelinkomen 50k/j
Totaal in4474,67
 
Cash-out
Hypotheek €     1.165,00
Studielening €        162,16
Verzekeringen €        175,00
Belastingen (lokaal) €        120,22
Ziggo €          53,00
Water €          20,43
Energie €          86,00
Zakgeld €        375,00
Kinderopvang & oppassen €     1.839,42
Levensonderhoud €        675,00
Auto €        664,67
Bankkosten €            5,00
Vaste lasten €     5.340,90
 
Vakantie / weekend/overig €        150,00* gemiddeldes
Kleding/winkelen €        135,83* gemiddeldes
Horeca ed €        106,73* gemiddeldes
Brandstof €        200,00
Overig €        200,00
Subtotaal €        792,55
Totaal €     6.133,45
Over/tekort € -1.658,79

Maandelijks zal ik dus netto bijna 1660 EUR naar binnen moeten slepen om rond te komen. Dat klinkt enerzijds als gemakkelijk, anderzijds is dat nog best veel. En natuurlijk valt er nog een en ander af te dingen op bovenstaand lijstje, vooral met betrekking tot de kinderopvang. Maar, er ik heb hier ook maar gerekend met 1 auto en ik heb er echt 2 nodig. Lieftallige Echtgenote werkt ver weg, en ik zal ook mobiel moeten zijn.

Ik reken dus met 2000 EUR per maand, netto, wat ik moet verdienen. Dat is fors minder dan nu.
Concreet houdt dit in dat ik tussen de 30 en 40 uur per maand (declarabel) moet kunnen werken. Dit uiteraard enigzins afhankelijk van de hoogte van de uurtarieven en hoeveel ik reserveer voor de Belastingdienst.

Dat klinkt al een stuk overzichtelijker.
Nog 1 klein dingetje: er moeten ook nog wat verzekeringen bij (immers, ik moet verzekerd zijn voor mijn AOV en pensioen.). Er moeten ook buffers opgebouwd worden voor mindere tijden.

Is de Comfortzone aantrekkelijk uit Lafheid of Risicobeperking?

In loondienst hoef ik me geen zorgen te maken over sociale vangnetten: die zijn er gewoon. Een poosje ziek zijn of iets breken en niet werken kost me dan geen inkomen en is dus geen risico. Maar: ik ben nooit ziek en heb nog nooit iets gebroken. Dus waar ben ik precies bang voor? Is het lafheid?
Of is het risicobeperking: ik heb het nog nooit gedaan (voor mezelf werken) en heb dus geen idee hoeveel ik kan vragen voor mijn diensten en hoeveel uren ik kan draaien. Misschien valt het wel reuze mee. Maar, misschien ook niet.
Risicobeperking is belangrijk: ik heb 3 kleine kinderen. We willen niet op straat komen te staan, of in armoede leven. Al is dat laatste een relatief begrip. Een warm huis, stromend water en eten kunnen we altijd wel bieden. Het aloude idee “anders verkoop ik desnoods mijn huis” gaat echter niet meer op. Uiteraard kan ik ons huis verkopen. Met een goede overwaarde zelfs, en daar vrij ruim van leven. Maar: ik moet er ook iets voor terug zien te vinden als het zo ver zou zijn. En huurhuizen zijn er niet, en als ik een inkomen zou hebben om een hypotheek op te verkrijgen, dan zou ik het nooit hoeven verkopen.

Dat risico moeten we dus zien te voorkomen. Maar het belangrijkste aan risico-management is het inschatten van het risico. En dat heb ik dus gedaan.

FMEA: Failure Mode & Effect Analysis

In mijn beroepsveld is het maken van een FMEA belangrijk. Dit is een gedegen inschatting van wat er mis kan gaan met betrekking tot een onderwerp, en wat is het effect hiervan. Op basis daarvan creëer je oplossingen die het effect teniet doen of acceptabel maken.

Nu vind ik het wat ver gaan om hier een hele tabel voor op te stellen. Misschien doe ik dat later nog eens. Waar het op neer komt is dat er (minimaal) het volgende mis kan zijn:
1. Geen onderscheidend product (dienst)
2. Product (dienst) onbekend bij potentiële klanten
3. Te weinig inkomsten door te lage tarieven of te weinig uren

Uiteindelijk zijn er diverse mogelijkheden om deze problemen te counteren. Ik kan (en zal) mijn dienstenportfolio afstemmen op wat noodzakelijk is. Er moeten klanten gezocht en gevonden worden. En ik moet ze overtuigen van voldoende hoge uurtarieven of meer uren (of een combinatie). Gezien mijn sector waarin ik werk, moet dit laatste. Ik kan moeilijk advies geven op iemands inkoopportfolio en vervolgens een té laag of té hoog uurtarief rekenen.

Ik zal ook de buffer groot genoeg moeten maken om hier de tijd voor te hebben. Sowieso betalen klanten lang niet altijd op tijd, maar vooral zal er ook een aanlooptijd noodzakelijk zijn om alles mogelijk te maken.

Een hoop uitzoekwerk dus nog. Wat fijn om bezig te zijn!

1 gedachte op “Voor mezelf of de comfortzone: zoveel uit te zoeken

  1. Analyse, altijd leuk om te doen. Ik kan natuurlijk niet in je portemonnee kijken, maar na je analyse ronde zal je denk ik nog steeds “twijfelen” wat te doen, meer zekerheid of toch lekker zelf beginnen.

    Is het geen mogelijkheid dat je beide gaat doen? Zekerheid van X dagen in de week werken (ik vermoed dat je met 3 dagen betere kansen maakt dan 1 of 2 dagen binnen komen) en ondertussen je eigen bedrijf van de grond krijgen. Zeker als je je buffer niet wilt aanraken zal dit een optie kunnen zijn. Ik ken genoeg mensen die zelfs full time banen hebben en daarnaast nog 1 of meerdere bedrijfjes erbij waar ook de nodige uren in gaan en prima draaien.

    Nadeel is, dat je daarmee veel uren gaat draaien en je dus zeker niet meer gezinstijd heb. Als je bereid bent je buffer aan te spreken en dus het risico te lopen dat het niet afdoende zal zijn in het begin dan kan je focussen op je bedrijf. Als je na X periode geen succes behaald kan je altijd nog ergens in loondienst komen.

Reacties zijn gesloten.